Καλησπέρα σε όλους και χρόνια πολλά... Μετά από δύο ημέρες αποχής λόγω των ημερών, επέστρεψα και θέλω να μοιραστώ δύο- τρεις σκέψεις στο θέμα Όγκαστ. Για όσους...έπεσαν με τα μούτρα στο αρνί και έχασαν επεισόδια, να πω απλώς πως σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, ο άλλοτε σέντερ του Παναθηναικού και νυν της Γαλατασαράι βρίσκεται μια ανάσα από την επιστροφή στο ''τριφύλλι''. Σε κάποιους αρέσει πολύ, σε κάποιους άλλους όχι, ωστόσο το ζήτημα είναι να διευκρινιστεί ποιος είναι ο Όγκαστ, γιατί έρχεται και για ποιο ρόλο προορίζεται, επειδή υπάρχουν πολλές παρερμηνεύσεις και έχω ακούσει και διαβάσει πολλά πράγματα που δεν στέκουν.
Επιμέλεια: Αντώνης Παναγόπουλος
Η μεγαλύτερη ασυναρτησία που έχω διαβάσει στο θέμα Όγκαστ είναι πως αποτελεί ''πολύ καλή περίπτωση για τρίτος ψηλός στο ρόλο που είχε ο Βουγιούκας''. Έχετε υπόψη πόσα λεφτά θα παίρνει ο Ζακ Όγκαστ αν έρθει στους ''πράσινους''; Σας απαντώ λοιπόν ότι κάτω από 500 χιλιάδες δεν θα παίρνει και μπορεί να λέω και λίγα. Όποιος νομίζει πως σε τέτοιες εποχές υπάρχει περίπτωση για έναν ρολίστα των 5-10 λεπτών να δοθεί μισό εκατομμύριο ευρώ, πλανά πλανάται οικτρά. Το δεύτερο σκέλος της τοποθέτησης, σε όσους έχουν αντιληφθεί πως ο 26χρονος σέντερ έρχεται ως ένας παίκτης με σημαντική συνεισφορά στο rotation είναι πως αρχίζουν να ξενίζουν, ενθυμούμενοι πως ήταν ο παίκτης στο πρώτο του πέρασμα από τους ''πράσινους''. Δέχομαι την άποψη όσων δεν τους άρεσε ο Όγκαστ, ωστόσο να διευκρινίσω πως δεν ήταν κακός, αλλά άγουρος και εντελώς άπειρος από την Euroleague, ενώ το γεγονός πως ο Πασκουάλ είχε δύο παίκτες όπως ο Γκιστ και ο Σίγκλετον που μπορούσαν να καλύψουν και το ''4'' και το ''5'', υπήρχε ένας Βουγιούκας σε καλύτερη κατάσταση από την τωρινή και μεσούσης της σεζόν αποκτήθηκε και ο Πέιν, καθιστούσε τον Όγκαστ 4η- 5η επιλογή. Υπό αυτό το πρίσμα δεν μπόρεσε ποτέ να προσαρμοστεί σε ένα πολύ γεμάτο ρόστερ. Πολλοί ενδεχομένως δεν έχουν αντιληφθεί, δεν έχουν δει, δεν έχουν ακούσει τι έκανε ο συγκεκριμένος παίκτης με τη φανέλα της Γαλατασαράι στην Τουρκία και στο Eurocup. H παρουσία του λοιπόν στην Τουρκική ομάδα έκανε αρκετούς φίλους του Παναθηναικού να αναρωτιούνται ''πώς γίνεται να αφήσαμε αυτό τον παίκτη να φύγει''. Ο Όγκαστ στο ενδιάμεσο, τις σεζόν 2018-19 και 2019-20 εξελίχθηκε, βρήκε ρόλο, απέκτησε παραστάσεις και μπορεί πλέον να χαρακτηριστεί ένας ολοκληρωμένος ψηλός. Τα νουμερά του στο Eurocup ήταν άκρως θετικά, με 11.2 πόντους την πρώτη σεζόν και 13.2 τη δεύτερη κατά μέσο όρο, ενώ μάζευε και 7 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Προέρχεται από δύο γεμάτες σεζόν παρουσίας σε ένα πάρα πολύ ανταγωνιστικό πρωτάθλημα, όπου είχε να αντιμετωπίσει ψηλούς όπως ο Ντάνστον, ο Πλάις, ο Ντέρικ Ουίλιαμς, ο Χάμιλτον κλπ. Και τα πήγε περίφημα, ανταποκρίθηκε και με το παραπάνω. Ίσως λοιπόν ο Όγκαστ δεν είναι το ''μπαμ'' που πολλοί περίμεναν, κυρίως όσοι είναι κολλημένοι στις εποχές του 2007 και του 2009, που το χρήμα έρεε άφθονο, αλλά προσωπικά δεν μπορώ να αντιληφθώ όσους αντιδρούν και...μιζεριάζουν από Απρίλη μήνα, χωρίς καν να έχουν δει το παζλ ολοκληρωμένο, Όπως έγραψα και σε προηγούμενη ανάλυσή μου, αναλόγως με το πως θα πλαισιωθεί η επιλογή του Όγκαστ, ενός παίκτη με αθλητικότητα και έφεση στην επίθεση, αυτή η επιλογή μπορεί να αποδειχτεί είτε ''χρυσάφι'', είτε να μπει στην ίδια κατηγορία με περιπτώσεις όπως του Ουάιλι φέτος, που όλη η δομή της ομάδας τον εξέθετε ανεπανόρθωτα.
