Στην ουσία δεν γίναμε σοφότεροι από τον σημερινό (13/1) Παναθηναϊκό είτε για τα καλά του είτε για τα άσχημά του. Αλλωστε δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός πως είναι ικανός για το καλύτερο και το χειρότερο, όπως το 'χει αποδείξει κι άλλες φορές φέτος. Η ουσία είναι πως έφυγε νικητής από ένα πολύ κρίσιμο παιχνίδι, κρατήθηκε όρθιος απέναντι σε μια ομάδα που σ' αυτή τη φάση έχει τους ίδιους στόχους και μπορεί θεωρητικά να «χτίσει» πάνω στον τρόπο που ήρθε το θετικό αποτέλεσμα για να «φτιάξει» λίγο τη ψυχολογία του.
Προφανώς και αγωνιστικά ο Παναθηναϊκός δεν έχει σχέση μ' αυτό που οραματίζεται ο Πασκουάλ, τουλάχιστον στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα. Είναι τόσα τα πάνω-κάτω των «πράσινων» που δεν μπορείς να αισθάνεσαι ποτέ σιγουριά για την επόμενη επίθεση, τη μεθεπόμενη άμυνα, τα επόμενα 60 δευτερόλεπτα. Μια ομάδα που ξεκίνησε με στόχο, προσανατολισμό στην αρχή του αγώνα, όσο περνούσε η ώρα έχανε την συγκέντρωσή της, αλλά κυρίως έχανε αυτό που ήθελε να κάνει στο παρκέ.
Με εξαίρεση την άμυνα της που στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα άγγιξε το άριστα, στα υπόλοιπα κομμάτια του παιχνιδιού ο βαθμός ήταν μετά βίας πάνω από τη βάση. Το πιο εντυπωσιακό είναι πως όσα πράγματα δεν μπορούσε να κάνει ο Παναθηναϊκός σε ένα ολόκληρο δεύτερο ημίχρονο, τα έκανε μονομιάς στην παράταση, πετυχαίνοντας 22 πόντους, δύο περισσότερους απ' όσους έβαλε σ' ολόκληρο το τέταρτο δεκάλεπτο!
Για μια ακόμη φορά ο Παναθηναϊκός είχε πρόβλημα στο «πέντε εναντίον πέντε» και το πρόβλημα αυτό γίνεται εντονότερο, όταν ο Καλάθης μένει σε ρηχά νερά και δεν βοηθάει στο κομμάτι της δημιουργίας. Οι «πράσινοι» τελείωσαν με 16 ασίστ στο σύνολο, αριθμός μικρός για τα δεδομένα του 45λέπτου και σε σχέση βεβαίως με τον μέσο όρο τους. Αντίθετα, είχαν 15 λάθη που μπορεί να μην είναι εξωπραγματικός αριθμός, αλλά σαφώς είναι μεγάλος για τα δεδομένα του Παναθηναϊκού που στα περισσότερα ματς τελειώνει με μονοψήφιο αριθμό.
Σοφότεροι δεν γίναμε ούτε σε ατομικό επίπεδο. Ο Ρίβερς είνα μακράν η πιο αξιόπιστη καλοκαιρινή μεταγραφή του Παναθηναϊκού, ο Τζέιμς για πρώτη φορά είχε περισσότερο το μυαλό του στην πάσα και λιγότερο στο σουτ, απόδειξη οι 6 ασίστ και οι μόλις 6 προσπάθειες σε 24 λεπτά συμμετοχής, ενώ καθοριστική ήταν η συμβολή του Μπουρούση που μπορεί να είχε 6/14 στο σύνολο, αλλά έβγαλε πάθος στο σημείο που ο Παναθηναϊκός χρειαζόταν την στήριξη της εξέδρας. Από 'κει και πέρα, ο Τζεντίλε ξεκίνησε εκπληκτικά με την ίδια λογική που ξεκίνησε το παιχνίδι στο ΣΕΦ, ίσως κάθισε περισσότερο στον πάγκο απ' ό,τι έπρεπε, ενώ πολύτιμη ήταν και η βοήθεια του Γκάμπριελ στην παράταση.
Συμπερασματικά: Ο Παναθηναϊκός κρατάει απ' αυτό το παιχνίδι την αμυντική του αντίδραση σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, αλλά κρατάει και το γεγονός ότι δεν έχει απαντήσεις στο set παιχνίδι, ειδικά όταν ο Καλάθης είναι εκτός παιχνιδιού ή δεν βρίσκεται σε καλή μέρα. Πρέπει ο Πασκουάλ να πείσει τους παίκτες του να έχουν μεγαλύτερη υπομονή και να γίνει μεγαλύτερη προσπάθεια για την αξιοποίηση του Μπουρούση κοντά στο καλάθι. Το γρήγορο, πολλές φορές βιαστικό παιχνίδι, ο Παναθηναϊκός το 'χει, αλλά όσο πλησιάζουμε στα κρίσιμα και τα δύσκολα αυτό το στυλ μπάσκετ θα μοιάζει με είδος προς εξαφάνιση.
Υ.Γ: Φτάνει πια με την ονοματολογία και τις μεταγραφές! Αντιλαμβάνομαι πως είναι το αγαπημένο σπορ των φιλάθλων να ονειρεύονται νέα πρόσωπα, σωτήρες και ο καθένας να θεωρεί πως με τον δικό του παίκτη το 7ο αστέρι είναι στο τσεπάκι του Παναθηναϊκού. Το βασικό πρόβλημα ΔΕΝ είναι οι μεταγραφές, ΔΕΝ είναι ο αθλητικός ψηλός ή ο πλέι μέικερ που μπορεί να χρειάζεται η ομάδα. Το βασικό ζήτημα, το 80% του προβλήματος, είναι η χημεία και για να «δέσει» ένα σύνολο χρειάζεται υπομονή και επιμονή. Η χημεία δεν αποκτάται με μεταγραφές, αποκτάται με χρόνο. Ας φτάσει λοιπόν ο Παναθηναϊκός στο σημείο που πρέπει, ας γίνει ΟΜΑΔΑ με ρόλους, στόχους και σταθερή φιλοσοφία και μετά συζητάμε για τον επόμενο κρίκο στην αλυσίδα που μπορεί να κάνει μια καλή ομάδα λίγο καλύτερη. Ξέρετε πόσα παικτάκια της σειράς κατάφεραν να ενσωματωθούν σε μια ομάδα και να έχουν ρόλο μέσα στη γενικότερη λειτουργία του συνόλου; Ξέρετε αντίστοιχα πόσοι και πόσοι παικταράδες έφυγαν με το ίδιο αεροπλάνο μ' αυτό που ήρθαν, επειδή εμφανίστηκαν ως Μεσσίες σε ομάδες που δεν είχαν ρόλους, φιλοσοφία και ξεκάθαρο στόχο;
