Η νέα χρονιά βρίσκεται προ των πυλών και ως είθισται σε αυτές τις περιπτώσεις οι ευχές και τα όνειρα για το νέο έτος περισσεύουν. Έτσι μετά τις σημαντικές ευχές για υγεία, ευτυχία και ειρήνη σε όλο τον κόσμο έρχεται και η σειρά της ομάδας. Στη πράσινη οικογένεια υπάρχει μία πόλη που μονοπωλεί τις ευχές και τις επιθυμίες όλων. Αυτή η πόλη δεν είναι άλλη από το Βελιγράδι και τον διακαή πόθο διοίκησης, ομάδας και κόσμου ο Παναθηναϊκός να δώσει το παρόν στο επόμενο φάιναλ 4. Η χρονιά που φεύγει ήταν άκρως επιτυχημένη με τη κατάκτηση του νταμπλ και το χτίσιμο ξανά, μίας πελατειακής σχέσης με τον αιώνιο αντίπαλο. Ήταν επίσης σημαντική γιατί οι πράσινοι μετά από καιρό δείχνουν να έχουν έναν άνθρωπο στην άκρη του πάγκου από το πάνω ράφι ικανό να τον οδηγήσει σε μεγάλες επιτυχίες.
Το 2018 όμως είναι και μία χρονιά ορόσημο για το μπασκετικό τριφύλλι. Και αυτό γιατί κλείνει μία 20ετία με απίστευτες επιτυχίες. Ήταν Ιούνιος του 1998 όταν οι πράσινοι με μπροστάρη το Μπάιρον Σκοτ και άξιους συμπαραστάτες τους Ράτζα και Αλβέρτη έπαιρνε ξανά τα σκήπτρα στο Ελληνικό μπάσκετ. Από εκείνο το καλοκαίρι πάτησε γκάζι και σάρωσε τα πάντα στο πέρασμά του. Έγινε ο απόλυτος κυρίαρχος στο Ελληνικό και Ευρωπαϊκό μπάσκετ. Μεγάλοι παίκτες και προπονητές περνούσαν και έφευγαν αλλά το τριφύλλι δεν έχανε την αίγλη και τη δυναμική του. Ακόμα και στις μεγάλες αποχωρήσεις Μποντιρόγκα, Αλβέρτη, Ομπράντοβιτς και Διαμαντίδη πάντα οι πράσινοι απάντησαν με τίτλους την επόμενη χρονιά. Τελευταία αποχώρηση αυτή του Φώτση ο οποίος ήταν και ο τελευταίος που ένωνε την μεγάλη ομάδα που ξεκίνησε πριν 20 χρόνια με το σήμερα.
Η φετινή ομάδα δείχνει ικανή για μεγάλα πράγματα και για το βήμα παραπάνω. Αυτό δείχνουν τα αποτελέσματα και οι εμφανίσεις στα περισσότερα από τα παιχνίδια της. Έχει βεβαία απολέσει τον έναν τίτλο, αυτόν του κυπέλλου, αλλά με 12 κατακτήσεις στις τελευταίες 15 διοργανώσεις δικαιούται και ένα στραβοπάτημα. Έστω σαν δωράκι στους αντίπαλους που βάζουν λάβαρα με συμμετοχές σε τελικούς! Στην Ευρώπη βρίσκεται στη 3η θέση και θα μπορούσε άνετα να ήταν και πρώτη αν δεν έχανε τσάμπα 3 δικά της παιχνίδια με αποκορύφωμα αυτά με Μπασκόνια και Βαλένθια. Ο δεύτερος γύρος θα είναι πιο βατός και το πλεονέκτημα έδρας δεν είναι καθόλου απρόσιτο.
