Ο πιο καυτός, μεταγραφικά, Ιούλιος των τελευταίων ετών βαίνει προς το τέλος του και ο Παναθηναϊκός έχει ολοκληρώσει, στο μεγαλύτερο βαθμό, το ρόστερ του για τη νέα χρονιά. Απομένει μία μόνο πινελιά στο 4 για να είναι πανέτοιμος για τη νέα σεζόν. Όταν την 1η Ιουλίου ανακοινώθηκε ο Σίνγκλετον ούτε ο πιο αισιόδοξος φίλαθλος του τριφυλλιού δεν θα πίστευε ότι 25 ημέρες μετά θα έχει καταφέρει να κάνει δικά του άλλα 3 πολύ δυνατά ονόματα από το πάνω ράφι. Οι κινήσεις έγιναν όμως και παρόλο την αποτυχία απόκτησης του Κλαβέρ, η πρόθεση της διοίκησης για ουσιαστική ενίσχυση ήταν φανερή. Έτσι με συνοπτικές διαδικασίες αποκτήθηκε ο Ρίβερς ενώ είναι στα σκαριά και η απόκτηση τεσσαριού.
Με σχεδόν ολοκληρωμένο το ρόστερ της νέας σεζόν, θα προσπαθήσουμε να διεισδύσουμε στις σκέψεις του Πεδουλάκη για την νέα ομάδα που θα ετοιμάσει και το πώς θα μοιράσει χρόνο και ρόλους σε παλιούς και νέους παίκτες. Καταρχήν με μία πρώτη ματιά βλέπουμε ένα πολύ ισορροπημένο ρόστερ όπου αποτελείται από δύο βασικούς παίκτες ανά θέση και δύο συμπληρωματικούς στον άσσο και στο 4. Πάμε να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι. Στον άσσο τη μπαγκέτα της οργάνωσης του παιχνιδιού θα την έχει και φέτος ο Νικ Καλάθης με τον Μάικ Τζέιμς να τον συμπληρώνει ιδανικά. Στο δύο ο Παππάς και ο Φελντέιν θα μοιράζονται τον χρόνο ανάλογα με τις ανάγκες του παιχνιδιού και με τη φόρμα του καθενός. Στο 3 ο Ρίβερς και ο Χαραλαμπόπουλος, δύο παίκτες με διαφορετικά χαρακτηριστικά, θα αλληλοσυμπληρώνονται και θα δίνουν στην ομάδα το απρόβλεπτο που τόσο έλειψε τα προηγούμενα χρόνια. Στο 4 ο Γκιστ με τον Φώτση είναι ένα old time classic δίδυμο, ενώ στο 5 ο Μπουρούσης και ο Σίνγκλετον συνδυάζουν αθλητικότητα και δύναμη αποτελώντας ένα από τα πιο ποιοτικά δίδυμα ψηλών στην Ευρώπη. Οι συμπληρωματικοί είναι στον άσσο ο Μποχωρίδης και στο 4 ο παίκτης που αναμένεται να αποκτηθεί χωρίς να υπολογίζουμε και τους νέους Κόνιαρη, Λούντζη που θα πάρουν και αυτοι τις ευκαιρίες τους στην Α1. Για τη θέση του πάουερ φόργουοντ βέβαια ο παίκτης που θα έρθει λογικά θα έχει πιο πολύ χρόνο από τον Φώτση οπότε δεν μπορείς να τον πεις και συμπληρωματικό, αλλά αυτά θα τα δούμε και στη πορεία καθώς κανένας παίκτης δεν παίρνει τη φανέλα του βασικού στο σπίτι του από τον Ιούλιο.
