Ο Παναθηναϊκός στα δύο τελευταία παιχνίδια με Φενέρ και Αρμάνι ξεδίπλωσε στο παρκέ όλες αυτές τις αρετές που τα προηγούμενα χρόνια τον κατέταξαν στην κορυφαία ομάδα της 20ετίας. Έδειξε τεράστιο πλουραλισμό σε όλες τις θέσεις και αυτοματισμούς που δείχνουν με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι ο Πασκουάλ αφήνει το στίγμα του στην ομάδα. Ο εξάστερος θύμισε κυριολεκτικά άλλες εποχές. Εποχές που αυτά τα παιχνίδια τα καθάριζε για πλάκα με τον πλέον εμφατικό τρόπο. Χωρίς να αφήνει το παραμικρό περιθώριο αμφισβήτησης της ανωτερότητάς του. Ειδικά στο χθεσινό παιχνίδι αρκούσαν μόνο 10 αγωνιστικά λεπτά ώστε να πατήσει το γκάζι και με ένα επιμέρους 24-8 να εξαφανιστεί.
Το μεγαλύτερο κέρδος όμως εντοπίζεται και στη διαχείριση που μπορεί πλέον να κάνει ο προπονητής. Χθες ο Καλάθης αγωνίστηκε μόνο για 22 λεπτά και αυτό όταν γίνεται είναι ανεκτίμητο, καθώς ο βιονικός γκαρντ προερχόταν από συνεχόμενα 30λεπτα τον προηγούμενο καιρό. Τώρα όμως με τον Τζέιμς να βρίσκεται σε ημιάγρια κατάσταση αυτό δεν είναι απαραίτητο. Ο πρώην παίκτης της Λαμποράλ έκανε πράγματα και θαύματα χθες και έδωσε μία μοναδική παράσταση από αυτές που όλοι οι πράσινοι οπαδοί ονειρεύονταν. Φυσικά τις στιγμές που είναι αμφότεροι στην ίδια 5άδα βλέπουμε άλλου είδους μπάσκετ, που παραπέμπει σε show time. Όπως και να έχει η ομάδα για πρώτη φορά έδειξε πλήρης στα γκαρντ και αυτό οφείλεται στον Τζέιμς.
Είδαμε όμως και κάτι εξίσου σημαντικό. Για πρώτη φορά ο Φελντέιν δεν επηρεάστηκε από το κακό ξεκίνημα και επιστρέφοντας στο παρκέ με δύο τρίποντες βόμβες εκτόξευσε τη διαφορά. Αυτό θα ζητάει από εδώ και στο εξής ο προπονητής από τον Δομινικανό. Να δίνει ποιοτικά λεπτά. Πέρυσι με τον ερχομό του Ουίλιαμς ο Φελντέιν παραγκωνίστηκε και έχασε τα πατήματά του, όντας σε πολλά παιχνίδια σκιά του εαυτού του. Αυτό έδειχνε έλλειψη προσωπικότητας και παραστάσεων για τον φιλότιμο παίκτη. Αυτό φέτος δείχνει να το ξεπερνάει και αυτό είναι το μεγαλύτερο κέρδος, ειδικά από τη στιγμή που σε λίγες ημέρες θα μπει και ο Τζεντίλε στην εξίσωση. Θα πρέπει εν ολίγοις ο Φελντέιν να γίνει ο σύγχρονος ΚΣ Ρίβερς όταν έπαιζε στη Ρεάλ. Τότε ο Αμερικανός ερχόταν από τον πάγκο και έδινε πάντα 2-3 μεγάλα σουτ και πολλές φορές ήταν αυτός που καθάριζε τα παιχνίδια. Τώρα που τον έχει δίπλα του ο Δομινικανός είναι το καλύτερο σχολείο για αυτόν.
