Ο Παναθηναϊκός προσγειώθηκε απότομα μετά τον θρίαμβο στο ΣΕΦ. Η σφαλιάρα από τη Μπαρτσελόνα ήταν τόσο εκκωφαντική που ακούστηκε μέχρι την Αθήνα. Οι πράσινοι παρουσιάστηκαν τραγικά ανέτοιμοι για ένα τόσο σημαντικό αγώνα, με αποτέλεσμα οι Καταλανοί να φανερώσουν πάνω στο παρκέ όλες τις αδυναμίες της ομάδας. Μιας ομάδας που κάθε χρόνο χτίζεται με σκοπό το φάιναλ 4, που όμως επί ημερών Δημήτρη Γιαννακόπουλου παραμένει ένα άπιαστο όνειρο. Έτσι και φέτος έγιναν αρκετές αλλαγές με στόχο το μεγαλύτερο βάθος στο ρόστερ και την καλύτερη κατανομή των ρόλων.
Για ακόμα μία χρονιά όμως υπάρχει ένα τεράστιο και οφθαλμοφανές κενό στο ρόστερ. Μάλιστα είναι η τρίτη σερί χρονιά όπου υπάρχει κενό σε συγκεκριμένη θέση. Πέρυσι υπήρχε η τρύπα πίσω από τον Καλάθη όπου όλη τη χρονιά το φωνάζαμε και μάταια περιμέναμε κάποια διορθωτική κίνηση. Το αποτέλεσμα ήταν να σκάσει ο Καλάθης από τα συνεχή 35άρια που έπαιζε και τη κρίσιμη στιγμή να σέρνεται. Πρόπερσι με τον Τζόρτζεβιτς υπήρχε έλλειψη αθλητικότητας στους σέντερ αφού ο Σέρβος κόουτς επέλεξε να πορευτεί με τρεις δεινόσαυρους στο ζωγραφιστό. Τα αποτελέσματα τα θυμόμαστε όλοι. Φέτος υπάρχει σαφές πρόβλημα στο 5. Οι προσθήκες Όγκαστ και Βουγιούκα επ ουδενί δεν σε εξασφαλίζουν για το επίπεδο της Ευρωλίγκας. Η λύση του Γκιστ είναι λύση εκτάκτου ανάγκης και εκεί υπάρχει σοβαρό πρόβλημα, κάτι που φάνηκε από τα φιλικά κιόλας.
Η στελέχωση της θέσης 5 έγινε πάντως με σωστά κριτήρια. Η ομάδα μετρά ήδη 7 ξένους και υπάρχει η προοπτική Ελληνοποίησης του Γκιστ το Δεκέμβριο. Με αυτά τα δεδομένα ήταν αναγκαίο οι όποιες μεταγραφές στη θέση 5 να ήταν αποκλειστικά με Έλληνες παίκτες. Υπό αυτό το πρίσμα οι επιλογές Όγκαστ και Βουγιούκα ήταν οι καλύτερες δυνατές από τους διαθέσιμους παίκτες. Ο Πασκουάλ πίστευε ότι με αυτούς τους δύο συν Γκιστ, Σίνγκλετον που έχουν τη θέση θα γινόταν η δουλειά. Από ποσότητα όντως ήμασταν σε πολύ καλό επίπεδο, από ποιότητα όμως? Γιατί όσους παίκτες και να έχεις, αν δε μπορείς να σταματήσεις τον Σεραφέν δε θα μπορέσεις να κάνεις το ίδιο ούτε με τους ψηλούς των άλλων μεγάλων ομάδων. Άρα αυτό πρέπει να αλλάξει και μάλιστα άμεσα.
Σε καμιά περίπτωση δεν ήρθε το τέλος του κόσμου με μία ήττα. Ούτε είμαστε από αυτούς που με τη πρώτη στραβή ζητάνε μεταγραφές. Εδώ όμως υπάρχει ένα οφθαλμοφανές κενό και θα πρέπει η διοίκηση να δείξει ότι διαθέτει αντανακλαστικά. Χρειάζεται να θωρακιστεί η ομάδα στο 5 με έναν παίκτη τύπου Ούντοχ ή Ντόρσει που θα προσθέσει την απαραίτητη δύναμη που τώρα λείπει. Αν δεν βγαίνουν τα χρήματα και δεν θέλουν να βρεθούν με 8 ξένους τότε μοιραία θα πρέπει να θυσιαστεί κάποιος. Το μυαλό αυτομάτως πάει στον Γκάμπριελ που ακόμα δεν έχει βρει τα πατήματά του τη νέα χρονιά. Με δεδομένη τη δυνατότητα να παίξουν στο 4 τόσο ο Γκιστ με τον Σίνγκλετον, όσο και οι Μήτογλου- Θανάσης, βλέπουμε ότι υπάρχει μία υπερφόρτωση στη συγκεκριμένη θέση. Θα πρέπει να τολμήσει η διοίκηση μία γρήγορη διορθωτική κίνηση όσο είναι νωρίς και τίποτα δεν έχει κριθεί. Όλα αυτά με τη σύμφωνη γνώμη του προπονητή πάντα.
Η ήττα στο Παλάου Μπλαουγκράνα πόνεσε πολύ όλους μας. Η χρονιά είναι μακριά όμως. Στην Ελλάδα μπήκε η υποθήκη για την πρωτιά στη κανονική περίοδο και όλοι ξέρουμε πόσο δύσκολα μπορεί να σπάσει η έδρα του ΟΑΚΑ. Στην Ευρώπη τα πράγματα όμως είναι πιο ζόρικα. Παίκτες που κάνουν πλάκα στο Ελληνικό πρωτάθλημα μπορεί να είναι κομπάρσοι στην Ευρωλίγκα. Αν όντως ο στόχος είναι το Βελιγράδι την άνοιξη τότε θα πρέπει η ανορθογραφία της θέσης 5 να διορθωθεί άμεσα. Ο Όγκαστ δείχνει αρκετά άγουρος για το υψηλότερο επίπεδο και ο Βουγιούκας είναι ένας ρολίστας περιορισμένων δυνατοτήτων. Η ομάδα χρειάζεται ένεση ποιότητας στη θέση του σέντερ και πρέπει να παρθεί αυτό το ρίσκο.
