2 Μαΐου, σαν σήμερα ο Παναθηναϊκός… 5 Μαΐου, σαν σήμερα ο Παναθηναϊκός. 6 Μαΐου, σαν σήμερα ο Παναθηναϊκός… 8 Μαΐου, σαν σήμερα ο Παναθηναϊκός. Ο Μάιος, ο μήνας των φάιναλ-φορ και της κορύφωσης της Ευρωλίγκας, ύστερα από την 7ετία 2002-2011 έτεινε να γίνει ο μήνας του Παναθηναϊκού. Κάθε φορά οι Πράσινοι, στο Βερολίνο (3/5), τη Μπολόνια (5/5) την Αθήνα (6/5), τη Βαρκελώνη (8/5), έβαζαν σε μια ημέρα στο καλεντάρι του Μαΐου κι ένα αστέρι, σαν αυτά που έραψαν στη φανέλα τους, έξι φορές ως τώρα.
Τέτοιες ημέρες, που τα sites και τα social media κατακλύζονται με αναφορές από τις λαμπρές στιγμές δόξας του Παναθηναϊκού και στο «σήμερα» μπαίνουμε στην τελική ευθεία για το φάιναλ-φορ, έπειτα από τέσσερα χρόνια απουσίας από την τελική φάση της διοργάνωσης η συζήτηση και οι σκέψεις για τους Πράσινους περιστρέφονται στο τι πρέπει να πράξουν ώστε το «σαν σήμερα», να γίνει ξανά «σήμερα»! Σήμερα παίρνει τα εισιτήρια για το φάιναλ-φορ ο ΠΑΟ. Σήμερα αναχωρεί για το φάιναλ-φορ. Σήμερα παίζει στον ημιτελικό με την τάδε αντίπαλο…
Πέρυσι, τέτοια εποχή, όταν ο Παναθηναϊκός για τα πλέι-οφ ηττήθηκε στη Ρόδο από τον Κολοσσό την ώρα που στο Μιλάνο διεξαγόταν το φάιναλ-φορ, είχα γράψει τα «πρέπει» για να επιστρέψει ο ΠΑΟ στα F4 και η αλήθεια είναι πως κάποια από αυτά έχουν αρχίσει να εφαρμόζονται. Ωστόσο όλα αυτά, πρέπει να απασχολήσουν τώρα και για τον επόμενο μήνα τους διοικούντες την ΚΑΕ Παναθηναϊκός ώστε στο τέλος Ιουνίου να υπάρχει το πλανόγραμμα της ομάδας για τη νέα σεζόν. Να στηριχθεί ο προπονητής και η φιλοσοφία του, να κτιστεί άμεσα ο κορμός της ομάδας, να γίνει γρήγορη (αλλά όχι βιαστική) επιλογή ξένων κ.α.
Το (νέο) προπονητικό τιμ πρέπει να το απασχολεί πως οι Πράσινοι θα παρουσιαστούν έτοιμοι στους τελικούς της Α1 για να πετύχουν το πολυπόθητο και απαραίτητο break και να επιστρέψουν το τίτλο του πρωταθλητή στο ΟΑΚΑ. Παρακολουθώντας τα ματς της ημιτελικής φάσης, που μετά τα δύο πρώτα ματς ο ΠΑΟ προηγείται με 2-0, η πρώτη και πιο έντονη εντύπωση είναι πως ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε μια διαδικασία ταχύρυθμων μαθημάτων για να καλύψει τα κενά στη διδακτέα ύλης μιας σεζόν που είχε πολλές… απεργίες, ελλείψεις και χαλαρότητα.
