Κατ’ αρχάς είδα το πρώτο μεγάλο παιχνίδι ανάμεσα σε Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό από δύο χώρους: το πρώτο ημίχρονο από το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας και το δεύτερο από τα γραφεία του ΣΠΟΡ FM 94,6. Τι σημασία έχει αυτό; Εχει και παραέχει. Άλλο είναι να βλέπεις, ειδικά τέτοια ματς, από το γήπεδο και άλλο από την τηλεόραση. Η διαφορά είναι τεράστια.
«Δεν τα βλέπω καθόλου καλά τα πράγματα σήμερα» μου είπε ένας φίλος του Ολυμπιακού στο ΣΕΦ, όταν στο ταμπλό σχηματίστηκε το 19-31 υπέρ του Παναθηναϊκού. «Δεν ξέρω τι θα γίνει στο τέλος, αλλά θα το γυρίσει η ομάδα σου» του απάντησα. Οντως, ο Ολυμπιακός την έφερε τούμπα την ιστορία, αλλά οι «πράσινοι» ήταν εκείνοι, που χαμογέλασαν στο φινάλε. Το μπάσκετ είναι δίκαιο άθλημα και στο Φαληρικό Στάδιο πριν από λίγο αποδόθηκε δικαιοσύνη. Αν και όχι με τον πλέον σωστό τρόπο. Υπό την έννοια ότι βάσει τακτικής και γενικότερα βάσει εικόνας ο Παναθηναϊκός ήταν αρκετά καλύτερος από τον αντίπαλό του. Δεν μετριέται έτσι το μπάσκετ, αλλά το παιχνίδι του ΣΕΦ ήταν για 10 πόντους υπέρ του «τριφυλλιού».
Ηταν μία νίκη και ένα σημαντικό βήμα για την κατάκτηση του τίτλου με σφραγίδα Αργύρη Πεδουλάκη. Όχι, ο Παναθηναϊκός δεν έπαιξε την άμυνα, που θα περίμεναν πολλοί, όταν την τεχνική του ηγεσία ανέλαβε ο «Αρτζι». Και δεν μπορεί να γίνει εύκολα αυτό για δύο λόγους: πρώτον ο χρόνος, που είχε και έχει μπροστά του ο Πεδουλάκης είναι ελάχιστος για να κάνει αυτά, που θέλει, αλλά το κυριότερο είναι ότι δεν έχει το υλικό, που θα ήθελε να έχει. Μάλιστα το έδειξε ξεκάθαρα στο σημερινό παιχνίδι, αφού χρησιμοποίησε ελάχιστα τον Ραντούλιτσα, αλλά και τον Ουίλλιαμς: «Τα παιδιά με τα αργά πόδια συνήθως δεν παίζουν πολύ» είπε μετά το ματς ο Πεδουλάκης, στέλνοντας το σχετικό μήνυμα για τον Σέρβο σέντερ. Για τον Ουίλλιαμς τόνισε ότι «είναι μικρό διάστημα στην Ευρώπη και θέλει τον χρόνο του».
Δεν είναι αδικαιολόγητα αυτά, που είπε ο Περιστεριώτης προπονητής. Και αν για τον Ραντούλιτσα είναι εύκολο να το καταλάβει κανείς, για τον Ουίλλιαμς δεν είναι τόσο, τουλάχιστον για κάποιον όχι πολύ μυημένο στο άθλημα. Ο Αμερικάνος γκαρντ έχει ταλέντο, αλλά δεν έχει π.χ. το τσαγανό του Παππά και την γνώση του Ελληνα γκαρντ για αυτά τα ντέρμπι. Και φοβήθηκε επίσης ο Πεδουλάκης λάθη, που θα μπορούσε να κάνει σε ένα τέτοιο ματς ο Ουίλλιαμς, όπως βήματα και βεβιασμένες επιλογές στην επίθεση. Ο 26χρονος γκαρντ είναι καθαρά παίκτης αμερικάνικου πρωταθλήματος και θέλει ανάλογη διαχείριση και χρησιμοποίηση, ειδικά σε ματς, που «καίνε», όπως το σημερινό. Την ίδια ώρα, πάντως, θεωρούμε ότι θα τον χρησιμοποιήσει πολύ περισσότερο στο ματς του ΟΑΚΑ. Γιατί εκτός των άλλων είναι διαφορετικό το εντός έδρας ματς και διαφορετικό το εκτός. Για κάθε ομάδα και κάθε παίκτη.
Πολύ ασχοληθήκαμε με τον Ουίλλιαμς και τον Ραντούλιτσα; Ναι, έχετε δίκιο. Αυτοί, που αξίζουν τα συγχαρητήρια είναι πέρα από τον Πεδουλάκη οι Καλάθης και Φώτσης. Ο Καλάθης έβγαλε το μισό του συμβόλαιο με τα «πράγματα και θάματα», που έκανε στο ΣΕΦ, ο Φώτσης έβαλε τρίποντα, που πιστεύουμε ότι θα βάζει και στα 70 του από το…γηροκομείο. Στα 35 του ο Ελληνας φόργουορντ έχει χάσει σε ταχύτητα και αθλητικότητα, όπως είναι λογικό, αλλά όχι στο τρίποντο.
Ο Ολυμπιακός από την άλλη στηρίχτηκε περισσότερο στην προσωπικότητα κάποιων παικτών του παρά στη συνολική προσπάθεια. Ετσι, όπως εξελίχτηκε το παιχνίδι, κάλλιστα θα μπορούσε να έχει νικήσει. Αν και, όπως αναφέραμε, βάσει εικόνας δεν θα του άξιζε. Είναι ένα σοκ αυτό για τους Πειραιώτες, καθώς η πλειοψηφία περίμενε ότι ο τίτλος θα μείνει εύκολα στον Πειραιά. Πριν από το τζάμπολ, εκείνο για το οποίο διαφωνούσαν οι Ολυμπιακοί ήταν το «3-0» ή το «3-1». Στη πράξη, όμως, είδαν ότι τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος πρέπει να βάλει τα πολύ δυνατά του για να μπορέσει να γυρίσει την πλάστιγγα υπέρ της ομάδας του. Αν ο «Σφαιρό» ήταν στο TOP-16 της Ευρωλίγκας σε κρίσιμη θέση, τώρα τα πράγματα έγιναν πολύ χειρότερα. Οι Ολυμπιακοί είχαν σίγουρο το πρωτάθλημα και αυτό προς το παρόν τουλάχιστον παίρνει τον δρόμο για το ΟΑΚΑ. Η συνέχεια προβλέπεται συγκλονιστική και όλο αυτό το σκηνικό δικαιώνει όσους λένε για τους καλύτερους τελικούς του κόσμου, μετά από αυτούς του ΝΒΑ.
