Ο Παναθηναϊκός έχει πάρει κεφάλι στη μάχη του τίτλου και οι αντίπαλοί του αναζητούν εξηγήσεις στη διαιτησία, αντί να κοιτάξουν όσα συμβαίνουν στον αγωνιστικό χώρο. Οι αντιδράσεις πληθαίνουν, η κορυφή παραμένει πράσινη και ο Ιανουάριος δεν έχει έρθει ακόμη.
Ο Παναθηναϊκός συνεχίζει να κερδίζει και να οδηγεί την κούρσα του πρωταθλήματος, προκαλώντας ολοένα μεγαλύτερο εκνευρισμό στους ανταγωνιστές του. Από τις διαμαρτυρίες για τη διαιτησία μέχρι την αναζήτηση ευθυνών για την ειρηνική παρουσία των οπαδών του στο Καυτανζόγλειο, η συζήτηση έχει αρχίσει να ξεφεύγει από εκεί όπου δίνονται οι πραγματικές απαντήσεις. Το γήπεδο.
Υπάρχει μία πραγματικότητα που, όσο περνούν οι αγωνιστικές, γίνεται όλο και πιο δύσκολο να αγνοηθεί. Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται στην κορυφή της Super League και η εικόνα του δεν αφήνει πολλά περιθώρια αμφισβήτησης της δυναμικής του. Κι όμως, αντί να γίνεται συζήτηση για το ποδόσφαιρο που παρουσιάζει, σε συγκεκριμένα αντίπαλα στρατόπεδα φαίνεται πως η προσοχή έχει στραφεί σχεδόν αποκλειστικά σε οτιδήποτε άλλο.
Οι αριθμοί είναι ξεκάθαροι. Εννέα νίκες σε δέκα αγωνιστικές, 27 βαθμοί, 22 γκολ ενεργητικό και μόλις πέντε παθητικό. Μία ομάδα που βρίσκεται στο +4 από τον Ολυμπιακό και έχει δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να διεκδικήσει με αξιώσεις το πρωτάθλημα.
Κανείς δεν ανακηρύσσεται πρωταθλητής από τον Νοέμβριο. Όμως, αν κάποιοι δυσκολεύονται ήδη να διαχειριστούν τη βαθμολογική θέση του Παναθηναϊκού, το ενδιαφέρον βρίσκεται στο τι θα συμβεί εάν το «τριφύλλι» συνεχίσει στον 'ιδιο ρυθμό.

Στα ντέρμπι μίλησε το γήπεδο, όχι οι ανακοινώσεις
Ο Παναθηναϊκός έχει ήδη αντιμετωπίσει τους τρεις βασικούς ανταγωνιστές του. Νίκησε τον ΠΑΟΚ με 3-1, επικράτησε της ΑΕΚ με 2-0 και γνώρισε τη μοναδική του ήττα από τον Ολυμπιακό με 1-0.
Απέναντι στην ΑΕΚ, μάλιστα, δεν πήρε απλώς τρεις βαθμούς. Έβαλε τέλος σε ένα αήττητο σερί 31 αγώνων της Ένωσης, επιβεβαιώνοντας πως η φετινή του παρουσία δεν είναι αποτέλεσμα ενός ευνοϊκού προγράμματος.
Η ομάδα του Τζέικομπ Νίστρουπ παρουσιάζει αγωνιστική ταυτότητα, διαθέτει λύσεις και δείχνει ικανή να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις διαφορετικών αναμετρήσεων. Δεν είναι αλάνθαστη, ούτε έχει κατακτήσει κάτι από τώρα. Έχει όμως δείξει περισσότερη συνέπεια από τους ανταγωνιστές της.
Και αυτό είναι ένα στοιχείο που δεν αλλάζει με κανένα τηλεοπτικό ριπλέι.
Όταν δεν αρέσει η βαθμολογία, αρχίζει η αναζήτηση άλλοθι
Το τελευταίο διάστημα, δημοσιεύματα και τοποθετήσεις από το αντίπαλο περιβάλλον επιχειρούν να παρουσιάσουν την πορεία του Παναθηναϊκού μέσα από ένα σχεδόν αποκλειστικά διαιτητικό πρίσμα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η προσπάθεια καταγραφής των πέναλτι και των αποβολών υπέρ των «πρασίνων» από διάφορα μέσα, όπως και οι δημόσιες αντιδράσεις του Κώστα Καραπαπά μετά την αναμέτρηση με τον Ηρακλή.
