AEK PAO POST MATCH ANALYSIS
Επιμέλεια: Γιάννης Φραντζικινάκης
Αναλύοντας την αναμέτρηση, είναι αλήθεια ότι παρά τις στατιστικές αποτυπώσεις που δείχνουν μια οριακή νίκη για την ΑΕΚ, η διαχείριση του παιχνιδιού από την ομάδα της Αθηνάς ήταν καθοριστική. Η ΑΕΚ κατάφερε να ελέγξει τον ρυθμό , κάτι που της έδωσε πλεονέκτημα στο παιχνίδι.
Η απόδοση του Πιέρου ήταν καθοριστική για την επιτυχία της ΑΕΚ. Η ενσωμάτωσή του ως target man στο παιχνίδι προσφέρει έναν επιπλέον πυλώνα στην επιθετική λειτουργία της ομάδας. Οι 12 από τις 19 εναέριες μονομαχίες που κέρδισε δείχνουν τη φυσική του παρουσία και τη σημασία του στη δημιουργία επιθέσεων, ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο, όπου λειτούργησε ως σκαλοπάτι για τους συμπαίκτες του.
Η δυσκολία του Παναθηναϊκού να ολοκληρώσει τις ευκαιρίες του, παρά την υψηλή πιθανότητα xG, υποδεικνύει την ανάγκη για καλύτερη τελική πάσα και αποφάσεις στην επίθεση. Ειδικά οι στιγμές του Ιωαννίδη δυο φορές και του Τετε μια, όπου υπήρχαν προϋποθέσεις για καλές τελικές, θα μπορούσαν να είχαν αλλάξει την κατεύθυνση του παιχνιδιού.
Συνολικά, η ΑΕΚ αποδείχθηκε πιο αποτελεσματική και ευέλικτη στην τακτική της, ενώ ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να δουλέψει πάνω στην επιθετική του συνοχή και την ικανότητα να εκμεταλλεύεται τις ευκαιρίες.
Ας το δούμε λοιπόν από την αρχή.
Η ΑΕΚ ξεκίνησε με ένα 4-2-3-1 με τον Πινεδα πισω από τον Πιερρο,ενώ ο Παναθηναικος με 4-3-3 DM.
Στο πρώτο ημίχρονο, η αμυντική διάταξη του Παναθηναϊκού σχηματίστηκε σε 4-4-2 στο επιθετικό τρίτο, με τον Ουνάχι ή τον Μαξιμόβιτς να ξεκινούν το pressing απέναντι σε έναν από τους κεντρικούς αμυντικούς της ΑΕΚ.
Η ΑΕΚ, από την πλευρά της, χρησιμοποίησε μια τριάδα στον άξονα, με τον Σιμανσκι να παίζει δίπλα στα στόπερ, προσφέροντας στήριξη στο build-up. Ο Πηλίος στα αριστερά και ο Ελιάσον στα δεξιά διασφάλιζαν πλάτος, ενώ οι Περειρα, Πινέδα και Κοιτά εναλλασσόταν στα κεντρικά διαστήματα, συμβάλλοντας στη δημιουργία και στη ροή του παιχνιδιού.
Η ικανότητα της ΑΕΚ να βρίσκει εύκολα το μεσαίο μπλοκ οφειλόταν στη καλή κυκλοφορία της μπάλας και στη συνεργασία μεταξύ των παικτών.
Η επιθετική προσέγγιση του Παναθηναϊκού στην αναμέτρηση ήταν ενδιαφέρουσα, καθώς αρχικά προσπαθούσε να αποφύγει το pressing της ΑΕΚ μέσω μεγάλων μπαλιών από τον Ντραγκοφσκι προς τον Φώτη. Αυτό το σχέδιο προσπαθούσε να εκμεταλλευτεί τις κινήσεις του Ντζουρίσιτς, που έπαιρνε θέση πίσω από τον Ιωαννίδη, αλλά δεν φάνηκε να υπάρχει καμία καθαρή στρατηγική γι' αυτή την προσέγγιση.
Όταν η ομάδα προσπαθούσε να κάνει build-up, η τριάδα με τον Άραο ως half-back φαίνονταν κάπως ασύνδετη. Ο Άραο, τοποθετημένος ως κεντρικός και οι Ουνάχι και Μαξιμοβιτς δεν μπόρεσαν να προσφέρουν την απαιτούμενη υποστήριξη. Η τοποθέτηση των μπακ χαμηλά δεν φάνηκε να λειτουργεί, και οι Τζουρίσιτς και Τετέ έμοιαζαν να κινούνται χωρίς σαφή προσανατολισμό.
Ο Αλόνσο αντιμετωπίζει προφανείς προκλήσεις όταν η ομάδα πιέζεται, και η αργή πρόοδος στην ανάπτυξη λύσεων γι’ αυτές τις καταστάσεις δεν είναι ικανοποιητική για μια ομάδα του βεληνεκούς του Παναθηναϊκού. Χρειάζεται περισσότερη σαφήνεια και ταχύτητα στην ανάπτυξη του παιχνιδιού, ειδικά απέναντι σε ισχυρούς αντιπάλους όπως η ΑΕΚ, ώστε να μπορεί να ανταγωνίζεται αποτελεσματικά.
