Δεν χρειαζόταν να φτάσουμε στις τελευταίες αγωνιστικές των Play Off, για να δούμε πόσο νοσεί ο οργανισμός του Παναθηναικού σε όλα τα επίπεδα. Μπορούμε να ανατρέξουμε στις αρχές της χρονιάς όταν ο Ντάνι Πογιάτος, ερχόταν για πρώτη φορά στην καριέρα του (!!!), να προπονήσει επαγγελματική ομάδα και όχι μια απλή μικρομεσαία ομάδα , με όλο τον σεβασμό, αλλά έναν σύλλογο με εκατομμύρια οπαδούς, χιλιάδες τίτλους, έναν κοιμόμενο γίγαντα. Μπορούμε να ανατρέξουμε στην πιο μελανή σελίδα του συλλόγου που σώθηκε απο τον υποβιβασμό με ψηφοφορία. Όταν ο πρέσβης του Ελληνικού ποδοσφαίρου, αποκλείστηκε για δύο χρόνια απο τις διοργανώσεις τις UEFA, για μερικές χιλίάδες ευρώ.
Οι φίλαθλοι και οι οπαδοί, δεν είναι λογιστές. Δεν τους απασχολούν οι ισολογισμοί και η εκκαθάριση. Και άλλες μεγάλες ομάδες ανα την Ευρώπη ζούν αυτές τις καταστάσεις, έχουμε παγκόσμια κρίση, ωστόσο ένα είναι σημαντικότερο απο όλα. Η διατήρηση της ταυτότητας. Κοντεύουμε να ξεχάσουμε την ομάδα που αγαπήσαμε απο μικρά παιδιά, τις ιδέες που πρεσβεύει και αυτό είναι το μεγαλύτερο πλήγμα απο όλα. Δεν θα άλλαζε και κάτι καθώς η θέση του συλλόγου δεν είναι στο νεοσύστατο Ιντερτότο, ωστόσο φάνταζε επιτακτική ανάγκη η επιστροφή σε ευρωπαική διοργάνωση.
Όσο για τον ανταγωνισμό, κανείς δεν έπειθε οτι μπορεί να έχει άνετη είσοδο στις προνομιούχες θέσεις. Είσαι ο Παναθηναικός και κλείνεσαι πίσω λές και είσαι μικρή ομάδα, η ποδοσφαιρική λογική θα σε τιμωρήσει. Με τον Αστέρα, φτάσαμε να μας λέει οτι πέφτουμε κάτω ένας Παπαδόπουλος. Με τον Άρη, πληρώσαμε τις "συμμαχίες" μας, με τον χειρότερο τρόπο. Χθές, στο ίδιο έργο θεατές, κλειστήκαμε λές και η Άεκ έχει μπροστά ένα κράμα Χατζηπαναγή και Δομάζου. Παίξε σαν Παναθηναικός κερδίσεις, χάσεις, δεν είναι νοοτροπία μεγάλης ομάδας αυτή (η κρίση ταυτότητας που αναφέραμε πιο πάνω).
Το θέμα όμως είναι οτι όλα αυτά είναι γεγονότα. Υπάρχει φώς στο τούνελ; Αρκεί η ιδέα οτι θα χτίσεις ένα γήπεδο (αλήθεια μπορεί να εμπιστευτεί κανείς πολιτικούς που κάνουν φιέστες με MoU), να δώσει ώθηση. Η αλήθεια είναι πως ΟΧΙ. Πρέπει επιτέλους, μετά απο τόσα χρόνια, να βγεί ένας άνθρωπος απο την διοίκηση των πρασίνων να μιλήσει. Τι στόχοι υπάρχουν στην ομάδα, υπάρχει πλάνο, πως θα κινηθούμε απο τώρα και στο εξής; Θα κάνουμε πρωταθλητισμό, θα βολοδέρνουμε κοντά στην πέμπτη θέση, θα κρατάμε τα ταλέντα μας ή θα τα αφήνουμε να πηδάνε απο το καράβι;
Mιλήστε, να ξέρει ο κόσμος και επίσημα τι να περιμένει. Στεναχωριούνται εκατομμύρια άνθρωποι με αυτό το κατάντημα. Απο πολιτικές σκοπιμότητες, παρακλάδι άλλων προέδρων εξυπηρετόντας συμφέροντα, ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ, χρησιμοποιείτε με κάθε τρόπο, πέραν της ουσίας.
Παναθηναικέ, μην μασάς! Είναι στο χέρι σου κανένας να μην αλλοιώσει αυτό που αγαπάς.