Ας προχωρήσουμε όμως ένα βήμα πιο πέρα και να δούμε τι θα πρέπει να περιμένουμε από τον νέο Παναθηναϊκό, που σε ένα μήνα από τώρα θα ξεκινήσει τη προετοιμασία του. Ο Αργύρης Πεδουλάκης είναι ένας προπονητής που αρέσκεται να έχει παίκτες που μπορούν να παίξουν σε τουλάχιστον δύο θέσεις. Αυτό φέτος το βλέπουμε στον μέγιστο βαθμό καθώς με εξαίρεση τον Καλάθη, τον Φώτση και τον Μπουρούση όλοι οι υπόλοιποι μπορούν άνετα να προσφέρουν σε δύο θέσεις δίνοντας τη δυνατότητα στον κόουτς να δοκιμάσει άπειρα σχήματα με διαφορετικές 5άδες. Η απόκτηση του Ρίβερς, θα τολμήσω να κάνω μία πρόβλεψη, ίσως είναι και η πιο σημαντική και επιτυχημένη μεταγραφή από όλες τις άλλες. Ο λόγος είναι ότι σαν παίκτης συνδυάζει το καλό σουτ από τη θέση 3 που έχουμε να το δούμε από την εποχή Σισκάουσκας και την σκυλίσια άμυνα που θα μας θυμίσει ολίγον από Ματσιούλις. Σε σχήματα με τον Καλάθη και τον Φελντέιν στην 5άδα ο Ρίβερς θα είναι μαζί με τον Δομινικανό μόνιμη πηγή κινδύνου από τα 6,75 δίνοντας τη δυνατότητα στον Νικ να παίξει στο 1 εναντίον 1 αφού οι αντίπαλες άμυνες δε θα διανοηθούν να αφήσουν ελεύθερο σουτ. Το ίδιο θα ισχύει και με τον Τζέιμς στον άσσο που είναι από τους καλύτερους Ευρωπαίους παίκτες στο 1vs1. Στην άμυνα ο Ρίβερς μαρκάρει άνετα από το 1 μέχρι το 3 και όταν βρίσκεται στην ίδια 5άδα με Καλάθη, Γκιστ και Σίνγκλετον το καλάθι των πρασίνων θα μοιάζει κυριολεκτικά με δακτυλήθρα! Ο Ρίβερς έχει δώσει πολλές φορές τα διαπιστευτήριά του στην άμυνα και εναντίον του Ολυμπιακού, καταφέρνοντας να εξαφανίσει τον Σπανούλη. Εκτός των άλλων είναι και ένας low profile παίκτης που δεν θα έχει πρόβλημα να μοιραστεί χρόνο στο 3 με τον Χαραλαμπόπουλο. Ο νεαρός παίκτης, που θα τον βλέπουμε στα πράσινα για άλλα 8 χρόνια, θα έχει πολύ αναβαθμισμένο ρόλο φέτος. Η ομάδα θέλει αυτή η χρονιά να είναι η χρονιά της καθιέρωσης στον εξάστερο. Ο Ρίβερς έχει τη δυνατότητα να παίξει και στο 2 και αυτό μάλλον μας δείχνει ότι ο Τζέιμς, που επίσης έχει την συγκεκριμένη θέση, μάλλον θα παίξει αποκλειστικά ως άσσος ‘’γεμίζοντας’’ έτσι την θέση του πλέι μέικερ.
Στη θέση 2 όπως τονίσαμε και πιο πάνω ο Παππάς με τον Φελντέιν θα μοιράζονται τον χρόνο. Ο Δομινικανός θα είναι ένας κομβικός παίκτης για τη νέα σεζόν γιατί αν έχει την απόδοση που πρέπει θα δώσει πάρα πολλές λύσεις στην ομάδα. Σε παλαιότερο άρθρο είχαμε πει για την φαινομενική αδυναμία του Παναθηναϊκού στο σουτ. Με τον Ρίβερς αυτό εν μέρει λύθηκε και σε αυτόν τον τομέα πρέπει να συνεισφέρει και ο Φελντέιν, ώστε να λυθεί μια για πάντα το πρόβλημα που τόσο πολύ το πλήρωσαν οι πράσινοι στους τελικούς. Ο Πεδουλάκης δεδομένα θα δουλέψει πολύ μαζί του και τον πιστεύει πολύ σαν αθλητή. Είναι ένα στοίχημα που επιβάλλεται να κερδηθεί, συν ότι μιλάμε για έναν παίκτη που μπορεί ακόμα και στο 3 να βοηθήσει σε μερικά κοντά σχήματα. Όσο σημαντική είναι η περίπτωση του Φελντέιν άλλο τόσο είναι και του Παππά. Ο Νικόλας θα πρέπει να αποδείξει ότι αξίζει να αγωνίζεται στον εξάστερο και να ξέρει ότι η περίοδος χάριτος δεν θα υπάρχει εσαεί. Η διοίκηση τον πιστεύει πάρα πολύ σαν παίκτη και βλέπει στο πρόσωπό του τον επόμενο ηγέτη. Αυτό όμως για να υλοποιηθεί προϋποθέτει πολύ δουλειά και δεν αρκούν ούτε τα πράσινα αισθήματά του, ούτε κάποιες ωραίες δηλώσεις στον τύπο. Τίποτα δεν θα του χαριστεί φέτος ειδικά. Αν δεν είναι αυτός που πρέπει θα παρακολουθεί άλλους να παίζουν στο παρκέ καθώς Φελντέιν και Ρίβερς καιροφυλακτούν!
