Η εφαρμογή των κανονισμών στον Παναθηναϊκό ξαφνικά… ενοχλεί!
Τρία παιχνίδια. Τρεις αποβολές αντιπάλων. Ένα πέναλτι που προβλέπεται ξεκάθαρα από τον κανονισμό και ένα γκολ που ακόμη ψάχνουμε να καταλάβουμε γιατί δεν μέτρησε αφού η μπάλα πέρασε ολόκληρη τη γραμμή.
Και κάπου εδώ αρχίζει η… γκρίνια!
Ξαφνικά, η εφαρμογή των κανονισμών στον Παναθηναϊκό μοιάζει να είναι το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό σκάνδαλο. Οι ίδιοι που τόσα χρόνια είχαν συνηθίσει το Τριφύλλι να βρίσκεται στην απέναντι πλευρά των αποφάσεων, τώρα εμφανίζονται σοκαρισμένοι επειδή οι διαιτητές κάνουν αυτό που οφείλουν: εφαρμόζουν τους κανονισμούς.
Τρεις κόκκινες κάρτες σε τρία παιχνίδια; Ναι. Μόνο που το «τρεις αποβολές» από μόνο του δεν λέει απολύτως τίποτα. Γιατί και οι τρεις ήταν πεντακάθαρες. Αν υπάρχει παράβαση για κόκκινη, θα δοθεί κόκκινη. Δεν υπάρχει κάποιος άγραφος κανόνας που λέει ότι επειδή ο Παναθηναϊκός έχει πάρει τρεις αποβολές, η τέταρτη πρέπει να… χαριστεί.
Το ίδιο ακριβώς ισχύει και με το πέναλτι. Η μπάλα βρίσκει το χέρι του Αντονίσε μέσα στην περιοχή και η παράβαση είναι ξεκάθαρη. Πέναλτι. Τόσο απλά. Εκτός αν αποφασίσουμε να δημιουργήσουμε καινούργιους κανονισμούς. Έναν για κάθε περίπτωση που ο Παναθηναϊκός κερδίζει μια απόφαση.
Και το γκολ;
Εκεί όμως έχουμε κάτι ακόμη πιο ενδιαφέρον.
Στη φάση με το δοκάρι του Ταμπόρδα, υπάρχει σοβαρή συζήτηση για το αν η μπάλα πέρασε ολόκληρη τη γραμμή. Και εκεί, όλως τυχαίως, η συζήτηση αλλάζει. Όταν δεν υπάρχει ξεκάθαρη απόδειξη, ο VAR δεν μπορεί να εφεύρει εικόνα που δεν υπάρχει. Όμως όταν υπάρχει απόφαση υπέρ του Παναθηναϊκού, ξαφνικά όλοι θυμούνται κάθε πιθανό και απίθανο… κανονισμό.
Τρεις κόκκινες που ήταν σωστές. Ένα πέναλτι που ήταν σωστό. Και ένα γκολ που πιθανότατα δεν μέτρησε, επειδή δεν υπήρξε η... απαιτούμενη απόδειξη. Αλλά το αφήγημα έχει ήδη στηθεί. Ο Παναθηναϊκός «ευνοείται». Γιατί;
Επειδή για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό βλέπουμε το Τριφύλλι να παίρνει αποφάσεις που προβλέπονται από τους κανονισμούς και όχι να βρίσκεται μόνιμα στην πλευρά εκείνων που τις πληρώνουν ενώ παράλληλα έχει χτίσει ένα πολύ δυνατό ρόστερ που τρομάζει. Και αυτό φαίνεται πως ενοχλεί.
Ο Παναθηναϊκός όμως δεν πρέπει να ασχοληθεί
Το σημαντικότερο για τον Παναθηναϊκό δεν είναι τι λένε οι απέναντι. Είναι τι κάνει ο ίδιος. Η ομάδα δείχνει διαφορετική. Έχει περισσότερη ποιότητα, περισσότερες προσωπικότητες, καλύτερη αγωνιστική φιλοσοφία και έναν προπονητή που προσπαθεί να βάλει συγκεκριμένη ταυτότητα στο παιχνίδι. Δεν πανικοβάλλεται. Δεν ψάχνει συνεχώς γιόμες. Θέλει την μπάλα, θέλει να δημιουργήσει, θέλει να επιβληθεί.
Και το σημαντικότερο; Ακόμη δεν έχει δείξει το πραγματικό της ταβάνι. Το ματς με την Κηφισιά θα μπορούσε να έχει τελειώσει πολύ νωρίτερα. Ένα ατομικό λάθος έβαλε τον αντίπαλο ξανά στο παιχνίδι και χρειάστηκε αντίδραση. Αυτή η αντίδραση ήρθε. Και αυτό είναι που πρέπει να κρατήσει ο Παναθηναϊκός.
Οι φωνές θα αυξηθούν. Ας αυξηθούν.
Όσο το Τριφύλλι θα κερδίζει, όσο θα δημιουργεί, όσο θα βρίσκεται ψηλά και όσο θα διεκδικεί πρωτάθλημα, τόσο θα ψάχνουν κάτι να πουν. Ας το κάνουν. Ο Παναθηναϊκός δεν χρειάζεται να απολογείται επειδή ένας διαιτητής έδωσε μια σωστή κόκκινη. Δεν χρειάζεται να απολογείται επειδή δόθηκε ένα πέναλτι που προβλέπει ο κανονισμός. Και δεν χρειάζεται να φοβάται μήπως κάποιος… ενοχληθεί επειδή οι Πράσινοι έχουν αρχίσει να παίρνουν αυτό που δικαιούνται.
Η απάντηση πρέπει να είναι μία: Μπάλα. Νίκες. Πορεία προς τον τίτλο. Και την Κυριακή με τον Παναιτωλικό, η καλύτερη απάντηση είναι ένα ΟΑΚΑ που θα είναι καταπράσινο και θα σπρώξει την ομάδα στο 4Χ4 και την κορυφή του πρωταθλήματος. Το Τριφύλλι δεν χρειάζεται να κοιτάζει ποιος φωνάζει. Χρειάζεται να συνεχίσει να παίζει ποδόσφαιρο. Και μέχρι τώρα, αυτό ακριβώς κάνει.
ΕΜΕΙΣ ΑΣΠΙΔΑ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ!
