Μπορεί το ανταγωνιστικό για ένα ημίχρονο Ρέθυμνο να μην προσφέρεται για ασφαλή συμπεράσματα, μπορεί η αγωνιστική κατάσταση του Τζεντίλε να μην είναι αντιπροσωπευτική αυτού που θα δούμε, μπορεί καλά - καλά να μην γνωρίζει ούτε δύο από τα συστήματα του Πασκουάλ, αλλά ο τρόπος που αγωνίστηκε ο Ιταλός στα 18 λεπτά της πρώτης του εμφάνισης, επιτρέπει μια πρώτη άποψη για το τι θα μπορούσε να δώσει στον Παναθηναϊκό, αλλά και τι θα πρέπει να βελτιώσει μέχρι να κάνει το ντεμπούτο του στην Ευρωλίγκα.
1. Χρησιμοποιήθηκε κατά 80% στο «3» και κατά 20% στο «2», αν και στο σύγχρονο μπάσκετ δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές ανάμεσα στις δύο θέσεις. Το μεγαλύτερο διάστημα έπαιξε στην ίδια πεντάδα με τον Παππά, λιγότερο με τον Τζέιμς και πολύ περισσότερο με τον Μπουρούση που γνωρίζονται από την κοινή τους θητεία στο Μιλάνο. Το μοναδικό διάστημα που πέρασε στο «2» ήταν μετά τον ελαφρύ τραυματισμό του Μποχωρίδη, όταν ο Πασκουάλ αποφάσισε να παίξει χωρίς καθαρόαιμο πλέι μέικερ, αφήνοντας στο παρκέ τόσο τον Παππά, όσο και τον Χαραλαμπόπουλο.
2. Ο Τζεντίλε από το πρώτο δευτερόλεπτο που πάτησε στο παρκέ είχε περισσότερο το μυαλό του στην πάσα και λιγότερο στο σουτ. Μη γνωρίζοντας καλά - καλά τα συστήματα της ομάδας προσπαθούσε περισσότερο να μην είναι εμπόδιο και λιγότερο να παίρνει πάνω του επιθέσεις. Στις τρεις πρώτες επαφές του με την μπάλα πήγε στην επιλογή της πάσας, είτε δημιουργώντας από μέσα προς τα έξω είτε παίζοντας με τον Μπουρούση που δεν είχε αντίπαλο. Ηταν σαφές πως ο Τζεντίλε πήγε πρώτα να μπει στο πνεύμα του Παναθηναϊκού κι εν συνεχεία επιχείρησε να «ζεσταθεί». Εστω κι αν ο αντίπαλος δεν προσφέρεται για ασφαλή συμπεράσματα, είναι βέβαιο ότι ο Ιταλός διαθέτει την οξυδέρκεια για να προσθέσει δημιουργικότητα στην περιφέρεια του Παναθηναϊκού και προφανώς δεν είναι λίγες οι 5 τελικές πάσες που μοίρασε, δύο εκ των οποίων ήταν εντυπωσιακές.
3. Ενδεικτικό της διάθεσής του να πασάρει είναι η κίνησή του στο ξεκίνημα της τελευταίας περιόδου που επιχείρησε με σκριν να βγάλει μόνο του στη γωνία τον συμπαίκτη του και με κίνηση του χεριού του ζητούσε από τους συμπαίκτες του να μεταφερθεί η μπάλα στην πλευρά του. Οι όποιες προσπάθειες πήρε στο δεύτερο ημίχρονο ήταν αποτέλεσμα παιχνιδιού «ένας εναντίον ενός», ενώ δύο φορές στα 18 λεπτά που αγωνίστηκε επιχείρησε να παίξει με πλάτη και να αποκτήσει πλεονέκτημα.
4. Του λείπουν παιχνίδια, του λείπει ρυθμός, του λείπει σπιρτάδα. Ο Τζεντίλε χρειάζεται το χρόνο του, υπήρχαν στιγμές στο αμυντικό κομμάτι που έχανε τον αντίπαλό του στο πρώτο βήμα. Προφανώς και είναι απόλυτα δικαιολογημένος, αλλά είναι μια κατάσταση που θα πρέπει αργά και σταθερά να βελτιώσει, καθώς οι ταχύτητες στην Ευρωλίγκα είναι σαφώς μεγαλύτερες.
5. Εφόσον ο τρόπος που αγωνίστηκε είναι αντιπροσωπευτικός αυτού που θέλει ο Πασκουάλ, τότε ο Παναθηναϊκός έχει προσθέσει στην περιφέρειά του έναν ακόμη δημιουργό, στοιχείο που του λείπει, όταν ξεκουράζεται ο Καλάθης. Είναι απαραίτητος για τους «πράσινους» ένας παίκτης με φαντασία που μπορεί τελικά να μην είναι στη θέση «1», αλλά που κατά διαστήματα μπορεί να πασάρει ως πλέι μέικερ.
Ο Τζεντίλε έδειξε δείγματα καλού δημιουργού, παίκτη που μπορεί να πασάρει από έξω προς τα μέσα και το αντίθετο, στοιχείο που στερούνταν ο Παναθηναϊκός όλη τη φετινή χρονιά. Αλλωστε οι «πράσινοι» διαθέτουν μια περιφέρεια γεμάτο εκτελεστές (Παππάς, Τζέιμς), καθαρόαιμα σούτινγκ γκαρντ που περισσότερο σουτάρουν και λιγότερο δημιουργούν. Απόδειξη; Παππάς 1,2 ασίστ κατά μέσο όρο στην Ευρωλίγκα, Τζέιμς 1,7 και συνολικά ο Παναθηναϊκός 15,4 με τον Καλάθη να μοιράζει τις 7 εξ αυτών.
Η ομάδα του Πάσκουάλ είναι 13η σε σύνολο 16 ομάδων στη φετινή Ευρωλίγκα, με πρώτη την ΤΣΣΚΑ που έχει 5 ασίστ περισσότερες και για όσους δεν αντιλαμβάνονται τη διαφορά να σημειωθεί πως 5 ασίστ είναι μίνιμουμ 10 πόντοι περισσότεροι ανά παιχνίδι!