Φυσικά για να φτάσει η ομάδα στο σκοπό της χρειάζονται κάποιες διορθώσεις σε αρρυθμίες και λάθη που είναι ορατά και δια γυμνού οφθαλμού. Σημαντικότερο όλων το εμφανέστατο κενό στο 5 καθώς ο Όγκαστ δεν δείχνει ικανός να σηκώσει το βάρος της Ευρωλίγκας. Μάλιστα οι πράσινοι είναι τυχεροί καθώς ο Γκιστ φέτος έχει μεταμορφωθεί σε Μπατίστ και έχει κάνει όλους να τρίβουν τα μάτια τους. Χρειάζεται όμως και βοήθεια που δεν τη έχει ούτε από τον Βουγιούκα ούτε από τον Όγκαστ. Εκεί θα πρέπει η διοίκηση να κάνει ένα δώρο στον προπονητή, ώστε να του λύσει τα χέρια και να μπορεί πιο εύκολα η ομάδα να κοιτάει στα μάτια τους μεγάλους αντιπάλους. Οι Καλάθης, Ρίβερς, Παππάς και Γκιστ αποτελούν τις σταθερές αξίες στη δεύτερη χρονιά του Πασκουάλ και αν ο Σίνγκλετον ανεβάσει λίγο στροφές μόνο καλύτερος μπορεί να παρουσιαστεί ο Παναθηναϊκός της νέας χρονιάς.
Φυσικά όλη η κουβέντα γίνεται για την Ευρώπη αφού στην Ελλάδα το πλεονέκτημα έδρας έχει καπαρωθεί και μαζί με αυτό και μεγάλο κομμάτι του τίτλου γιατί…this is OAKA! Αλλά όπως γράψαμε και πιο πάνω ο καημός όλων είναι μία συμμετοχή σε φάιναλ 4 καθώς από το 2012 απέχουμε από τη κορυφαία αυτή στιγμή. Πολλοί δε μας θέλουν εκεί και είναι λογικό όταν αναφερόμαστε στους αντιπάλους μας. Το περίεργο είναι όταν εκτός από τους αντιπάλους μας, δε μας θέλουν και τα αφεντικά της διοργανώτριας αρχής και κάθε εβδομάδα μας βάζουν τρικλοποδιές με διαιτησίες βγαλμένες από ‘’ξανθές’’ εποχές! Σε αυτή τη προσπάθεια πρωτοστατούν από τυχάρπαστους διαιτητές τύπου Πουλκ μέχρι το απόλυτο εργαλείο για ειδικές αποστολές Λουίτζι Λαμόνικα. Εκεί λοιπόν θα πρέπει η διοίκηση να αναλάβει δράση. Δύο πράγματα θα πρέπει να γίνουν. Το ένα είναι να φτιάξει τις σχέσεις της με τη διοργανώτρια αρχή ώστε να σέβονται τη μεγαλύτερη ομάδα της τελευταίας 20ετίας. Αν αυτό δεν επιτύχει να τους ξεμπροστιάσει λέγοντας τα πράγματα με το όνομά τους. Δε μπορεί να συνεχιστεί αυτό το βιολί όλη τη χρονιά. Παναθηναϊκός είμαστε και όχι Πρόκομ.
Κλείνοντας αυτό το άρθρο και αποχαιρετώντας τη χρονιά που φεύγει να πούμε πως πραγματικά το τμήμα του μπάσκετ είναι ένα στολίδι που μόνο του ‘’κρατάει’’ όλους εμάς τους Παναθηναϊκούς εδώ και πολλά χρόνια. Βλέποντας τη κατάντια του ποδοσφαίρου με τις 4άρες από Λαμία και όλους του απίθανους που έκαναν το κομμάτι τους ως αφεντικά της ομάδας, (και τι θα ακολουθήσει ένας θεός το ξέρει) πρέπει να νιώθουμε ευγνώμονες για την ομαδάρα που έχουμε στο μπάσκετ. Μία ομάδα που από το 1996 δεν έχει μείνει ποτέ χωρίς τίτλο. Μακάρι τη νέα χρονιά να συνεχιστεί αυτό το σερί και όλοι οι αυθεντικοί οπαδοί που ματώνει η καρδιά τους με το ποδόσφαιρο να χαρούν και να βρουν αποκούμπι για ακόμα μία φορά στη πορτοκαλί θεά.
Υ.Γ. Το τραγούδι της πρωτοχρονιάς λέει ‘’Γέρε χρόνε φύγε τώρα….ήρθε ο νέος με τα δώρα’’. Λέτε να είναι προφητικό αυτό το τραγούδι και ο νέος χρόνος να μας φέρει κανένα ‘’ψηλό’’ δωράκι?
Υ.Γ. 2 ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.
