Να ξεκινήσουμε από αυτά που ίσως θέλετε να διαβάσετε και τα έχετε διαβάσει και αλλού; Οκ λοιπόν. Και τρομερό (όχι ποιοτικά) ματς είδαμε και ο Διαναντίδης με τον Σπανούλη είναι παιχταράδες και ο Ολυμπιακός έδειξε να πατάει καλύτερα, να έχει σχέδιο και δυνάμεις και ότι άλλο γουστάρετε στην τελική.
Ε ΚΑΙ; Έκανε βήματα ο Σπανούλης; Όχι μία αλλά δύο φορές μάλιστα. Έτσι για… εμπέδωση. Μεγάλο καλάθι, αλλά ΒΗΜΑΤΑ, πώς να το κάνουμε. Τους έπαιξες αμυνάρα, η μπάλα θα τους έμενε στα χέρια και ο Σπανούλης χωρίς την… παράκαμψη αυτή δεν θα απελευθερωνόταν ΠΟΤΕ από τον Καλάθη για να την πετάξει στον Θεό.
Και τι κάνουμε τώρα; Ούτε φιλικό παίζαμε ούτε κανένα all star game για να το αφήσουμε και πάμε παρακάτω. Ο ΤΙΤΛΟΣ παιζόταν. ΑΛΛΟΙΩΘΗΚΕ ή όχι το πρωτάθλημα λοιπόν από αυτή τη φάση; Και αν ναι δεν κατάλαβα γιατί απαγορεύεται να μιλάει ο Παναθηναϊκός, να κάνει ένσταση και ότι άλλο γουστάρει; Και ποιος το λέει κιόλας αυτό;
Εγώ ξέρω ότι ακόμη και στην κακή του μέρα θα το έπαιρνε το ματς ο Εξάστερος. Θα το έκανε 2-0 και μετά… φιλάκια. Δεν γύρναγε ποτέ οι σειρά και αυτοί που πήγαν το βράδυ στο ΣΕΦ να αποθεώσουν τα παιδιά του Πειραιά, θα τα κυνηγάγανε ΠΑΛΙ στους θάμνους. Ως συνήθως. Από ένα ΣΙΓΟΥΡΟ πρωτάθλημα λοιπόν ξανά στο άγχος και στην αμφιβολία. Με ντεζαβαντάζ έδρας και ρεζερβουάρ άδειο, κάτι που φάνηκε και στο ΟΑΚΑ. Γιατί;
Και πάνω απ’ όλα γιατί να απαγορεύεται να το κάνεις θέμα; Και καλά από τους συναδέλφους μου στο μπάσκετ δεν υπάρχουν απαιτήσεις. Όλοι με όλους είναι και πάνω απ’ όλα το άθλημα, το προϊόν και οι δημόσιες σχέσεις. Σιγά μην πέσουν στο… επίπεδο του ποδοσφαίρου. Βλέπω όμως μέχρι και Παναθηναϊκούς να γκρινιάζουν δεξιά και αριστερά επειδή… γκρινιάζει η ομάδα τους. Πολύ ανωτερότητα και κουλτούρα ρε αδερφέ. Και μεγάλη καρδιά. Οι ίδιοι που σου λέγανε στη μπάλα να μην κατέβεις στο Καραϊσκάκη, τώρα σου λένε πως είναι ντροπή να μην εμφανιστείς στο ΣΕΦ. Το ακούσαμε κι αυτό…
Για να τελειώνουμε. Καλώς φωνάζει και το κυνηγάει όσο μπορεί ο Παναθηναϊκός. Αν καταφέρει να βγάλει άκρη θετικό θα είναι και πάνω απ’ όλα δίκαιο. Αν όχι είμαστε στο 1-1 και αρχίζουμε από την αρχή. Χάσαμε τεράστια ευκαιρία για πάρτι, ίσως και να βρισκόμαστε με την πλάτη στον τοίχο όμως πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά. Τους το έχουμε πάρει με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο. Λέτε να ήρθε η ώρα και για break στο break;
ΥΓ: Παναθηναϊκός – ΑΕΚ το βράδυ στη Λεωφόρο. Δεν χρειάζεται να πούμε ότι πρέπει να τους κερδίσεις. Μην λέμε τα ίδια και προπάντων μην βλέπουμε τα ίδια…
