Πάει κι αυτό λοιπόν. Με λιγάκι ζόρι από το πουθενά αλλά ΠΡΩΤΟΣ ξανά. Κι αν θέλετε τη γνώμη μου, με βάση τα όσα έχουμε δει έως τώρα, πρώτος και ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ. Σίγουρα είναι κακό ότι κέρδισε ο Ολυμπιακός διότι αυτός ήταν και είναι ο πραγματικός σου αντίπαλος, μα στην τελική δεν τρέχει και κάτι. Στα ίσια πιστεύω πως είμαστε καλύτεροι. Αν και ακόμη είναι και νωρίς και δεν μιλάμε για «ίσια». Διότι αν μιλούσαμε θα είχαμε δώδεκα και όχι δέκα πόντους. Να τα λέμε κι αυτά και να μην τα ξεχνάμε…
Ο Παναθηναϊκός, μπροστά σε δώδεκα χιλιάδες οπαδούς του, έκανε ακριβώς αυτό που έπρεπε στον αγώνα με την Τρίπολη. Εχοντας στην πλάτη του το πιο απαιτητικό 90λεπτο της χρονιάς και πολλούς παίκτες στο όριο σε επίπεδο κόπωσης, μπήκε με το μαχαίρι στα δόντια, έκρυψε με τη σέντρα το τόπι, βάζοντας ένα πανέμορφο γκολ με τον Μάρκους από τα αποδυτήρια. Το επίσης γρήγορο 2-0 με το πέναλτι που κέρδισε ο Βιγιαφάνες και αξιοποίησε ο Λεντέσμα, η αποβολή του Φαρίνα για την αλητεία – βλαχομαγκιά στον Κουτρουμπή και οι απανωτές ευκαιρίες που έχασε ο Ιμπάρμπο δημιούργησαν την εντύπωση ότι το παιχνίδι έχει λήξει αλλά ο… Καλογερόπουλος είχε διαφορετική άποψη δίνοντας ένα από τα πιο κωμικά πέναλτι στην ιστορία, σε μια φάση που είχε ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ.
Στο σημείο αυτό μια (διαιτητική) παρένθεση: Άσχετα αν υπάρχει επαφή (που υπάρχει επαφή) στο πέναλτι του Βιγιαφάνες είμαι σίγουρος πως αν δεν ήταν 1-0 αλλά 0-0 ΔΕΝ θα το έδινε ποτέ ο Καλογερόπουλος. Όσο για το τελευταίο πέναλτι στον Χουλτ είναι μαρς (ίδιο με του Μέστο επί του Αγιαξ), άσχετα αν δεν είχε λόγο να το κάνει ο αμυντικός. Κατανοώ ότι είναι… σοκαριστικό να δίνονται τρία πεναλτι μέχρι τώρα στους πράσινους ωστόσο δεν βλέπω κάποιο να μην είναι απ’ όλα αυτά. Αλλά και να μην ήταν ούτε κανένας Παναθηναϊκός θα έπρεπε να αισθάνεται τύψεις, ούτε αυτοί που δεν βγάζουν άχνα είκοσι χρόνια τώρα να λένε ΚΟΥΒΕΝΤΑ γιατί ΞΕΦΤΙΛΙΖΟΝΤΑΙ.
Η διακοπή έρχεται την καλύτερη στιγμή γιατί η ομάδα είναι κουρασμένη και το δείχνει. Φάνηκε στον μυϊκό τραυματισμό του Κουλιμπαλί που δεν έκανε προετοιμασία με το τριφύλλι και δεν μπορεί να έχει τις ίδιες αντοχές, φαίνεται στον Μπεργκ, τον Λεντέσμα και άλλους πολλούς που είναι λογικό να μην έχουν φρεσκάδα. Είναι σημαντικό ωστόσο που βρίσκουν τον τρόπο να κερδίζουν και μάλιστα στέλνοντας το μήνυμα που στέλνουν οι ομάδες που ΑΝΤΕΧΟΥΝ τον πρωταθλητισμό. Επαναλαμβάνω πως είναι νωρίς ακόμη, αλλά το δείγμα είναι καλό και μακάρι να συνεχιστεί έτσι και καλύτερα.
