Οι στιγμές για τον Παναθηναϊκό είναι κρίσιμες. Όχι μόνο αναφορικά με το αν έχει κάποια ελπίδα για το μέλλον, αλλά για το πώς θα «χτίσει» αυτό το μέλλον. Όλα αρχίζουν και τελειώνουν στο αγωνιστικό κομμάτι. Εκεί είναι ο «καθρέφτης» των πάντων.
Οι περιορισμοί και οι ποινές που έχουν επιβληθεί στην ΠΑΕ λόγω των τραγικών χειρισμών-αποφάσεων-κινήσεων της διοίκησης Γιάννη Αλαφούζου, δημιουργούν τεράστια προβλήματα.
Τα οποία και θα… κουβαλά ο Παναθηναϊκός, ανεξάρτητα απ’ το ποια θα είναι η επόμενη μέρα. Κατά συνέπεια εδώ και εβδομάδες το πρώτο πράγμα που έπρεπε να γίνει ήταν να φροντίσουν οι «πράσινοι» να διατηρήσουν τα καλύτερα (ή απ’ τα καλύτερα αν προτιμάτε) ποιοτικά στοιχεία τους. Κοινώς τους καλύτερους παίκτες τους.
Ειδικά απ’ τη στιγμή που παρουσιάστηκαν ευκαιρίες. Ειδικά απ’ τη στιγμή που πάντα «παίζει» το θετικό σενάριο για την επόμενη μέρα του «τριφυλλιού» (χωρίς τον νυν ιδιοκτήτη και την διοίκησή του δηλαδή).
Παρ’ όλα αυτά, ο Παναθηναϊκός φάνηκε να καθυστερεί χωρίς λόγο, έκανε κινήσεις που εκ των πραγμάτων φαινόταν πως θα… πέσουν στο κενό και με αυτό τον τρόπο έχασε τεράστια ευκαιρία να υπάρχει μια καλή αρχή για την επόμενη μέρα πάνω στην οποία θα μπορούσε να «πατήσει» η ομάδα.
Αντίθετα, πλέον έχουν γίνει όλα δύσκολα και τα «εγκλήματα» της διοίκησης θέτουν σε αμφιβολία το άμεσο μέλλον του Παναθηναϊκού και δεν διώχνουν κανέναν απ’ τους μεγάλους φόβους που έχουν οι φίλοι του συλλόγου.