Αγαπητέ Δημήτρη,
Αρχικά θέλουμε για μια ακόμη φορά να ευχαριστήσουμε εσένα και την οικογένειά σου για ότι έχετε κάνει και ότι κάνετε για τον Παναθηναϊκό. Αγνώμονες εμείς οι Παναθηναϊκοί δεν θα υπάρξουμε ποτέ γιατί έχουμε μάθει να εκτιμάμε ότι μας δίνεται. Και η οικογένεια Γιαννακόπουλου μας κράτησε ζωντανούς τόσα χρόνια με την τρέλα της για την ομάδα και τα καράβια χρήματα που έδωσε για να φέρει τον καλύτερο προπονητή και παικταράδες. Και φυσικά ανταμείφθηκαν για όλα αυτά με ατελείωτα πρωταθλήματα, κύπελλα, Ευρωπαϊκά και Διηπειρωτικό. Η μεγαλύτερη ανταμοιβή της οικογένειας όμως είναι αυτή η αστείρευτη αγάπη και στήριξη του κόσμου για το καμάρι μας. Ναι ο μπασκετικός Παναθηναϊκός είναι το καμάρι μας και το είδες και προχθές στο ΟΑΚΑ Δημήτρη όταν χάνοντας με 20 πόντους (πολύ βαρύ αυτό) από την ΤΣΣΚΑ, το γήπεδο παραληρούσε λες και ο Παναθηναϊκός προκρίθηκε στο φάιναλ φορ. Πες μου αν το έχεις ξαναδεί αυτό πουθενά στον κόσμο. Αυτός ο κόσμος λοιπόν αξίζει τα καλύτερα και όχι ένδοξους αποκλεισμούς.
Κατανοούμε όλοι μας, ελπίζω, ότι οι οικονομικές συνθήκες έχουν αλλάξει στη χώρα μας σε σχέση με το 2009. Το νιώθουμε στο πετσί μας με την ανεργία που μας έχει χτυπήσει την πόρτα για τα καλά, τη φτώχεια σε σπίτια γνωστών που δεν έχουν καν τα απαραίτητα για να ζήσουν. Ακόμα και αν εσείς δεν βρίσκεστε σε τόσο δεινή θέση θα είμασταν παράλογοι να ζητούσαμε να δαπανήσετε ένα καράβι λεφτά στη σημερινή εποχή. Άλλωστε έχουμε δυστυχώς ένα τρανό παράδειγμα δίπλα μας που μας δείχνει ότι τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία αλλά η σωστή οργάνωση και διαχείρισή τους. Και φυσικά αναφέρομαι στον Ολυμπιακό που με ίδιο μπάτζετ με το δικό μας έχει σηκώσει δύο ευρωπαϊκά και έχει πάει σε 3 φάιναλ φορ τα 4 τελευταία χρόνια. Για να πηγαίνουν αυτοί και να μην πηγαίνουμε εμείς κάτι λάθος γίνεται. Και είμαστε σίγουροι ότι όπως και εμείς έτσι και εσείς δεν θέλετε να βλέπετε τέτοιες εικόνες όπως η χθεσινή. Αλλιώς έχουμε μάθει τα πράγματα εμείς στο μπάσκετ. Δεν έχουμε μάθει να καθόμαστε στον καναπέ και να βλέπουμε τους πελάτες να ετοιμάζουν άλλο ένα ταξίδι. Τρία χρόνια μακριά από το Φάιναλ Φορ είναι κάτι πολύ βαρύ και ασήκωτο για εμάς τους Παναθηναϊκούς και πρέπει να αλλάξει. Κανείς δεν απαίτησε να σηκώνεις κούπες κάθε χρόνο αλλά τουλάχιστον μην ξεκόβεις από την ελίτ του Ευρωπαϊκού μπάσκετ και τη θέση σου να την παίρνει ο Ολυμπιακός. Επαναλαμβάνω ότι αν δεν υπήρχε η παρουσία του Ολυμπιακού ή της Μακάμπι πέρσι θα υπήρχε το άλλοθι του χαμηλού μπάτζετ αλλά εδώ φαίνεται ότι το πρόβλημα είναι κάπου αλλού. Αυτές οι ομάδες μάλλον υπερτερούν από εμάς σε θέματα οργάνωσης και προγραμματισμού.