Ήταν ξεκάθαρο από τα πρώτα λεπτά του πρώτου ημιτελικού με τον Άρη, πως ο Αργύρης Πεδουλάκης προσπαθεί να βάλει κανόνες σε μια ομάδα που για επτά μήνες έπαιζε ελεύθερα και ήταν σαν καράβι που είχε πυξίδα αλλά κανείς δεν του είπε τις συντεταγμένες της πορείας του. Τώρα, ο Πεδουλάκης που είναι κανονικός προπονητής και από τους καλύτερους στο coaching, βάζει κανόνες. Δίνει ρόλους. Καθορίζει τις συντεταγμένες, από τις οποίες δεν πρέπει οι παίκτες του να παρεκκλίνουν. Βάζει τη σκέψη στο παιχνίδι. Ζητάει οι παίκτες να διαβάζουν την αντίπαλη άμυνα και επιμένουν στις αδυναμίες της.
Όμως τούτο δεν είναι καθόλου εύκολο. Για να αφομοιώσει μια ομάδα τη συγκεκριμένη (απαιτητική) φιλοσοφία, μερικές φορές δεν φθάνουν 6-7 μήνες και ο Πεδουλάκης καλείται να το πετύχει σε, σκάρτο, ένα μήνα ώστε να μπει ο ΠΑΟ πιο έτοιμος στους τελικούς. Το εγχείρημα είναι ακόμη πιο δύσκολο από τη στιγμή που για σειρά αγώνων και μηνών ο Παναθηναϊκός έπαιζε χωρίς τα συγκεκριμένα στοιχεία.
Ο Τζόρτζεβιτς, που αξίζει το απεριόριστο σεβασμό ως προσωπικότητα, χαρακτήρα και για όσα πέτυχε ως παίκτης, δεν γνωρίζω αν είχε τέτοιες ιδέες, είναι σίγουρο –και είναι αυταπόδεικτο- πως δεν είχε τρόπο να πείσει τους παίκτες του να κάνουν κάτι από αυτά. Ίσως γιατί είχε το σύνδρομο του τεράστιου παίκτη. Να ένιωθε δηλαδή πως είναι αυτονόητο να παίζεις στα «κόκκινα», να επιμένεις στην οδηγία του προπονητή, να βρίσκεις τρόπο να εφαρμόσεις το σχέδιο και να μην καταφεύγεις στην ατομική πρωτοβουλία ή σε άλλη επιλογή με την πρώτη δυσκολία.
Ο Πεδουλάκης το απαιτεί και το επιβάλλει. Αυτό είναι το πρώτο, το βασικότερο και πιο δύσκολο για την εφαρμογή στοιχείο που έβαλε ο νέος προπονητής του Παναθηναϊκού. Για να γίνει πιο εύκολα η «δουλειά», προώθησε στο χρόνο συμμετοχής παίκτες που το έχουν ξανακάνει ή διαθέτουν την πρώτη ύλη για να το αφομοιώσουν όσο πιο σύντομα γίνεται.
Ο Φώτσης είναι ένας από αυτούς. Ο Χαραλαμπόπουλος ακόμη ένας. Ο Γκιστ που μετατοπίζεται, για ευνόητους λόγους, στη θέση του σέντερ είναι επίσης ένας παίκτης που αποκτά πιο ενεργό ρόλο. Θα συνέβαινε το ίδιο και με τον Παπαγιάννη αν δεν ήταν τραυματίας. Αντιθέτως οι Χέινς, Ραντούλιτσα, Φελντέιν, Χάντερ βλέπουν το χρόνο τους να μειώνεται, ενώ το μεγάλο ζητούμενο είναι να γίνει πιο «σκεπτόμενος» ο απαραίτητος για το εφετινό ρόστερ του ΠΑΟ, Έλιοτ Ουίλιαμς.
Φυσικά ο Πεδουλάκης προσπαθεί ακόμη να βρει την «καλή 5αδα» του και είναι λογικό. Στη θέση του και καθ’ υπερβολή προκειμένου να γίνει κατανοητή η κατάσταση που καλείται να αντιμετωπίσει ο Έλληνας προπονητής, θα προτιμούσα ο ΠΑΟ να είχε και άλλα ματς στην ημιτελική φάση από το να προκριθεί με 3-0 και να πάει στο ΣΕΦ με μόλις πέντε ματς στα πόδια του. Μόνο και μόνο για να μονταριστεί όσο καλύτερα μπορεί.