Γιατί Όγκαστ και όχι Τζεκιρί π.χ; Αρχικά το γεγονός ότι οι ''πράσινοι'' θα αποκτήσουν όπως φαίνεται τον Όγκαστ δεν αποκλείει στο ακέραιο την περίπτωση απόκτησης ενός παίκτη τύπου Τζεκιρί, ωστόσο θεωρείται δύσκολο για οποιαδήποτε ομάδα, δομικά αν το δει κανείς, να πορευτεί με τρεις παίκτης ισάξιους στην ίδια θέση, τουλάχιστον σε θέμα κασέ. Βέβαια θα ήταν ιδανικό, αν αναλογιστεί κανείς πως Όγκαστ, Παπαγιάννης και Τζεκιρί διαθέτουν διαφορετικά χαρακτηριστικά ο καθένας τους, ωστόσο δεν το βλέπω πολύ πιθανό να γίνεται κάτι τέτοιο εν τέλη. Γιατί λοιπόν από τον Τζεκιρί να προτιμήσεις τον Όγκαστ; Η απάντηση είναι πάρα πολύ απλή. Ο Παναθηναικός πέραν των τεσσάρων πυλώνων του ελληνικού κορμού του (Καλάθης, Παπαπέτρου, Παπαγιάννης, Μήτογλου), ψάχνει σίγουρα τρεις ακόμα Έλληνες να στελεχώσει το ρόστερ του, καθώς με την νέα διάταξη που αναμένεται να περάσει στη Basket League, ο αριθμός των υποχρεωτικών Ελλήνων παικτών για το πρωτάθλημα θα αυξηθεί, ενώ των ξένων θα μειωθεί...Από το 6-6 δηλαδή, όπως φαίνεται πως θα πάμε στο 7-5, για ευνόητους λόγους που όλοι καταλαβαίνουν. Για αυτόν ακριβώς το λόγο παίκτες όπως ο Όγκαστ ή ο Μήτρου- Λονγκ μοιάζουν ιδανικές περιπτώσεις, καθώς πέραν του γεγονότος ότι δεν πιάνουν θέση ξένου, μπορούν να έχουν ουσιαστικό ρόλο σε μια ομάδα και όχι απλώς συμπληρωματικό. Με αυτό τον τρόπο, θα ανοίξουν θέσεις ξένων για θέσεις που οι ''πράσινοι'' το έχουν πολύ μεγαλύτερη ανάγκη, όπως για παράδειγμα στις θέσεις της περιφέρειας, καθώς και στο ''4'', όπου βάση του σχεδιασμού, ίσως να χρειαζόταν η υπέρβαση με έναν παίκτη που διαθέτει καλύτερα αμυντικά χαρακτηριστικά από τον Ντεσόν Τόμας...
Υ,γ 1: Σε μια τεχνική ανάλυση που έκανα για τη front line του Παναθηναικού, ενημερώθηκα έκπληκτος ότι κάποιος αναφέρθηκε στο πρόσωπό μου με προσβλητικά σχόλια σε tweet του, επειδή ανέφερα πως υπό προυποθέσεις ο Μπέντιλ θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ως τρίτο πεντάρι. Επειδή ανέφερα αυτή την άποψη, για τον συγκεκριμένο ''μάλλον δεν παρακολουθώ πολύ μπάσκετ''...Να ενημερώσω τον συγκεκριμένο φίλο πως έχω παρακολουθήσει κάθε μπασκετικό λεπτό του φετινού Παναθηναικού...Τον καλώ λοιπόν φιλικά να παρατηρήσει πόσες φορές ο Μπέντιλ εναλλασσόταν με τον Μήτογλου στο 4-5. Με το...ελάχιστο μπασκετικό μυαλό που διαθέτω, εξακολουθώ να πιστεύω πως ο συγκεκριμένος παίκτης έχει χαρακτηριστικά περισσότερο ως ''5'' παρά ως το ''4''. Εξακολουθώ επίσης να πιστεύω πως ο Ντίνος ταιριάζει πολύ περισσότερο στο ''4'', σε πολλά ματς μετά τον Ιανουάριο που μετακινήθηκε από το ''4'' και έπαιζε επί τω πλείστων ως center, και παρουσίασε έλλειμμα ενέργειας, και soft φάνηκε απέναντι σε αρκετούς αντιπάλους και για να κλείσω αυτό το κομμάτι, υπάρχει ρίσκο να κάψεις τον Μήτογλου, βάζοντάς τον να κάνει διαφορετικές αρμοδιότητες, από αυτές για τις οποίες προορίζεται...Τον Μπέντιλ ως πεντάρι τον μάθαμε άλλωστε στο Περιστέρι, και για να τελειώσει αυτή η ανοησία, στο σύγχρονο μπάσκετ υπάρχουν πολλοί παίκτες που παίζουν σε περισσότερες από μια θέσεις. Επίσης, το να πιαστεί κάποιος από μια τεχνική μου άποψη και να δημιουργήσει ολόκληρη δημοσίευση, κακολογώντας με προσωπικά δε με θίγει καθόλου, αντιθέτως θίγει άλλου είδους προβλήματα που αντιμετωπίζουν αρκετοί εν μέσω καραντίνας. Τέλος, για να κλείσω με αυτό το θέμα, να ενημερώσω πως ακόμα και ο πιο αμπάσκετος δημοσιογράφος στην Ευρώπη να είμαι, αυτό δεν σημαίνει πως οι πηγές μου είναι αναξιόπιστες. Καλό είναι να γίνει ένας διαχωρισμός στο συγκεκριμένο κομμάτι. Άλλωστε όσοι το περασμένο καλοκαίρι έφεραν στον Ολυμπιακό Σλούκα, Ντιλέινι και Τεόντοσιτς, εκτός από εξαιρετικοί δημοσιογράφοι, διαθέτουν και πτυχία προπονητικής. Έτσι δεν είναι ;
