Αεροπλανάκι και ξανά στο Βέλγιο λοιπόν. Τρίτη φορά στη Λιέγη (παρεμπιπτόντως, ως πόλη δεν χάνετε και τίποτα…), δεν θυμάμαι πόσες γενικά στη χώρα αυτή. Η οποία δεν μας πάει κιόλας και δεν είναι τυχαίο πως δεν έχουμε κερδίσει ποτέ, άσχετα αν έχουμε γυρίσει και με προκρίσεις. Όπως και δεν μας πάει με τίποτα και αυτή η ριμάδα η Σταντάρ. Γι ’αυτό και λέω και στον τίτλο πως κάτι της χρωστάει ο Παναθηναϊκός.
Πρόπερσι έσπασε τα δοκάρια (α ρε Γκόρτντον…) μέσα - έξω και τελικά αποκλείστηκε με το κουφό γκολ του… Εμποκού στη Λεωφόρο. Το 2010 χάσαμε και εντός και εκτός, τότε που αν θυμάστε είχε γίνει και αρκετός ντόρος για το πόσο ανταγωνιστικοί ήταν οι πράσινοι ή αν κράτησαν δυνάμεις για να πάρουν το πρωτάθλημα.Που τελικά το πήραν και από τότε δεν έχουν ξαναπάρει κιόλας. Ειρήσθω εν παρόδω ,που λέει και ο Σκουντης, γνώμη μου είναι ότι κατά βάση στράβωσε η ρεβάνς της Αθήνας με τα γρήγορα και μάπα γκολ που φάγαμε και τα υπόλοιπα ακολούθησαν, αλλά είναι και ιστορία. Περσινά ξινά σταφύλια που λέμε.
Μπορεί να είναι μόλις τρίτη αγωνιστική, όμως το μηδέν στη βαθμολογική συγκομιδή κάνει το ματς τελικό. Εφόσον γίνεται κουβέντα για πρόκριση έτσι; Δηλαδή τους κερδίζεις στη Λιέγη και στην Αθήνα και πας τα παίξεις όλα για όλα στο Αμστερνταμ με έναν Αγιαξ που όπως έχασες μπορείς να τον κερδίσεις. Θέλω να πω πως δεν υπάρχουν μεγάλες αποστάσεις ανάμεσα στις δύο ομάδες, θέλω όμως επίσης να πω ότι και η κουβέντα… προχώρησε πολύ και sorry γι’ αυτό!
Το πρώτο και βασικό ζητούμενο είναι να πάρεις αποτέλεσμα στο Βέλγιο και να αρχίζεις να αποκαθιστάς την τάξη στη βαθμολογία. Διότι η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσε να έχει περισσότερους από τους ΜΗΔΕΝ βαθμούς αυτή τη στιγμή. Από δύο έως τέσσερις. Με νίκη ή ισοπαλία στο Βίγκο και ένα Χ με τον Αγιαξ στην Αθήνα. Όμως επειδή την πραγματικότητα δεν την φτιάχνουν τα «αν» γι’ αυτό και είναι σκληρή…
Πάμε ξανά στο θέμα μας. Στο ματς της Λιέγης δηλαδή εκεί που οι πράσινοι και θέλουν και μπορούν να φύγουν με κάτι καλό. Αρκεί να είναι διαβασμένοι, προσηλωμένοι στον στόχο τους, κυνικοί και όχι σπάταλοι στις ευκαιρίες που θα τους παρουσιαστούν, αλλά και τυχεροί. Καθώς και η τύχη παίζει ρόλο και μάλιστα σημαντικό. Και τόσο μας έλειψε μέχρι τώρα.
Ο Παναθηναϊκός πηγαίνει με κακή ψυχολογία στο ματς αυτό. Η – με κάτω τα χέρια – ήττα από την Ξάνθη άφησε σημάδια στην ομάδα, την γκρέμισε από την κορυφή και παράλληλα κλόνισε την εμπιστοσύνη αρκετών για το κατά πόσο είσαι έτοιμος να κάνεις την υπέρβαση και να πάρεις των τίτλο στο… υποθετικό σενάριο που δεν θα συνεχιστούν ή και ενταθούν οι «ομορφιές». Το χαρακτηριστικό των μεγάλων ομάδων είναι ότι ξεπερνούν γρήγορα τέτοιες στραβές και αυτό θα κληθεί να κάνει ο Παναθηναϊκός. Και αύριο στη Λιέγη και τη Δευτέρα στη Βέροια και ΣΥΝΕΧΕΙΑ από εδώ και πέρα μέχρι να γυρίσει το πράγμα. Αν δεν αλλάξει κάτι και δεν προκύψει έξτρα λόγος τα λέμε ξανά μετά το ματς…