Αυτό όμως που δείχνει ο φετινός Παναθηναϊκός, είναι αυτό ακριβώς που αναφέρει ο τίτλος του άρθρου. Δηλαδή ότι είναι μία Λερναία Ύδρα που κόβεις ένα κεφάλι και ξεπετάγονται δύο! Αν ρίξουμε μία προσεκτική ματιά στα φετινά παιχνίδια της Ευρωλίγκας θα δούμε ένα μοναδικό επίτευγμα. Σε κάθε παιχνίδι υπάρχει και διαφορετικός πρώτος σκόρερ. Ξεκινώντας από τον αγώνα με τη Ζαλγκίρις όπου ο Παππάς πέτυχε 19 πόντους και συνεχίζοντας ως εξής: Με ΤΣΣΚΑ ο Νίκολς είχε 20 πόντους, με Μπάμπεργκ ο Ρίβερς είχε 18, με Ερ. Αστέρα ο Γκιστ είχε 17, με Μακάμπι ο Σίνγκλετον είχε 26, με Ρεάλ ο Φελντέιν είχε 19, με ΟΣΦΠ ο Καλάθης είχε 16, με Νταρουσάφακα ο Μπουρούσης είχε 18, με Γαλατά ο Γκάμπριελ είχε 15 και χθες ο Τζέιμς είχε 19! Δηλαδή οι 10 βασικοί παίκτες της ομάδας έχουν από μία μεγάλη βραδιά, δίνοντας την ευκαιρία στον Πασκουάλ ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε αγώνα να χρησιμοποιεί τα απαραίτητα εργαλεία. Από την άλλη οι αντίπαλοι προπονητές δεν ξέρουν ποιον να φυλάξουν και ποιον όχι. Όταν θα προστεθεί και ο Τζεντίλε ο πονοκέφαλος θα γίνει πιο έντονος. Ειλικρινά δεν ξέρουμε πολλές ομάδες να έχουν τόσο ισορροπημένο ρόστερ και αρμονία στο σκοράρισμα όπως ο Παναθηναϊκός. Το μεγαλύτερο παράσημο όμως το οφείλουμε στον Καλάθη που μαεστρικά οργανώνει το παιχνίδι και πρώτα κοιτά να αξιοποιήσει τους συμπαίκτες του και μετά το καλάθι. Φυσικά και στον Πασκουάλ που προσπαθεί πάντα να παίρνει από κάθε παίκτη του το 100%.
Η Ευρωλίγκα έχει ακόμα πολύ ψωμί. Βλέπουμε ιστορικές ομάδες όπως η Μπαρτσελόνα και η Μακάμπι να είναι στη 10η-11η θέση και για την ώρα να μένουν εκτός συνέχειας. Είναι δεδομένο ότι κάποια στιγμή θα αντιδράσουν. Υπάρχουν και άλλες πονηρές ομάδες όπως η Αναντολού Έφες και η Μπάμπεργκ που είναι ικανές για το καλύτερο και το χειρότερο. Για να είσαι ανταγωνιστικός χρειάζεσαι όλους τους παίκτες σε κατάσταση ετοιμότητας. Να μην υπάρχουν βασικοί και αναπληρωματικοί. Να μην υπάρχουν πρώτα και δεύτερα ονόματα. Η έλευση του Τζεντίλε δεδομένα θα προσθέσει ποιότητα και έξτρα λύσεις. Δε θα βρει όμως χώρο για βεντετισμούς και one man show. Οι πράσινοι αποτελούν το πρότυπο της ομάδας και αν δεν μπορείς να ενταχθείς στο σύνολο σε περιμένει ο πάγκος. Ο Τζέιμς για όσους παρακολουθούν μπάσκετ και γνωρίζουν τα βασικά, έφτασε στη μεγάλη χθεσινή εμφάνιση από την αφοσίωση που έδειξε στην άμυνα. Όταν πίεζε λυσσασμένα τους αντιπάλους του και τους οδηγούσε σε λάθος αποφάσεις. Μετά έβρισκε πιο εύκολα χώρους στο ανοικτό γήπεδο. Αυτό περιμένει ο Πασκουάλ και από τον Τζεντίλε. Να γίνει το 10ο κεφάλι της Λερναίας Ύδρας που δημιουργείται στον Παναθηναϊκό και να ενταχθεί στο σύνολο δίνοντας όσα στοιχεία μπορεί να του λείπουν αυτή τη στιγμή.
Ο φετινός Παναθηναϊκός είναι μία ομάδα που πραγματικά χαίρεσαι να τη βλέπεις. Θα μπορούσε άνετα με 3 ακόμα νίκες που έχασε μέσα από τα χέρια της (Εφες, Ρεάλ, οσφπ) να φιγουράριζε στη δεύτερη θέση. Υπάρχει όμως η πίστη ότι όταν κρίνονται οι τίτλοι τον Μάρτιο θα είναι πανέτοιμη να διεκδικήσει τα πάντα. Τότε που θα έχει γυρίσει και ο Γκιστ και θα έχει δέσει ακόμα πιο πολύ. Για ακόμα μία χρονιά το στολίδι του Ελληνικού αθλητισμού κρατά ψηλά την σημαία και για εμάς τους Παναθηναικούς αποτελεί το αποκούμπι για όλες τις στεναχώριες που έχουμε περάσει τον τελευταίο καιρό.
