Στον Παναθηναικό της μετά Ομπράντοβιτς εποχής, για να μπορέσεις να επιβιώσεις προπονητικά, πρέπει πέραν του μότο ''κρατάω τα κλειδιά'' ή ''παίρνω την ευθύνη'' πρέπει να μπει και ένα βαθύτερο και πιο ουσιαστικό ''έχω γερό στομάχι για να ανταπεξέλθω''. Και στην περίπτωση, του Γιώργου Βόβορα κάτι τέτοιο επιβάλλεται...
Γράφει ο Αντώνης Παναγόπουλος
Για να είμαστε ακριβείς, κανένας προπονητής -πλην Πιτίνο- την τελευταία οχταετία δεν έφυγε με τον καλύτερο τρόπο από τους ''πράσινους''. Άντε ας βάλω σε παρένθεση και τον Πασκουάλ, που θεωρείται οριακά επιτυχημένος, από εκεί και πέρα όμως το χάος. Ο Πεδουλάκης έφυγε τρεις φορές ως αποτυχημένος, χλευάστηκε και εκτέθηκε, τον Ιβάνοβιτς ακόμα τον θυμόμαστε και γελάμε (παρότι του δόθηκε χαμηλό μπάτζετ με μοντέλο ελληνοποίησης, η οποία ξεχαρβαλώθηκε μέσα σε έξι μήνες), ο Τζόρτζεβιτς συνεχίζει να θεωρείται ένας από τους χειρότερους προπονητές του Παναθηναικού στη σύγχρονη ιστορία της ομάδας. Οι προαναφερθέντες προπονητές δεν είναι κατά κανόνα κακοί, για να βάζουμε τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση. Ωστόσο για να επιβιώσεις στον Παναθηναικό δεν αρκεί απλά να είσαι καλός προπονητής, για να ακριβολογώ δε λέει τίποτα. Πρέπει να έχεις κάτι το ξεχωριστό, να μπορείς να σηκώσεις το πανίσχυρο brand name του ''τριφυλλιού'' και παράλληλα να έχεις γερό στομάχι (κινδυνεύω να γίνω γραφικός), ώστε να βγαίνεις αλώβητος από δύσκολες καταστάσεις, να μην πνίγεσαι στην πίεση και να έχεις τα...κάκαλα να κρατήσεις ενωμένα τα αποδυτήρια σε περιόδους κρίσεις.
Πάμε τώρα και στον ίδιο τον Βόβορα. Οι πιο απαισιόδοξοι χλευάζουν τη συγκεκριμένη επιλογή, αποκαλώντας τον Βόβορα ''μαθητευόμενο μάγο'', με πολύ λίγες πιθανότητες να πετύχει. Κάποιοι άλλοι έχουν στο μυαλό τους ότι ο Βόβορας είναι ένας νέος Ιτούδης. Ούτε μαθητευόμενος μάγος είναι ο Έλληνας τεχνικός, ούτε νέος Ιτούδης όμως. Πρόκειται για έναν άνθρωπο που έδειξε όσες φορές κλήθηκε ως υπηρεσιακός ότι...το λέει η καρδούλα του, ενώ γενικότερα, ακόμα και όταν δεν αυτός ο head coach είχε μεγάλη επιρροή στα αποδυτήρια και διατηρούσε εξαιρετικές σχέσεις με τους παίκτες, κάτι που φαίνεται και από δηλώσεις παικτών (π.χ Παππάς, Ουάιλι κλπ). Έχει δουλέψει δίπλα σε προπονητές που πρεσβεύουν διαφορετικές φιλοσοφίες (Πασκουάλ, Πιτίνο, Πεδουλάκης κλπ) και αυτό από μόνο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα μεγάλο σχολείο για αυτόν. Από την άλλη όμως, ο Ιτούδης με τον οποίον πολλοί συγκρίνουν τον Βόβορα, δούλεψε για μια δεκαετία δίπλα στον μετρ του είδους, Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ενώ μετά τον Παναθηναικό δεν έπεσε κατευθείαν στα βαθιά. Ανέλαβε πρώτα ως head coach την Μπάνβιτ με μεγάλη επιτυχία, χωρίς άγχος και πίεση έχτισε εκεί το όνομά του και στην συνέχεια του έδωσε τα κλειδιά ο Βατούτιν στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Δίνοντας του πολύ μεγαλύτερο μπάτζετ από αυτό που θα πάρει για αρχή ο Γιώργος Βόβορας στο ''τριφύλλι''.
Κλείνω με το μπάτζετ. Κανείς δεν εγγυάται την επιτυχία όταν έχεις υψηλό μπάτζετ, συνάμα κανένας δε μπορεί να σου απαγορεύσει να ονειρεύεσαι αν πηγαίνεις με μια πιο σφιχτή οικονομική πολιτική. Το θέμα όταν έχεις χαμηλό μπάτζετ είναι πως πρέπει να ''τρυπήσεις'' το ταβάνι σου. Και χωρίς να θέλω να φανώ υπέρμετρα αισιόδοξος, ειδικά πριν δω το ρόστερ ολοκληρωμένο, νομίζω πως θα δούμε μια ομάδα πολύ καλύτερα δομημένη από την φετινή. Και μαζί θα δούμε πράγματα, που με τα υπάρχοντα δεδομένα μοιάζουν πολύ μακρινά. To θέμα είναι ο Βόβορας να στηριχτεί, ανάλογα με το μπάτζετ που θα του διαθέσει η διοίκηση, και από τον πρόεδρο και από τον κόσμο. Είναι παράλογο δηλαδή οι ''πράσινοι'' να παίζουν με 6.5-7 εκ. μπάτζετ και κάποιοι να περιμένουν ανάλογα αποτελέσματα με εποχές Διαμαντίδη, Σάρας και λοιπούς.
- Την ώρα που έγραφα το άρθρο, έσκασε και η απόφαση διακοπής της Euroleague. Όλοι θέλαμε να δούμε μπασκετάκι, αλλά η λύση αυτή ήταν τελικά μονόδρομος. Μέσα στην εβδομάδα θα δρομολογηθούν πολλές εξελίξεις...