Αγωνιστικά το πρώτο ζητούμενο είναι ο Ουίλιαμς να διαβάζει το παιχνίδι και να βρίσκει ποιος παίκτης είναι ελεύθερος από τη βοήθεια που έρχεται σε εκείνον. Αν και ο Ολυμπιακός δεν πηγαίνει σε «βοήθειες», είναι απαραίτητο να μάθει να αναγνωρίζει το παιχνίδι ώστε ο Παναθηναϊκός να έχει έναν παίκτη που και σκόρερ θα μπορεί είναι αλλά και δημιουργός. Πλην του 36χρονου Διαμαντίδη, ουδείς άλλος μπορεί να παίξει αυτό το ρόλο, ενώ επίσης ο ΠΑΟ στερείται μακρινού σουτ. Για αυτό είναι τόσο πολύ απαραίτητο να γίνει ο Αμερικανός πιο πολυδιάστατος.
Δεύτερο στοιχείο που βάζει ο Πεδουλάκης είναι η σκληρότητα στο παιχνίδι και κυρίως στην άμυνα. Αυτό αναζητείται κυρίως στο σχήμα με τον Γκιστ ως σέντερ και τον Φώτση δίπλα του, ενώ όποτε αγωνίζεται ο Ραντούλιτσα η εντολή είναι στα pick’n’roll να μην κάνει hedge out αλλά να μένει 1-1,5 μέτρο μέσα για να φυλάσσει τη ρακέτα και τα πόδια του. Χάρη στην άμυνα του Καλάθη και του Διαμαντίδη που είναι ψηλοί γκαρντ, ο Ουότερς του Άρη δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί το χώρο που του έδινε ο Παναθηναϊκός με τον Σέρβο σέντερ. Περισσότερα έχει να κερδίσει ο Πεδουλάκης με τον Ραντούλιτσα μέσα στη ρακέτα και περισσότερα έχει να χάσει αν ο «μουσάτος» τρέχει στο κέντρο του γηπέδου για να κυνηγά τον αντίπαλο κοντό. Τότε η άμυνα χαλάει από την πρώτη φάση!
Ακόμη ο «νέος» Παναθηναϊκός, εντάσσει ξανά τον Νίκο Παππά στο παιχνίδι του. Με δεδομένα τα προβλήματα στην επίθεση, όπου οι επιλογές είναι λίγες και το παιχνίδι στους τελικούς θα είναι σκληρό, η ικανότητα του Παππά στο ένας εναντίον ενός είναι χρήσιμη και απαραίτητη. Τα ρήγματα που μπορεί να δημιουργήσει είναι μια επιπλέον λύση και ο Πεδουλάκης δεν έχει την πολυτέλεια να την προσπεράσει.
Αυτά είναι τα στοιχεία που θέλει ο νέος προπονητής του Παναθηναϊκού να βάλει στο παιχνίδι της ομάδας, αυξάνοντας επίσης την ένταση στην άμυνα και την αυτοπεποίθηση του Νικ Καλάθη, τα σουτ του οποίου θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στη σειρά των τελικών. Ο Ολυμπιακός θα παίξει με το μυαλό του διεθνούς γκαρντ και θα του αφήσει το μακρινό σουτ με το πιο προκλητικό τρόπο κι αν στο ΣΕΦ ο Καλάθης δεν βρει στόχο, τα υπόλοιπα προβλήματα που θα κληθεί να λύσει ο Πεδουλάκης και οι συμπαίκτες του Νικ θα μεγιστοποιηθούν. Αλλά όλα αυτά θα τα δούμε τις επόμενες ημέρες και κυρίως στην πορεία των τελικών...