Προφανώς και κάθε διαιτητική απόφαση μπορεί να ελέγχεται και να σχολιάζεται. Το πρόβλημα αρχίζει όταν η κριτική μετατρέπεται σε μία διαρκή προσπάθεια να αμφισβητηθεί συνολικά η αγωνιστική αξία μιας ομάδας.
Γιατί καμία σφυρίχτρα δεν εξηγεί από μόνη της εννέα νίκες. Κανένα στιγμιότυπο δεν αρκεί για να διαγράψει την εικόνα δέκα αγωνιστικών. Και καμία διαμαρτυρία δεν μπορεί να υποκαταστήσει όσα συμβαίνουν κάθε εβδομάδα μέσα στις τέσσερις γραμμές.
Αντί να αναζητούν διαρκώς τι πήρε ο Παναθηναϊκός από έναν διαιτητή, ίσως θα ήταν χρησιμότερο να εξετάσουν τι δεν έχουν καταφέρει να πάρουν οι ίδιοι από τις ομάδες τους.
Ο Αντίνο, τα ριπλέι και η επιλεκτική αγανάκτηση

Η αναμέτρηση με τον Ηρακλή αποτέλεσε ακόμη μία αφορμή για να ξεκινήσει ένας νέος κύκλος αντιδράσεων, με επίκεντρο τη μη αποβολή του Σαντίνο Αντίνο.
Μόνο που η φάση του 73ου λεπτού δεν είναι τόσο αυτονόητη όσο επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί.
Στη συγκεκριμένη διεκδίκηση ο ποδοσφαιριστής του Ηρακλή χαμηλώνει το κεφάλι του, ενώ ο Αντίνο, αντιλαμβανόμενος την κίνησή του, επιχειρεί να συγκρατήσει το ήδη σηκωμένο πόδι του. Πρόκειται για στοιχεία που έχουν αναδειχθεί και σε δημόσια ανάλυση της φάσης, με την άποψη ότι μία δεύτερη κίτρινη θα ήταν ιδιαίτερα αυστηρή.
Υπάρχουν διαφορετικές διαιτητικές εκτιμήσεις, όπως συμβαίνει σε πολλές αμφισβητούμενες περιπτώσεις. Αυτό όμως απέχει πολύ από το να παρουσιάζεται η αποβολή ως η μοναδική δυνατή απόφαση και η μη υπόδειξή της ως απόδειξη εύνοιας.
Το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν μπορεί να αντιμετωπίζει κάθε αμφισβητούμενη φάση σαν τελεσίδικη ετυμηγορία, ανάλογα με το ποια ομάδα βρίσκεται στην κορυφή.
Και κυρίως, δεν γίνεται η συζήτηση για ένα ολόκληρο πρωτάθλημα να εξαντλείται σε ένα καρέ από μία αναμέτρηση.
Στο Καυτανζόγλειο κέρδισε το ποδόσφαιρο, αλλά κάποιοι αναζητούν υπεύθυνους

Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η ιστορία με την παρουσία των φίλων του Παναθηναϊκού στο παιχνίδι με τον Ηρακλή.
Οι οπαδοί των δύο ομάδων είχαν έρθει σε συνεννόηση για την παρουσία φιλοξενούμενων, παρά το γεγονός ότι οι αρμόδιες Αρχές είχαν αποφασίσει να απαγορεύσουν την οργανωμένη μετακίνηση.
Τελικά, εκατοντάδες φίλοι του Παναθηναϊκού βρέθηκαν στο Καυτανζόγλειο και, σύμφωνα με τα σχετικά ρεπορτάζ, αποχώρησαν χωρίς να σημειωθούν επεισόδια.
Σε μία χώρα όπου το ποδόσφαιρο ταλαιπωρείται επί χρόνια από τη βία και τις απαγορεύσεις μετακινήσεων, αυτή θα έπρεπε να είναι μία εικόνα που αξίζει να συζητηθεί θετικά.
