Το μεγαλύτερο κέρδος από εμφανίσεις σαν αυτή στο Μιλάνο είναι ότι ο Παναθηναϊκός επαναφέρει τη τάξη! Φτάνει πια η εποχή που οι «πράσινοι» πήγαιναν σε κάθε πιθανή και απίθανη έδρα και αισθάνονταν αουτσάιντερ. Φτάνει η εποχή που έβλεπες τον Παναθηναϊκό μακριά από το ΟΑΚΑ και αισθανόσουν πως μπορεί να χάσει από τον οποιονδήποτε.
Για να επιστρέψει κανείς σε τοπ επίπεδο δεν το κάνει μια κι έξω. Φροντίζει από τη μία να είναι ανταγωνιστικός και νικητής σε όλα τα εντός έδρας ματς, ανεξαρτήτως αντιπάλου, και να «καθαρίζει» στο... τσακ μπαμ παιχνίδια σαν κι αυτά, με ομάδες δηλαδή β' και γ' επιπέδου που κάνουν ζημιές, αλλά δεν έχουν βλέψεις και ικανότητες για κάτι παραπάνω.
Αυτή την... κανονικότητα λοιπόν επαναφέρει ο Πασκουάλ με την εμπειρία και την προσωπικότητά του και η εικόνα στο Μιλάνο ήταν αυτό ακριβώς που έχουν στο μυαλό τους οι φίλοι της ομάδας, όταν κάποτε άκουγαν για εκτός έδρας παιχνίδι στην Ευρώπη. Το «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε» μοιάζει κλισέ, αλλά ήταν αυτό που χαρακτήριζε τον Παναθηναϊκό τα καλά χρόνια, κι αυτό είναι που πρέπει να επανέλθει, τουλάχιστον σε πρώτη φάση για ματς σαν κι αυτά.
Αναμφισβήτητα ο Παναθηναϊκός ήταν ολοκλήρωτικός από το δεύτερο 10λεπτο και μετά. Και παραγγελιά να τα είχε κάνει ο Πασκουάλ τόσα καλά μαζεμένα δεν θα του έρχονταν. Από τον Φώτση που βοήθησε με την εμπειρία του, μέχρι βεβαίως τον εκπληκτικό Τζέιμς που έδωσε την ευκαιρία στον Νικ Καλάθη να πάρει επιτέλους τις ανάσες που χρειαζόταν.
Ο Αμερικανός ήταν αυτό που ακριβώς που ονειρεύτηκε ο Παναθηναϊκός, όταν το καλοκαίρι αποφάσισε να τον αποκτήσει. Ταχύς, δημιουργικός μέσα από την ταχύτητά του, εύστοχος από τα 6,75μ. με φάσεις μάλιστα που «έφτιαξε» μόνος του και πανταχού παρών στην άμυνα. Ηταν η πρώτη φορά που ο Τζέιμς σ' έκανε να νιώθεις πως ο Παναθηναϊκός μπορεί να την βγάλει χωρίς δεύτερο καθαρόαιμο πόιντ γκαρντ, εφόσον βέβαια συνεχίσει σ' αυτό το μοτίβο.
Πέραν όλων αυτών, ο Πασκουάλ πήρε απ' όλους αυτό το κάτι που χρειαζόταν. Από τον Μπουρούση που όποτε ήθελε έκανε πλάκα στον Ραντούλιτσα, τον Σίνγκλετον που τελείωσε με 8 πόντους και 10 ριμπάουντ, τον Ρίβερς και τον Φελντέιν που τελείωσαν με 5/10 τρίποντα για να φτάσουμε μέχρι τον Καλάθη που έπαιξε λιγότερο από 23 λεπτά (επιτέλους!) και πρόλαβε να πετύχει 16 πόντους με 6 ασίστ.
Το συμπέρασμα είναι ότι ο Παναθηναϊκός βελτιώνεται. Βελτιώνεται μάλιστα με γοργά βήματα, αποκτά ρόλους και παρουσιάζει κάτι διαφορετικό σε κάθε παιχνίδι, ανάλογα με τον τρόπο που αντιμετωπίζει τις καταστάσεις ο αντίπαλος. Σαφέστατα, αυτή είναι η καλύτερη περίοδος στη σύντομη θητεία του Πασκουάλ, αλλά το πιο ευχάριστο είναι πως με την εικόνα να διορθώνεται παιχνίδι με παιχνίδι δεν είσαι σε θέση να προσδιορίσεις το ταβάνι. Προφανώς και ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε με υψηλούς στόχους, δεν τους δικαιολόγησε στην αρχή με βάση την εικόνα του, αλλά είναι η πρώτη φορά που η σταθερότητα και ο τρόπος που αντιδρά, σε κάνουν να πιστεύεις πως το πράγμα σηκώνει πολλές βελτιώσεις.
Η προσθήκη του Αλεσάντρο Τζεντίλε θα προσθέσει βάθος σ΄αυτή τη φάση. Οσους περισσότερους παίκτες τόσο καλύτερα, όταν έχεις να κάνεις με τόσα πολλά παιχνίδια και τόσο υψηλούς στόχους. Ο Πασκουάλ μοιάζει να έχει κατασταλάξει στο rotation, κάνει τη δουλειά με 9-10 παίκτες, αλλά ξέρει ότι θα χρειαστεί περισσότερα «εφόδια» όσο προχωράμε προς την τελική ευθεία και η κούραση θα βαραίνει τα πόδια όλων.
Από 'κει και πέρα, είναι καθαρά θέμα του Τζεντίλε να προσαρμοστεί στην ομάδα, να νιώσει κομμάτι της, ώστε από 10ος παίκτης αρχικά να γίνει αυτό που έχουν στο μυαλό τους οι φίλαθλοι. Κι αν πράγματι τα καταφέρει, τότε πράγματι ο Παναθηναϊκός μπορεί να αλλάξει επίπεδο...
Υ.Γ1: Στην κουβέντα για την Αρμάνι υπάρχει το εξής ερώτημα: Πόσο κακός μπορεί να είναι ο Τζεντίλε για να μην παίζει σ' αυτή την ομάδα; Είναι... κατόρθωμα για τον Ρέπεσα να παρουσιάζει τόσο κακή εικόνα, μια ομάδα που έχει καλά «υλικά», αλλά δεν έχει «χημεία», σχέδιο και ρόλους στο παιχνίδι της. Στην κακή του εποχή στον Παναθηναϊκό, ο Ραντούλιτσα δεν ήταν τόσο αναξιοποίητος επιθετικά...
Υ.Γ2.: Η πιο ωραία στιγμή του αγώνα ήταν η φάση που ο Τζέιμς γνώρισε την αποθέωση από τους παίκτες του πάγκου. Σύσσωμη η ομάδα πήγε προς το μέρος του στο τάιμ άουτ, μετά από ένα κλέψιμο κι ένα κάρφωμα, ο ίδος έδειχνε να το απολαμβάνει κι αυτές οι μικρές λεπτομέρειες είναι που διαχωρίζουν τις ομάδες από τις ΟΜΑΔΕΣ.
