Ιστορική ημέρα η 30η Μαρτίου 2022. Θα καταγραφεί με πράσινα γράμματα στο χρονοντούλαπο της ιστορίας ενός τεράστιου Συλλόγου, ενός γίγαντα που όμοιός του δεν υπάρχει σε όλα τα επίπεδα.
Οι ιστορικοί του μέλλοντος θα μνημονεύουν τούτη την ημέρα ως ημέρα απελευθέρωσης του Παναθηναϊκού. Ναι έτσι ακριβώς, ημέρα που ο γίγαντας έσπασε τα δεσμά του και άρχισε να σηκώνεται. Και αν σηκωθεί ο Παναθηναϊκός ξέρετε πολύ καλά όλοι σας τι θα σας συμβεί για αυτό και τον θέλατε κάτω να τον πατάτε.
Δεν αργεί πλέον η ώρα που θα καταλάβετε πόσο νάνοι είστε μπροστά στο δημιούργημα του Καλαφάτη. Έτσι ακριβώς είναι τα πράγματα και όσο παίξατε παίξατε με τον Παναθηναϊκό, ή για την ακρίβεια όσο σας επιτρέψαμε εμείς να παίξετε. Έχουμε σημαντικό μερίδιο ευθύνης όλοι μας για την τελευταία δεκαετία σε πολλά επίπεδα. Αφήσαμε τον Σύλλογο που λατρεύουμε μόνο του, αφήσαμε άλλους να τον καπηλεύονται ενώ εμείς τσακωνόμασταν μεταξύ μας. Μας πότισαν το δηλητήριο και εμείς το κατάπιαμε όλο πέφτοντας στην παγίδα τους.
Η χθεσινή ημέρα δεν είναι μόνο ιστορική για αυτό το τεράστιο αποτέλεσμα αλλά είναι ιστορική και από μόνη της σαν διαδικασία. Είναι ιδιαίτερα τιμητικό για όλους όσους πήραμε μέρος σε αυτή την εκλογική διαδικασία ως μέλη του Συλλόγου μας ανεξάρτητα του τι ψηφίσαμε. Νιώθουμε ιδιαίτερα περήφανοι που αυτή η διαδικασία έγινε με δημοκρατικό τρόπο, με ηρεμία και αλληλοσεβασμό. Δεν περιμέναμε κάτι λιγότερο από εμάς τους Παναθηναϊκούς και δεν διαψευστήκαμε.
Δεν υπάρχει ουδεμία αμφιβολία ότι η απόφαση ήταν δύσκολη για όλους μας αλλά το διακύβευμα ήταν πολύ μεγάλο, τεράστιο και δεν ήταν απλά νέα υπερσύγχρονα γήπεδα. Ήταν η ανάπτυξη του Παναθηναϊκού μας που είχε μείνει στάσιμος και παγιδευμένος στην μιζέρια, την διχόνοια και την εσωστρέφεια. Τα χρόνια περνάνε και εμείς τσακωνόμαστε ενώ οι λοιποί νάνοι μας βλέπουν και γελάνε. Δεν υπάρχει ούτε ένας Παναθηναϊκός που δεν θα ήθελε το γήπεδο να γίνει στην Λεωφόρο αλλά δυστυχώς δεν γίνεται και πρέπει σε αυτό να είμαστε ρεαλιστές.
Ο Παναθηναϊκός ήθελε όραμα και αυτό το όραμα ήταν που κέρδισε στην ψηφοφορία τον ρομαντισμό. Ο ρομαντισμός είναι πολύ όμορφος αλλά στις σοβαρές καταστάσεις δεν αρκεί. Όλοι λατρεύουμε την Λεωφόρο, όλοι θα είμαστε τα παιδιά της Λεωφόρου αλλά πλέον θα πάμε να κάνουμε τη δική μας Λεωφόρο σε υπερσύγχρονα γήπεδα στον Βοτανικό.
Από σήμερα πρέπει να είμαστε όλοι ενωμένοι και επιτέλους να βάλουμε πάνω από όλους και όλα το καλό του Παναθηναϊκού μας. Κάθε ψήφος είναι σεβαστή, κάθε άποψη είναι σεβαστή αλλά ο κόσμος χθες όχι απλά μίλησε αλλά βροντοφώναξε. Σε έναν δημοκρατικό θρίαμβο που κράτησε 12 ώρες, το αποτέλεσμα έδειξε ότι 7 στους 10 Παναθηναϊκούς ζήτησαν να περάσουμε σε νέα εποχή. Είναι μια σημαντική ημέρα που αλλάζει το μέλλον του Παναθηναϊκού και από σήμερα σκύβουμε το κεφάλι και ριχνόμαστε στη δουλειά ο καθένας από το δικό του μετερίζι. Εμείς σαν φίλαθλοι και θεματοφύλακες του Συλλόγου πρέπει να βοηθήσουμε τα τμήματα να μπουν στον Βοτανικό στην καλύτερη δυνατή κατάσταση και με την δυναμική που τους αρμόζει.
Στο τέλος της ημέρας είμαστε όλοι Παναθηναϊκοί και όπως ήμασταν μαζί στη Λεωφόρο, στο ΟΑΚΑ έτσι θα είμαστε και στον Βοτανικό! Μόνο ενωμένοι θα γράψουμε ιστορία!
Υ.Γ Ένα τεράστιο respect και ένα μεγάλο ευχαριστώ στους τρεις ανθρώπους που διεκδίκησαν για τον Σύλλογο ότι καλύτερο μπορούσαν για να τον ξανακάνουνε μεγάλο και τρανό όπως λέει και ο ύμνος του. Πιο σημαντικό από όλα όμως ήταν ο σεβασμός και η στάση που επέδειξαν όλο αυτό το χρονικό διάστημα προς όλους εμάς. Κύριοι Μαλακατέ, Βρανόπουλε και Παυλόπουλε σας ευχαριστούμε.
Υ.Γ.1 Ακόμα και οι άνθρωποι που ψήφισαν το ΟΧΙ θα πρέπει να τους σεβαστούμε αλλά θα πρέπει να είμαστε όλοι μαζί για την επόμενη ημέρα.
Υ.Γ.2 Τώρα το μπαλάκι πέφτει στους υπεύθυνους του έργου για να το φέρουν εις πέρας
Υ.Γ.3 Ας κάνουμε επιτέλους πράξη το Ενιαίος και Αδιαίρετος Παναθηναϊκός και ας ξεκινήσουμε πρώτα από εμάς