ΥΓ: Ζορίστηκα πολύ τις προηγούμενες μέρες αλλά τα κατάφερα. Αντεξα στην αποχή - αυτοπροστασία. Υπήρχαν… χιλιάδες ερεθίσματα αμπαλοσύνης για το κοουτσάρισμα του Στραματσόνι, όμως επειδή μίνιμουμ θα είχα διαγραφεί από ΠΣΑΤ, ΕΣΗΕΑ κλπ είπα να αφήσω να πέσουν κάτω όλες αυτές οι «ομορφιές» που γράφτηκαν, γιατί αν αρχίσεις να (τους) τα γράφεις δεν θα έχει τελειωμό.. Βέβαια ένα μεγάλο κομμάτι από τους τύπους αυτούς που τα ξέρουν ΟΛΑ δεν είναι καν δημοσιογράφοι. Ούτε υπήρξαν ποτέ, άσχετα αν δεν σας το λένε και το παίζουν. Είδαν φως και μπήκαν, για να μας δώσουν και τα δικά τους τα… φώτα. Δεν συζητάμε αν έχουν ιδέα από ρεπορτάζ, αποδυτήρια, αν έχουν δει έστω μια προπόνηση (ούτε λόγος για ολόκληρη προετοιμασία), αν έχουν μιλήσει με ένα προπονητή, με ένα παίκτη, γιατρό ή γυμναστή, αν έχουν βγάλει μισή είδηση στη ζωή τους ρε αδερφέ. Φτάνει που έχουν άποψη για «όλα». Αν και θα έλεγα πως συζήτηση τελειώνει και μόνο βλέποντας συγκεκριμένες «κοψιές». Μπαλαδόφατσες!
ΥΓ1: Στην αρχή ήταν ο Φάμπρι της Ιταλίας. Μετά έφερνε ξοφλημένους 34χρονους για να «φάει» τους Ελληνες. Με το που άρχισαν οι καλοκαιρινές μεταγραφές βαφτίστηκε έως και «μιζαδόρος». Μετά έγινε καλός μάνατζερ, αλλά κακός προπονητής. Μετά προωθήθηκε σε καλό προπονητή, αλλά κακό κόουτς. Μετά δεν έχει. Γύρω στο 30’ άρπαξε τρίτο η Μπάρτσα από την Θέλτα και σταμάτησα να γράφω.
ΥΓ2: Τα παραπάνω δεν αφορούν το μεγαλύτερο κομμάτι των οπαδών. Πάνω στην πίκρα του ο οπαδός μπορεί να πει και μια κουβέντα παραπάνω, διότι αγαπάει υπερβολικά την ομάδα,. Μπορεί ακόμη και να… παρασυρθεί από τους «εγώ θα σας πω» και «εγώ τα ξέρω όλα». Το βασικό του λάθος είναι ότι δεν τους έχει πάρει (ακόμη) χαμπάρι και τρώει το σανό.
ΥΓ3: Επίσης, αυτό που γράφω δεν κάνει ιερή αγελάδα ούτε τον Ιταλό ούτε κανέναν. Όταν πρέπει να του γίνεται κριτική του γίνεται, απ’ ΟΛΟΥΣ και με το παραπάνω. Και του έχει ΓΙΝΕΙ. Και από εδώ και από αλλού. Το να τον κράζεις ακόμη και στην καλή του μέρα είναι μίνιμουμ εμπάθεια. Δεν θα πω τίποτα χειρότερο. Είπαμε… ηρέμησα!
ΥΓ4: Για τον Βασσάρα δικαιώνεται πλήρως ο Παναθηναϊκός. Τα λέγαμε εδώ και γι’ αυτόν και για τον Θεοδωρίδη με τον πιο ξεκάθαρο τίτλο που μπορούσε να μπει. Όπως και για τον γιο του κυρ Σάββα. «Βάζουν τους λύκους να φυλάνε τα πρόβατα» έγραφα τότε. Απορώ με τους υπόλοιπους που έχουν κοινή πολιτική με τον Παναθηναϊκό σε ότι αφορά την κάθαρση (και ΠΟΥΘΕΝΑ αλλού) πως είχαν φάει τόσο «παππά». Επίσης, μέχρι τώρα τα λάθη ήταν «ανθρώπινα» προφανώς επειδή γίνονταν μόνο εις βάρος του Παναθηναϊκού (Αγρίνιο, Λιβαδειά). Τώρα που έπεσε η πιστολιά στην Βέροια (αύριο ΔΕΔΟΜΕΝΑ θα πέσει κι αλλού), ζωντάνεψε η Εγκληματική. Μην τρώτε παραμύθι. Είπαμε ΔΕΝ ΕΦΗΣΥΧΑΖΟΥΜΕ μέχρι να φύγουν. Ε ακόμη είναι ΕΔΩ, πώς να το κάνουμε;