Στους ψηλούς τώρα τα πράγματα είναι κάπως πιο ξεκάθαρα. Γκιστ και Σίνγκλετον θα ξεκινούν τα παιχνίδια με τον Μπουρούση να είναι ο 6ος παίκτης όπως συνέβαινε και στη Λαμποράλ. Ο Άρτζι θα προσπαθεί να πιάσει από το λαιμό τους αντιπάλους και οι δύο Αμερικανοί είναι εξπέρ σε τέτοιες αποστολές. Φυσικά δεν παίζει κανένα ρόλο ποιος θα ξεκινά τα παιχνίδια αλλά ποιος τα τελειώνει. Ο Μπουρούσης στη καλύτερη φάση της καριέρας του θα δώσει πολλά εντός και εκτός παρκέ. Με την εμπειρία του και σαν Έλληνας θα αναλάβει τον δύσκολο ρόλο του δασκάλου στα πράσινα αποδυτήρια μαζί με τον Φώτση. Η απουσία του Διαμαντίδη είναι τεράστια σε αυτόν τον τομέα και ο Καλάθης όντας Αμερικανοθρεμμένος δεν κάνει για αυτόν τον ρόλο. Ο Φώτσης θα είναι αυτός που θα παίζει περίπου 10-15 λεπτά και θα προσφέρει αυτό που ξέρει τόσο καλά. Το κρύο αίμα και τα μεγάλα σουτ. Ο νέος παίκτης που θα αποκτηθεί αναμένεται να δίνει ανάσες και στο 4 και στο 5. Ειδικά αν αληθεύουν τα δημοσιεύματα για Σενγκέλια και Μέλι. Στο 4 ίσως δούμε και τον Χαραλαμπόπουλο για λίγα λεπτά, ενώ ο Σίνγκλετον έχει όλο το πακέτο για να προσφέρει ποιοτικά λεπτά στη θέση καθώς διαθέτει και πιο αξιόπιστο σουτ από τον Γκιστ. Γενικά η front line του Παναθηναϊκού φέτος είναι από τις καλύτερες στην Ευρώπη και απομένει η τελευταία πινελιά που θα την κάνει αχτύπητη.
Αυτά τα δεδομένα υπάρχουν μέχρι στιγμής στο τριφύλλι ενόψει της νέας σεζόν. Φυσικά Ιούλιο μήνα μόνο υποθέσεις και εικασίες μπορείς να κάνεις. Μία σεζόν κρύβει πολλά απρόοπτα και τίποτα δεν σου εξασφαλίζεται από το καλοκαίρι. Ειδικά για τον Παναθηναϊκό που τα τελευταία χρόνια έχει χτυπηθεί αλύπητα από τραυματισμούς και ατυχίες. Το ρόστερ δείχνει να είναι πιο γεμάτο από ποτέ. Υπάρχουν όμως και τα στοιχήματα. Για πρώτη φορά θα δοθεί πρωταγωνιστικός ρόλος σε νέα παιδιά (Χαραλαμπόπουλος – Μποχωρίδης) και μένει να δούμε αν είναι έτοιμοι να κολυμπήσουν στα βαθιά. Για πρώτη φορά δεν θα υπάρχει η σιγουριά που ενέπνεε ο μεγάλος αρχηγός Διαμαντίδης όλα τα προηγούμενα χρόνια. Για πρώτη φορά το Αμερικανικό στοιχείο είναι τόσο έντονο στην ομάδα. Αλλά και για πρώτη φορά ο Πεδουλάκης έχει χτίσει μία ομάδα κομμένη και ραμμένη στα ΄΄θέλω’’ του. Αυτό σημαίνει μεγαλύτερη άνεση στη δουλειά του προπονητή, αλλά και μικρότερες δικαιολογίες αν κάτι δεν πάει καλά. Η αισιοδοξία πάντως είναι διάχυτη στο πράσινο στρατόπεδο και αν η καλή μέρα φαίνεται από το πρωί, οι πράσινοι έχουν φτάσει στο απόγευμα και ο ήλιος είναι λαμπερός!