Αντί γι’ αυτό, ξεκίνησε έρευνα της ΔΕΑΒ για τις συνθήκες εισόδου των φιλάθλων, ενώ υπήρξαν και δημόσιες αντιδράσεις από το αντίπαλο στρατόπεδο.
Φυσικά, η ύπαρξη απαγόρευσης δημιουργεί ένα θεσμικό ζήτημα που οι αρμόδιοι οφείλουν να εξετάσουν. Αυτό δεν αναιρεί, όμως, το σημαντικότερο συμπέρασμα της βραδιάς. Ότι η παρουσία φιλάθλων και των δύο ομάδων δεν συνοδεύτηκε από τα επεισόδια που τόσο συχνά χρησιμοποιούνται ως επιχείρημα για να μένουν οι εξέδρες άδειες.
Αντί να αναζητούμε μόνο ποιος επέτρεψε την είσοδο, ας αναρωτηθούμε επιτέλους πώς μπορούμε να δημιουργήσουμε τις συνθήκες ώστε ανάλογες εικόνες να αποτελούν τον κανόνα. Το ποδόσφαιρο έχει ανάγκη από φιλάθλους. Όχι από μία διαρκή καχυποψία απέναντι στην παρουσία τους.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τους ανταγωνιστές του είναι ότι υπάρχει και συνέχεια
Και ενώ η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από διαιτησίες, αναρτήσεις και αποφάσεις εκτός γηπέδων, ο Παναθηναϊκός έχει μπροστά του μία ακόμη σημαντική δυνατότητα.Τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου.
Οι «πράσινοι» διαθέτουν ήδη ένα από τα πιο γεμάτα ρόστερ των τελευταίων ετών, με ποιότητα, εναλλακτικές επιλογές και ποδοσφαιριστές που μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει σχεδιασμός για επιπλέον ενίσχυση, με τη θέση του εξτρέμ να βρίσκεται μεταξύ των προτεραιοτήτων.
Εάν οι κατάλληλες κινήσεις πραγματοποιηθούν, η ομάδα του Νίστρουπ θα αποκτήσει ακόμη περισσότερα όπλα για τη συνέχεια μιας ιδιαίτερα απαιτητικής χρονιάς.
Και εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη ανησυχία για όσους περιμένουν την αγωνιστική της κάμψη. Ο Παναθηναϊκός δεν έχει παρουσιάσει απαραίτητα την τελική του μορφή.
Και πού να πλησιάσει η ώρα που θα κριθεί το πρωτάθλημα…
Απομένει πολύς δρόμος. Θα υπάρξουν δύσκολα παιχνίδια, απώλειες, αγωνιστικά προβλήματα και στιγμές στις οποίες ο Παναθηναϊκός θα χρειαστεί να αποδείξει ξανά την αξία του.
Αυτό είναι το ποδόσφαιρο. Κανένα πρωτάθλημα δεν κερδίζεται με δηλώσεις και καμία βαθμολογική διαφορά τον Νοέμβριο δεν αποτελεί εγγύηση.
Ωστόσο, υπάρχει και η άλλη πλευρά. Όσο ο Παναθηναϊκός παραμένει πρώτος, τόσο θα μεγαλώνει η πίεση σε εκείνους που τον κυνηγούν. Και όσο δυσκολεύονται να τον φτάσουν αγωνιστικά, τόσο πιο εύκολο θα γίνεται για ορισμένους να αναζητούν τις εξηγήσεις οπουδήποτε αλλού.
Ο Παναθηναϊκός δεν χρειάζεται να συμμετέχει σε αυτό το παιχνίδι. Χρειάζεται να συνεχίσει να κερδίζει, να βελτιώνεται και να διατηρεί την κορυφή που έχει κατακτήσει μέσα στο γήπεδο.
Γιατί αν από τον Νοέμβριο οι αντιδράσεις έχουν φτάσει σε αυτό το σημείο, φανταστείτε τι έχει να συμβεί όταν θα πλησιάζει η ώρα που θα κρίνεται ο τίτλος.
Μέχρι τότε, υπάρχει μία βαθμολογία. Και όσο κι αν ενοχλεί, δεν αλλάζει με διαμαρτυρίες.

