Ο Παναθηναϊκός για 3η σερί χρονιά αλλάζει προπονητή μεσούσης της περιόδου. Αυτό από μόνο του καταδεικνύει ότι κάτι δεν πήγε καλά στον σχεδιασμό. Ο Τζόρτζεβιτς αποκτήθηκε το προηγούμενο καλοκαίρι με όνειρα χίλια, αλλά δεν δικαίωσε στο ελάχιστο τις προσδοκίες των ιθυνόντων της ομάδας. Η απειρία του σε συνδυασμό με την πατροπαράδοτη Σέρβικη ξεροκεφαλιά δημιούργησαν ένα εκρηκτικό μείγμα με καταστροφικά αποτελέσματα. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και με το μαχαίρι στο λαιμό επέμενε να στηρίζει τις λάθος επιλογές του καλοκαιριού. Ο Σέρβος μετά την τραγική νύχτα στο ΣΕΦ ήταν υπό επιτήρηση και ουσιαστικά υπό προθεσμία. Τελικά οι τραγικές εμφανίσεις με τη Λαμποράλ έδωσαν τη χαριστική βολή στη συνεργασία του με τους πράσινους.
Στο πάγκο θα τον διαδεχθεί ένας παλιός γνώριμος. Ο Αργύρης Πεδουλάκης που επιστρέφει για να ολοκληρώσει αυτό που άφησε στη μέση το 2014. Ένα γνήσιο τέκνο της πράσινης οικογένειας που γνωρίζει πρόσωπα και καταστάσεις και που έχει δώσει τα διαπιστευτήρια του με το παραπάνω στον 1,5 χρόνο που έμεινε στην ομάδα. Με μπάτζετ σαφώς κατώτερο από το φετινό έφτασε πολύ κοντά στο φάιναλ 4 του Λονδίνου ενώ καθάρισε σαν αυγό τον Ολυμπιακό με 2 νίκες στο ΣΕΦ. Ανέδειξε παίκτες και ανέβασε κατακόρυφα το κασέ τους. Ο Λάσμε χάρις στον Παναθηναϊκό έφτασε να παίρνει πάνω από 1 εκ. €, ενώ ο Ματσιούλις από τα αζήτητα και λόγω τραυματισμών πήρε μεταγραφή στη μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης Ρεάλ. Ο Γκιστ από γυρολόγος έγινε σημείο αναφοράς της ομάδας και βασικότατο γρανάζι στα δύο σερί πρωταθλήματα. Γενικά όλοι οι παίκτες που συνεργάστηκαν μαζί του βελτιώθηκαν ατομικά και ο Μπράμος είναι άλλο ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Ας δούμε όμως ποια είναι αυτά τα στοιχεία που μπορεί να δώσει ο Πεδουλάκης στην ομάδα και τον λόγο που προκρίθηκε το δικό του όνομα για τον πάγκο του Παναθηναϊκού. Ο Αργύρης είναι μετρ της τακτικής. Ποτέ δική του ομάδα δεν θα παίξει άναρχο μπάσκετ με run & gun ρυθμό και επιθέσεις στα 10-12 δευτερόλεπτα. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι οι παίκτες δεν έχουν την ελευθερία να σουτάρουν όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν. Στη πρώτη θητεία του στο τριφύλλι το τρίποντο ήταν βασικό συστατικό της επίθεσης. Αυτό που όμως έκανε τον Παναθηναϊκό να ξεχωρίζει είναι η σκυλίσια άμυνα που δεν επέτρεπε στους αντιπάλους να πάρουν ανάσα. Βέβαια υπήρχαν και οι κατάλληλοι παίκτες για να υπηρετήσουν αυτό το πλάνο καθώς Λάσμε, Γκιστ, Ματσιούλις, Μπράμος , Ούκιτς και φυσικά Διαμαντίδης ήταν όλοι τους αμυντικοί ογκόλιθοι. Από αυτούς τώρα μόνο ο Γκιστ λογίζεται ως τέτοιος καθώς ο αρχηγός οδεύει προς τα 36. Υπάρχει όμως και ο Καλάθης με τον Φελντέιν που είναι σίγουρο ότι στα χέρια του Αρτζι θα μεταμορφωθούν σε εξολοθρευτές. Από την άλλη υπάρχουν και οι Χέινς, Χάντερ που λογικά θα δουν τους χρόνους τους να αυξάνονται αφού ταιριάζουν γάντι στη φιλοσοφία του νέου προπονητή και στο μπάσκετ που θέλει να παίξει. Ο Ουίλιαμς που απογοήτευσε στη σειρά με τη Λαμποράλ χρειάζεται βοήθεια από τον πάγκο και συστήματα που θα του επιτρέψουν να ξεδιπλώσει το επιθετικό του ταλέντο. Είναι και αυτό άλλο ένα στοίχημα που πρέπει να κερδίσει ο νέος προπονητής.