Ξέρουμε ότι ο Παναθηναϊκός έχει έλλειμμα σε Έλληνες παίκτες αυτή την περίοδο. Ξέρουμε επίσης ότι αυτό δεν είναι ευθύνη δική σας αφού το κακό είχε συντελεστεί όταν παραλάβατε την ομάδα. Ξέρουμε επίσης ότι το καλοκαίρι του 2012 παραλάβατε καμμένη γη καθώς οι περισσότεροι πήδηξαν από το καράβι. Τα ξέρουμε όλα αυτά και αγνώμονες και παράλογοι δεν είμαστε. Ξέρουμε επίσης ότι τις πορείες τις κάνεις με κορμό γηγενών παικτών και για αυτό στηρίζουμε το πλάνο Ελληνοποίησης. Δεν σημαίνει όμως ότι το πλάνο Ελληνοποίησης θα πρέπει να μας αποκλείσει από κάθε Ευρωπαϊκή πορεία. Αν θυμάμαι καλά σε όλες μας τις πορείες εκτός από τους Έλληνες είχαμε και ποιοτικότατους ξένους. Αυτοί οι ξένοι δεν υπάρχουν στον Παναθηναϊκό αυτή τη στιγμή και εκεί είναι το μεγάλο πρόβλημα. Αυτά τα παιδάκια είναι μεν ταλαντούχα αλλά πριν τα επόμενα 3-4 χρόνια δεν θα μπορούν να ανταποκριθούν σε υψηλό επίπεδο. Πρέπει να βοηθηθούν από έμπειρους και ποιοτικούς ξένους για να μάθουν γιατί αλλιώς τα χαστούκια που θα φάει η ομάδα θα είναι πάρα πολλά. Και κάθε Μάιο θα βλέπουμε τον ακατανόμαστο να περνάει στο Φάιναλ Φορ και εμείς να είμαστε στην απέξω. Είμαστε σίγουροι ότι και εσείς δεν το θέλετε αυτό το πράγμα.
Πρώτα και πάνω από τους παίκτες όμως Δημήτρη είναι ο προπονητής. Αυτό μας δίδαξε η ιστορία και έτσι πρέπει να ξεκινήσει ο νέος Παναθηναϊκός. Αν δεν φέρεις τον σωστό προπονητή τότε χτίζεις πάνω στην άμμο. Ότι παικταράδες και να φέρεις αποτέλεσμα δεν θα υπάρξει. Πρέπει το καλοκαίρι να βρεις τον κατάλληλο και από εκεί να ξεκινήσεις. Το ξέρεις και εσύ ότι ο κατάλληλος βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη και μένει ελεύθερος. Κάνε μια προσπάθεια κι ας πάει στράφι δεν πειράζει. Αν δεν μπορείς να τον φέρεις πίσω τότε φέρε έναν προπονητή ο οποίος θα έχει τα προσόντα να οδηγήσει το πλάνο σωστά και να εξελιχθεί. Προσοχή όμως όποιον προπονητή και να φέρεις πρέπει να τον στηρίξεις και υλικά για να πετύχει. Μάγος δεν είναι κανένας ούτε καν ο Ομπράντοβιτς. Φέρε το καλοκαίρι ποιοτικούς ξένους και κοινοτικούς. Εάν δεν έχεις τα χρήματα να φέρεις 5 παίκτες φέρε 3 αρκεί να είναι ποιοτικοί και να κάνουν την διαφορά. Τέτοιοι παίκτες υπάρχουν πολλοί που μένουν ελεύθεροι και όπως δικαίως είπε και ο Μάνος Παπαδόπουλος γνωρίζετε ποιοι είναι. Κάντε τον Παναθηναϊκό πάλι ανταγωνιστικό. Ο κόσμος είναι και θα είναι μαζί σας και το βλέπετε. Σε τέτοια χρονιά και βγήκαμε δεύτεροι στα εισιτήρια. Αυτό κάτι λέει θεωρώ. Αλλά άλλο στήριξη και άλλο να εθελοτυφλούμε.
Εμείς οι Παναθηναϊκοί χάρη στην οικογένεια Γιαννακόπουλου και στον Ζέλικο Ομπράντοβιτς έχουμε μάθει να βλέπουμε μπάσκετ και έχουμε γαλουχηθεί για να έχουμε όριο τα αστέρια και όχι ένα πρωταθληματάκι κόντρα στον Ολυμπιακό. Δεν λέω χρειάζονται και τα πρωταθλήματα και μάλιστα η χαρά να ταπώνεις τον πελάτη είναι τεράστια, αλλά θέλουμε να προλάβουμε να μην γίνουμε Ολυμπιακός του ποδοσφαίρου. Αυτοί βολεύονται με το πρωταθληματάκι όπως έρθει και τελείωσε. Εμάς δεν μας φτάνει αυτό γιατί έχουμε μάθει να είμαστε PANATHINAIKOS!!!
Σας ευχαριστούμε προκαταβολικά για τον χρόνο σας.
Με ατελείωτη εκτίμηση και αγάπη προς την οικογένεια Γιαννακόπουλου.
Υ.Γ Όσοι αναγνώστες επιθυμείτε μπορείτε να προσυπογράψετε το παραπάνω κείμενο αναγράφοντας το όνομά σας με σχόλιο και αν θέλετε προσθέτοντας τη δική σας πινελιά. Είπαμε ότι αυτή είναι η σελίδα των φιλάθλων και μόνο.
