Οι εποχές σαφώς και έχουν αλλάξει. Όλοι μεγαλώσαμε με τον Παναθηναϊκό να αποτελεί την μεγαλύτερη απειλή για κάθε αντίπαλο και συνεχώς να είναι ανταγωνιστικός σε επίπεδο πρωταθλητισμού στην Ευρώπη. Έτσι, ερχόμενοι στο σήμερα και τις διαδοχικές επί σειρά ετών κακές εναρκτήριες αγωνιστικές της ομάδας μας στην Ευρώπη, υπάρχει μεγάλη αναστάτωση στις τάξεις των φιλάθλων της ομάδας, καθώς και συνεχής απαισιοδοξία για το τι μέλλει γενέσθαι. Γι ' αυτό είναι αναγκαίο να εντοπισθεί, όσο είναι νωρίς , το τι φταίει και για ακόμη μια σαιζόν έχουμε αυτό το άσχημο ξεκίνημα.
Γράφει ο Αντώνης Καραχανής
Αρχικά, η ομάδα "έχασε " το καλοκαίρι έναν προπονητή ο οποίος θα μπορούσε να αποτελέσει πυλώνα για μια νέα Παναθηναϊκή αυτοκρατορία στην Ευρώπη, ακόμα και με μειονέκτημα αναφορικά με το μπάτζετ, συγκριτικά με τα Ευρωπαϊκά μεγαθήρια. Έναν άνθρωπο, ο οποίος ήρθε στα μέσα της σαιζόν και κατάφερε να οδηγήσει την ομάδα μας στην 8αδα , όταν όλοι μας είχαν ξεγράψει. Αυτός δεν είναι άλλος από τον μέγιστο Ρικ Πιτίνο,ο οποίος ήταν επιλογή του Δημήτρη Γιαννακοπουλου , ο οποίος απέδειξε για ακόμη μια φορά το πόσο πολύ μπάσκετ ξέρει και ότι ασχολείται πραγματικά με την ομάδα.
Σήμερα και με τον Αργύρη Πεδουλακη στο τιμόνι , η ομάδα δείχνει αδυναμίες σε αρκετούς τομείς του παιχνιδιού. Αν και ο Παναθηναϊκός διαθέτει αξιόλογες μονάδες και καλούς σουτέρ, υπάρχει πρόβλημα στην σωστή διαχείρισή τους. Οι επιλογές για τρίποντα είναι κάκιστες και αυτό αντικατοπτρίζεται στα άσχημα ποσοστά της ομάδας έξω από την γραμμή των 6.75, η άμυνα της ομάδας ανά διαστήματα δείχνει να "κολλάει". Εδώ υπάρχει ένα μεγάλο ΑΛΛΑ . Εάν ο Καλάθης ευστοχούσε Και στα δύο σουτ, η έστω σε ένα από αυτά, δεν θα υπήρχε αυτή η "μιζέρια" από τον κόσμο της ομάδας μας . Και αυτό γιατί έστω και στις κακές εμφανίσεις, το σύνολο του Αργύρη θα έπαιρνε νίκες , κάτι που γινόταν μονάχα επί εποχή Ζελίκο.
Είμαι 100% σύμφωνος ότι όταν έχεις παίκτη τύπου Φριντετ, δεν είναι ο Καλάθης αρμόδιος να παίρνει τα τελευταία σουτ , και σε δύο διαδοχικά ματς μάλιστα . Όμως, η σαιζόν έχει ακόμη 33 αγωνιστικές. η ομάδα δείχνει να παλεύει τα ματς ακόμη και στις κακές της μέρες. Η ανθρωποφαγία είναι το χειρότερο που μπορούμε να κάνουμε ειδικά τόσο νωρίς στη σαιζόν. Και ας πούμε ότι διώχνουμε τον Αργύρη ( Για ακόμη μια φορά μήνα Οκτώβριο) . Μετά τι ; δεν υπάρχει διαθέσιμος προπονητής που να μπορεί να διαχειριστεί την ομάδα . Συν ότι πάει στράφι όλη η προετοιμασία της ομάδας με τον Πεδουλακη προπονητή .
Άποψη μου είναι ότι εφόσον ο Πρόεδρος εμπιστεύτηκε τον Αργύρη Πεδουλακη το καλοκαίρι, με αυτόν πρέπει να πορευτούμε μέχρι το τέλος της σαιζόν. Τότε, ο κόσμος μπορεί να κάνει τον απολογισμό εκ του ασφαλούς . Ξεκάθαρα, η αλλαγή προπονητή την δεδομένη χρονική στιγμή θα είναι καταστροφή για την ομάδα, εκτός της περίπτωσης όπου θα αναλάμβανε ο Μεγάλος Πιτίνο, ο ο οποίος γνωρίζει καλά τους παίκτες και την ομάδα. Όμως, εφόσον προς το παρόν αυτό είναι αδύνατο, η ομάδα πρέπει να συνεχίσει με τον Αργύρη στο τιμόνι. Ας γίνει ένα νέο ξεκίνημα για την ομάδα, αρχής γενομένης την επόμενη βδομάδα με αντίπαλο τη Ζενιτ. Η μόνη γιατρειά στις πληγές της ομάδας είναι οι νίκες, οι οποίες κατά την άποψή μου θα έρθουν σύντομα.
Και να μην έρθουν, εγώ θα είμαι εκεί στο γηπεδο , στη θέση μου , ώστε να φωνάξω για την ομάδα της καρδιάς μου. Και αυτό είναι το σωστό. Γιατί όπως μας θύμισε ο μεγάλος Φραγκίσκος Αλβετρης , στις Χαρές και στις Λύπες μαζί. Ας σπρώξουμε με την παρουσία και τη φωνή μας , τον Αργύρη στον πάγκο, τους παίκτες που αποκτήθηκαν το καλοκαίρι, το τεχνικό επιτελείο, σε νίκες που θα μας οδηγήσουν στον δύσβατο δρόμο της οκταδας. Γιατί με την ανθρωποφαγία δεν καταφέρνουμε τίποτα.
Ξεκαθαρα η θέση μου είναι υπέρ της παραμονής του Πεδουλακη στον πάγκο της ομαδας μεχρι τελους της σαιζον. Είμαι βέβαιος πως η ομάδα θα δείξει το πραγματικό της πρόσωπο από την επόμενη κιόλας αγωνιστικη. Ακόμη και η Φενέρ με το μπάτζετ που έχει και τον Ομπραντοβιτς στον πάγκο, έχει ίδιο ρεκόρ με εμάς. Αλλά αν τον προπονητή μας τον έλεγαν πεδουλακοβιτς, η ιστορία θα ήταν τελείως διαφορετική.