Το κομβικό σημείο όμως είναι η σχέση του Πεδουλάκη με Παππά και με Γιάνκοβιτς. Η πράσινη ΚΑΕ που πέρυσι ανανέωσε τη συνεργασία της με τον Παππά έχει επενδύσει εκτός από χρήματα και πολλά όνειρα στον νεαρό γκαρντ. Βλέπει στο πρόσωπο του τον επόμενο ηγέτη της ομάδας και αυτό από μόνο του αρκεί, ώστε και ο ίδιος ο παίκτης να δώσει και την ψυχή του για το καλό του τριφυλλιού. Η σχέση του με τον Πεδουλάκη δεν ήταν και η καλύτερη στη πρώτη του θητεία. Προφανώς και η αδυναμία του Νικόλα στην άμυνα έπαιξε και αυτή το ρόλο της. Αν όμως δεν ζήσεις τα χειρότερα δεν μπορείς να εκτιμήσεις αυτά που έχεις. Ο Τζόρτζεβιτς τον έθεσε εκτός ομάδας και το μέλλον του με τον Σέρβο στον πάγκο ήταν αβέβαιο. Ήδη κυκλοφορούσαν φήμες για ΑΕΚ το καλοκαίρι και αυτό δεν ξέρω κατά πόσο τον έκανε χαρούμενο. Ο Αρτζι δεδομένα θα του δώσει δεύτερη ευκαιρία. Είναι στο χέρι του να την αρπάξει και να την αξιοποιήσει. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι ο συγκεκριμένος παίκτης ταίριαξε τόσο πολύ με τον δύστροπο Ιβάνοβιτς και δεν θα μπορέσει να τα βρει με τον Αργύρη. Τα ίδια πάνω κάτω ισχύουν και για τον Γιάνκοβιτς. Ο Βλάντο έχει καλό σουτ και σώμα σύγχρονου 3αριού. Οφείλει να βελτιωθεί ατομικά μέσα από τις προπονήσεις και να προσφέρει και στην άμυνα. Να γίνει και αυτός ένα σημαντικό γρανάζι στη πράσινη μηχανή. Δεν έχει την πολυτέλεια ο Παναθηναϊκός να χάνει καλούς Έλληνες παίκτες. Τα ίδια και περισσότερα ισχύουν και τους νέους Μποχωρίδη, Χαραλαμπόπουλο και Παπαγιάννη. Για τον Λευτέρη είναι σίγουρο ότι θα πάρει τις ευκαιρίες του. Η αποχώρηση του Διαμαντίδη δημιουργεί τεράστιο κενό και όποιος έχει τα κότσια ο δρόμος είναι ανοικτός.
Από την αλλαγή προπονητή προσμένουν όλοι την αλλαγή του κλίματος και της διάθεσης. Προσμένουν την άμεση αλλαγή της κάκιστης αγωνιστικής εικόνας και φυσικά τίποτα λιγότερο από την κατάκτηση του εγχώριου τίτλου. Τον τρόπο τον ξέρει καλά ο Αρτζι. Τα όπλα που έχει στα χέρια του είναι πιο καλά από αυτά που είχε. Μη ξεχνάμε πως το 2013 πίσω από τον Διαμαντίδη υπήρχε μόνο ο Ούκιτς ενώ τώρα υπάρχουν Καλάθης και Χέινς με τον Μποχωρίδη να είναι μία έξτρα λύση. Σκόρερ σαν τον Ουίλιαμς και το Φελντέιν δεν είχε με τον Κάρυ να βοηθά αρκετά στους τελικούς αλλά να είναι μόνος. Η διαφορά υπάρχει το 3 και στο 5 όπου Ματσιούλις και Λάσμε ήταν αξεπέραστοι. Μένει να δούμε πως θα αξιοποιηθεί το υπερόπλο Ραντούλιτσα και τι σχήματα θα σκαρφιστεί στους κοντούς. Ο Γκιστ λογικά θα κληθεί να κάνει αυτό που ξέρει πολύ καλά στους τελικούς απέναντι στον Σπανούλη. Με πολύ ενδιαφέρον αναμένουμε και πιθανή συνύπαρξή του στην ίδια πεντάδα με τον Χάντερ. Είναι άλλωστε σχήματα που αρέσουν στο νέο προπονητή. Σαν προσωπική πρόβλεψη βλέπω μία μεταμόρφωση προς το καλύτερο και του Φελντέιν και του Φώτση. Από τους σουτέρ πρέπει να κάνεις τον παν ώστε να πάρεις αυτό που μπορούν να σου δώσουν και αυτό δεν είναι άλλο από το μακρινό σουτ.
Το 2μηνο συμβόλαιο που αποδέχτηκε δείχνει εμπιστοσύνη στις ικανότητές του και σιγουριά για επιτυχία. Αν κατακτήσει το πρωτάθλημα είναι δεδομένο ότι θα συνεχίσει και την επόμενη χρονιά. Θα γίνει για ακόμα μία φορά ήρωας στα μάτια των οπαδών. Τα υπόλοιπα στο παρκέ που είναι αδέκαστος κριτής.