Η έλλειψη πλάτους ήταν πράγματι ένα σοβαρό πρόβλημα για τον Παναθηναϊκό, ειδικά με τον Τετέ να έρχεται πιο κοντά στον Ιωαννίδη, γεγονός που συρρίκνωσε την επιθετική τους γραμμή. Ο ρόλος του Μπαλντόκ να καλύπτει το δεξί πλάτος δεν αποδείχθηκε αποτελεσματικός, και η έλλειψη του Βαγιαννίδη, που θα μπορούσε να προσφέρει περισσότερα χαρακτηριστικά σε αυτόν τον ρόλο, ήταν αισθητή.
Η επιλογή να χρησιμοποιηθεί ο Μλαντένοβιτς από την αριστερή πλευρά σε αντίστοιχο ρόλο θα μπορούσε να είχε προσφέρει περισσότερη ισορροπία και ευχέρεια στην επίθεση, δεδομένου ότι έχει πιο επιθετική διάθεση και ικανότητες. Ο Μπαλντόκ δεν φαίνεται να ήταν σε καλή μέρα και οι τοποθετήσεις του δεν βοήθησαν την ομάδα. Δυστυχώς, αυτή η κατάσταση δεν είναι πρωτόγνωρη στην εποχή του Αλόνσο, όπου αρκετοί παίκτες έχουν βρεθεί εκτεθειμένοι λόγω τακτικών επιλογών.
Η προσαρμογή και η εκμετάλλευση των δυνατοτήτων των παικτών είναι κρίσιμες για την επιτυχία και ίσως θα έπρεπε να επανεξεταστούν οι τακτικές προσέγγισεις της ομάδας για να εκμεταλλεύεται καλύτερα τους διαθέσιμους παίκτες.
Οι αποστάσεις και το βάθος στην άμυνα του Παναθηναϊκού ήταν πράγματι προβληματικά στο πρώτο ημίχρονο. Ο συνδυασμός του αριστερού μπακ με τον στόπερ δεν λειτούργησε καλά, γεγονός που άφησε κενά και εκτέθηκε η άμυνα σε πολλές περιπτώσεις.
Ο Πινέδα εκμεταλλεύτηκε αυτούς τους χώρους, κινώντας τους αμυντικούς και δημιουργώντας ευκαιρίες. Στο 1vs1 με τον Πιέρο, η θέση του ήταν κρίσιμη, καθώς η κεφαλιά που επιχείρησε ήταν αποτέλεσμα αυτής της αδυναμίας στην άμυνα. Η επικοινωνία και η αλληλοκάλυψη στην άμυνα του Παναθηναϊκού χρειάζονταν βελτίωση για να περιορίσουν τέτοιες καταστάσεις στο μέλλον.
Στα θετικά η απόδοση του Ουναχι και του Φώτη Ιωαννίδη. Ειδικότερα με τον δεύτερο αδυνατώ να καταλάβω πως αυτός ο παίχτης δεν έχει σκοράρει ακόμα στο Ελληνικό πρωτάθλημα. Σίγουρα περισσότερο από όλους θα πρέπει να απορεί ο Αλόνσο. Η κάθετη στον χώρο απέναντι σε ένα βαρύ κορμί όπως είναι ο Βιντα, ίσως ήταν προτιμότερη στρατηγική από το να τον ψάχνουν ψηλά.
Στα αρνητικά ο Μλαντενοβιτς κάνει για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι μια πολύ ριψοκίνδυνη πάσα μέσα από την θέση του αριστερού μπακ χωρίς αυτό να στοιχήσει, όμως κάτι δείχνει και μαζί με το γεγονός ότι ο Μαξ είναι ανέτοιμος ακόμα, θα πρέπει να χτυπήσουν μερικά καμπανάκια.
Συμπερασματικά,ο Αλμειδα φάνηκε τακτικά και στρατηγικά βήματα μπροστά από τον Αλονσο, όχι μόνο από το πόσο λειτούργησαν τα αρχικά πλανά για τον καθένα, αλλά το σημαντικό ήταν πως όταν ανέβηκε αγωνιστικά το τριφύλλι στο δευτερο ημίχρονο, άφησε την μπάλα στον Παναθηναϊκό διατηρώντας το σκορ και μειώνοντας τους χώρους και επομένως και τα ρίσκα. Κάτι που δεν έκανε η Λανς στον επαναληπτικό του ΟΑΚΑ, ευτυχώς για εμάς.
Θέλετε να μην χάνετε βίντεο και αποκλειστικές συνεντεύξεις; Πατήστε εδώ και εγγραφείτε στο κανάλι μας στο YouTube!
