Η πρόταση παραμονής στον Γκάμπριελ ήταν ένα ακόμη σημάδι της διάθεσης να παραμείνει ο κορμός. Προσωπικά πιστεύω ότι ο Παναθηναϊκός ενδεχομένως να μπορούσε να βρει κάτι καλύτερο από τον Αμερικανό, αλλά σ' αυτή τη φάση προτιμώ το γεγονός ότι έχει αποφασίσει να προχωρήσει με το υπάρχον ρόστερ και κάποιες προσθήκες.
Αλλωστε, το ζήτημα σε μια ομάδα δεν είναι «να πάρουμε τους καλύτερους», αλλά να «πάρουμε αυτός που ταιριάζουν» και στο κάτω - κάτω ο Γκάμπριελ έδειξε, χωρίς να το αποδείξει ακόμη, πως αξίζει την ευκαιρία να δούμε αν ταιριάζει. Οι ομάδες σ' αυτό το επίπεδο πρέπει πρώτα να «χτίζονται» και μετά να «αγοράζονται» και ο Παναθηναϊκός με την κίνηση στον Γκάμπριελ δείχνει τη διάθεση να πάει σε ένα μοντέλο που το είχε ξεχάσει τα προηγούμενα καλοκαίρια.
Από 'κει και πέρα, το ζήτημα του Τζέιμς ενδεχομένως να είναι κομβικό για τον σχεδιασμό. Ο Αμερικανός θέλει να εξαντλήσει τα περιθώρια για το ΝΒΑ, αλλά ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να περιμένει για πολύ καιρό. Ο Τζέιμς παίζει στην πιο κομβική θέση στο σύγχρονο μπάσκετ και ο Πασκουάλ ξέρει ότι δίπλα στον Καλάθη πρέπει να έχει έναν παίκτη με διαφορετικά χαρακτηριστικά από τον Νικ.
Παίκτες στυλ Τζέιμς με καλό σουτ, ταχύτητα, ένας εναντίον ενός, έχουν αποδειχτεί απαραίτητοι στο σύγχρονο μπάσκετ, αλλά εκτιμώ πως οι «πράσινοι» δεν έχουν λόγο να τα... βάψουν μαύρα, αν ο Αμερικανός αποφασίσει να εξαντλήσει τα περιθώρια. Γκαρντ σ΄ αυτή τη λογική υπάρχουν, πόσω μάλλον όταν διαθέτεις ένα καλό συμβόλαιο για αυτή τη δουλειά.
Από 'κει και πέρα θα πρέπει ο Παναθηναϊκός να διορθώσει το λάθος του προηγούμενου καλοκαιριού και να προσθέσει έναν ακόμη ποιοτικό combo guard που θα αγωνίζεται περισσότερο στον «άσο» και λιγότερο στο «δύο». Πέρυσι ο Πεδουλάκης προτίμησε να δώσει την ευκαιρία στον Μποχωρίδη, είχε λογική η επιλογή, αλλά ο Παναθηναϊκός αισθάνθηκε το κενό στη θέση του πόιντ γκαρντ, όταν ο Καλάθης «έσκασε» κι όταν ο Τζέιμς απουσίαζε ή έκανε τα... τρελά του.
Ο Παναθηναϊκός έχει ανάγκη από έναν πλέι μέικερ που θα σουτάρει πιο αξιόπιστα από τον Καλάθη, που θα αναγκάζει την αντίπαλη άμυνα να αλλάζει πλάνο για να αντιμετωπίσει το πικ εντ ρολ, έναν πλέι μέικερ που θα παίζει 15-20 λεπτά και θα μπορεί να... στείλει και τον Τζέιμς στη φυσική του θέση που είναι το «2».
Για τις υπόλοιπες θέσεις, τα πράγματα είναι μετρημένα κουκιά... Δεν συζητάμε το κατά πόσο ο Παναθηναϊκός πρέπει να διατηρήσει στο ρόστερ τους Ρίβερς και Σίνγκλετον, το θεωρώ αυτονόητο. Δεδομένη είναι η παραμονή του Γιάννη Μπουρούση και τα δύο ερωτηματικά που προκύπτουν αφορούν σε Γκιστ και Φώτση. Για τον δεύτερο υπάρχει αυτό που λέμε ιστορία, εμπειρία και υπό προϋποθέσεις ανήκει στο ρόστερ του Παναθηναϊκού.
Για τον πρώτο θα έλεγα με απόλυτη σιγουριά «ναι», αν είχαμε να κάνουμε με τον Γκιστ που είδαμε στα δύο τελευταία παιχνίδια των πλέι οφ. Δεν ξέρω αν στο μέλλον ο Αμερικανός θα επανέλθει στην εποχή που πηδούσε λες και είχε ελατήρια στα πόδια, αλλά δεν πιστεύω πως χρειάζεται αυτή την συνθήκη για να συνεχίσει στο ΟΑΚΑ.
Ο Γκιστ που είδαμε στους τελευταίους τελικούς ήταν στο 50%-60% του Γκιστ που ξέραμε, αλλά αυτό το 50% αποδείχτηκε καταλύτης για να φτάσει ο Παναθηναϊκός στην κατάκτηση του τίτλου. Είναι ελάχιστοι οι παίκτες στην Ευρώπη που μπορούν να αλλάξουν τόσο πολύ την εικόνα μιας ομάδας στην άμυνά της κι εφόσον οι «πράσινοι» το εξασφαλίσουν, τότε δεν έχουν λόγο να σκεφτούν την αλλαγή.
