Είναι ένα ταξίδι διαφορετικό από όλα τα άλλα... Ο Παναθηναϊκός του Φέρεντς Πούσκας στις 2 Ιουνίου του 1971 έφτασε στον τελικό του Γουέμπλεϊ απέναντι σε έναν φοβερό Άγιαξ, ο οποίος με αρκετή δόση τύχης επικράτησε με 2-0 του «τριφυλλιού».
Όλα είχαν ξεκινήσει ακριβώς ένα χρόνο νωρίτερα, όταν στις 2 Ιουνίου του 1970 ο Φέρεντς Πούσκας διαδέχτηκε τον Λάκη Πετρόπουλο στον πάγκο του Παναθηναϊκού, συνεχίζοντας το φοβερό έργο του Στέφαν Μπόμπεκ.
Ο «καλπάζων συνταγματάρχης», όπως είναι το ψευδώνυμο του αείμνηστου Πούσκας , ένας άνθρωπος που είχε γράψει ιστορία στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο όταν αγωνιζόταν στη Ρεάλ Μαδρίτης και κατέκτησε τα πάντα, ήταν ο άνθρωπος κλειδί για την μεγαλύτερη στιγμή στην ιστορία του Παναθηναϊκού.
Το μεγαλύτερο προσόν του Ούγγρου προπονητή ήταν ο τομέας της ψυχολογίας και ο τρόπος που έφτιαχνε την αυτοπεποίθηση των ποδοσφαιριστών του, με τον Μίμη Δομάζο να έχει δηλώσει παλαιότερα «Μας έλεγε συνεχώς "έντεκα αυτοί, έντεκα κι εσείς" και ότι "αν χάσετε δεν έγινε και τίποτα, αν κερδίσετε όμως θα σας μάθει όλος ο κόσμος" και με αυτό το τροπάριο μας εψχύχωνε συνέχεια και μας έκανε να αντιμετωπίζουμε τους αντιπάλους μας χωρίς το παραμικρό κόμπλεξ. Ερχόντουσαν στη Λεωφόρο και μας παρακαλούσαν πριν βγούμε στο γήπεδο για να μην τους βάλουμε πολλά γκολ».
Έχασε στον τελικό, κέρδισε στην Ιστορία!
Στον τελικό του Γουέμπλεϊ οι «πράσινοι» βρέθηκαν με το «καλημέρα» πίσω στο σκορ. Ο Φαν Ντάικ σκόραρε μόλις στο 5ο λεπτό και έκανε το 1-0 για τον Άγιαξ, με το έργο του Παναθηναϊκού να γίνεται πιο δύσκολο.
Ο Κρόιφ και η παρέα του είχαν το πάνω χέρι στον τελικό, με το «τριφύλλι» να παλεύει όσο μπορεί για την ισοφάριση, έχοντας στο πλευρό του χιλιάδες οπαδούς να τον υποστηρίζουν.
Η τύχη όμως του γύρισε στην πλάτη πέντε λεπτά πριν από το τέλος, όταν σε ένα γύρισμα του Χάαν η μπάλα κόντραρε στα πόδια του Άνθιμου Καψή και κατέληξε στα δίχτυα της εστίας του Τάκη Οικονομόπουλου για το 2-0.
Αυτό ήταν το πρώτο Κύπελλο Πρωταθλητριών που κατέκτησε ο Άγιαξ, κάτι που επανέλαβε και για τις επόμενες δύο χρονιές, φτάνοντας στα τρία συνεχόμενα.
Οι «πράσινοι» έφτασαν ένα βήμα πριν από την κορυφή, όμως η τεράστια πορεία του μέχρι τον τελικό έχει μείνει γραμμένη με ολόχρυσα γράμματα στην ένδοξη ιστορία του Συλλόγου.
Το κέρδος της διάκρισης αυτής, ήταν οι χιλιάδες νέοι φίλαθλοι που έγιναν Παναθηναϊκοί, μεγαλώνοντας με αυτές τις μοναδικές στιγμές. Αξίζει, επίσης, να σημειώσουμε, ότι ο Παναθηναϊκός πέτυχε συνολικά 16 γκολ στη διοργάνωση, με τα 10 εξ αυτών να σημειώνονται από τον Αντώνη Αντωνιάδη, ενώ δέχτηκε μόλις 10.
Ο ηγέτης του «τριφυλλιού», Μίμης Δομάζος, είχε δηλώσει «Παρότι δεν σηκώσαμε το Κύπελλο, νιώσαμε όλοι υπερήφανοι. Είχαμε πετύχει έναν άθλο. Το όνομα της χώρας μας ακούστηκε σε όλη τη Γη. Μακάρι να ξαναβρεθεί κι άλλη ελληνική ομάδα, να πετύχει αυτό τον θρίαμβο».
Οι «πράσινοι» εκείνη τη χρονιά τερμάτισαν 3οι στο ελληνικό πρωτάθλημα, το οποίο είχαν κατακτήσει τα δύο προηγούμενα χρόνια, ενώ στο Κύπελλο είχαν αποκλειστεί στα προημιτελικά από τον ΠΑΟΚ.
Άγιαξ (Μίχελς): Στούι, Βάσοβιτς, Σουρμπίρ, Χουλσόφ, Ράιντερς (46' Χάαν), Μιούρεν, Σουάρτ (46' Μπλάνκενμπουργκ), Νέεσκενς, Κάιζερ, Κρόιφ, Φαν Ντάικ.
Παναθηναϊκός (Πούσκας): Οικονομόπουλος, Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Ελευθεράκης, Καψής, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης