Είμαι βαθύτατα συγκλονισμένος και η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύομαι να βάλω σε μια ορθή σειρά τις σκέψεις μου και τα συναισθήματά μου. Παρόλα αυτά το λιγότερο που μπορώ να κάνω ως ελάχιστο φόρο τιμής είναι να πω κάποια πράγματα που νιώθω τόσο για τον κύριο Παύλο όσο και για τον συνεχιστή του τον Δημήτρη.
Οι στιγμές που περνάει ο κόσμος του Παναθηναϊκού είναι πολύ δύσκολες και αυτό γιατί χάσαμε τον "πατέρα" μας, τον άνθρωπο που του χρωστάμε τα πάντα για αυτά που έκανε σχεδόν 50 χρόνια στον σύλλογο, τον άνθρωπο που μας κράτησε τόσα χρόνια, τον άνθρωπο που δημιούργησε γενιές Παναθηναϊκών.
Γράφω αυτές τις γραμμές και τα μάτια μου είναι βουρκωμένα όπως είναι από την Κυριακή το πρωϊ που με ενημέρωσαν ότι "έφυγες" για την Παναθηναϊκή γειτονιά των αγγέλων. Πολλοί δεν μπορούν να καταλάβουν τον λόγο που μπορεί κάποιος να αισθάνεται τόσο πόνο χωρίς να έχει χάσει κάποιον πολύ δικό του άνθρωπο. Δεν τους αδικώ κύριε Παύλο και ο λόγος είναι ότι δεν μπορούν ούτε καν να φανταστούν τη μοναδική καθημερινή και χωρίς όρους σχέση που οικοδομήσαμε όλα αυτά τα χρόνια. Αυτή τη σχέση μαζί σου και με τον Θανάση μπορούμε να την καταλάβουμε εμείς τα παιδιά σου.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη μου φορά που εξαιτίας σου κύριε Παύλο ένιωσα χαρά και περηφάνια για αυτό τον σύλλογο. Ήμουν μόνο 11 ετών το 1996 όταν γίναμε η πρώτη ομάδα που φέραμε το Ευρωπαϊκό στην Ελλάδα. Που να φανταζόμουν τι τυφώνας θα επακολουθούσε τα επόμενα χρόνια από εσένα και την οικογένειά σου. Και όμως εκείνη η πρώτη στιγμή την Μεγάλη Πέμπτη του 1996 που χοροπηδούσα σαν τρελός στο δωμάτιο ήταν ο προπομπός για το τι θα επακολουθούσε.
Οι περισσότερες χαρούμενες αναμνήσεις της ζωής μου έχουν βασικό άξονα Εσένα κύριε Παύλο και την οικογένειά σου. Τι να πρωτοθυμηθώ; Το πρωτάθλημα μέσα στο Παλέ το 1999; Τους τρεις σερί τελικούς και τις 2 Ευρωλίγκες το 2000 και το 2002; Τα σερί πρωταθλήματα και κύπελλα στην Ελλάδα; Τη χρυσή τετραετία με 3 Ευρωλίγκες το 2007-2009-2011; Σάρωσες τα πάντα στο πέρασμά σου κύριε Παύλο μέσα στον αγωνιστικό χώρο μάγκικα και Παναθηναϊκά. Είναι κάποιες στιγμές της ζωής μου που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες μέσα μου κύριε Παύλο όπως τα ταξίδια σε Βερολίνο το 2009, Βαρκελώνη το 2011 και Κωνσταντινούπολη το 2012 ακόμα και αν μας το κλέψανε με το έτσι θέλω. Για τις στιγμές στο ΟΑΚΑ είναι τόσες πολλές που δεν μπορώ να ξεχωρίσω καμία γιατί ακόμα και τις ελάχιστες φορές που φύγαμε ηττημένοι πάλι κερδισμένοι είμασταν. Γιατί ακόμα και στις ήττες μάθαμε πράγματα από σένα κύριε Παύλο και πάνω από όλα μάθαμε να είμαστε άνθρωποι, δίκαιοι και αυτό μας κάνει να ξεχωρίζουμε από τους υπόλοιπους.
Κύριε Παύλο ήσουν διαφορετικός γιατί έκανες τα πάντα χωρίς να ζητάς ανταλλάγματα απλά και μόνο επειδή αγαπούσες τον Παναθηναϊκό και τον κόσμο του. Ήσουν διαφορετικός γιατί δεν ξεχώρισες κανέναν σε αυτή τη διαδρομή και σεβάστηκες τους πάντες. Άφησες μια τεράστια κληρονομιά και μια συνέχεια για την οποία θα αναφερθώ ευθύς αμέσως. Έζησες μια ζωή ονειρεμένη για όλους βασιζόμενος στις αρχές σου και για αυτό πέτυχες σε ότι αναμείχθηκες και το έκανες κορυφαίο.
Δημήτρη Παύλου Γιαννακόπουλε είσαι ένα σημαντικότατο μέρος της κληρονομιάς που άφησε ο πατέρας σου. Είσαι ο συνεχιστής του οράματός του για ένα ενιαίο και αδιαίρετο Παναθηναϊκό που θα είναι πρωταθλητής σε όλα τα σπορ. Ξέρω ότι αυτή είναι πολύ βαριά κληρονομιά αλλά να ξέρεις ότι έχεις έναν τεράστιο λαό που όπως και σήμερα έτσι και στη συνέχεια θα είναι δίπλα σου σε αυτή την μεγάλη προσπάθεια. Πλέον θα σε αγαπήσει όλος ο κόσμος γιατί στο πρόσωπό σου θα βλέπει την εξέλιξη του Παύλου. Κράτα γερά σε αυτές τις δύσκολες ώρες και πάμε μαζί να κάνουμε περήφανο τον πατέρα σου που είμαι σίγουρος ότι θα μας βλέπει από ψηλά και θα καμαρώνει τον γιό του να ηγείται του δημιουργήματός του.
Δεν μπορώ να μην αναφερθώ και στον τυφώνα ο οποίος έχει δεχτεί δύο χτυπήματα μέσα σε 40 μέρες. Είναι πολύ βαρύ να χάνεις δύο αδέρφια σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα και για αυτό θα έχεις και εσύ την στήριξή μας. Κράτα γερά Θανάσαρε γιατί έχουμε πολλές κούπες να σηκώσουμε ακόμα.
Ακόμα και στο τέλος σου κύριε Παύλο τα είχες προβλέψει όλα. Είδες τον γιο σου να αναλαμβάνει τον Ερασιτέχνη, "έφυγες" ανήμερα της μέρας που ανέλαβες την ΚΑΕ και που εγγράφηκες στα μητρώα του Ερασιτέχνη και κηδεύτηκες 13 του μήνα την ημέρα που γιορτάζει ο Άγιος Τριφύλλιος. Παρά είναι πολλές για συμπτώσεις δεν συμφωνείτε κύριε Παύλο; Αυτό που αρχίζω όμως και σκέφτομαι έντονα είναι ότι όλα αυτά τα έκανες για να μας ενώσεις. Δεν σου άρεσε αυτή η διχόνεια που έβλεπες από τον κόσμο και έπαιξες το τελευταίο σου χαρτί. Είμαι σίγουρος ότι από εκεί ψηλά θα μας προσέχεις όπως θα προσέχουμε και εμείς τον Παναθηναϊκό σου. Γιατί εσύ ήσουν όλος ο Παναθηναϊκός.
Το μεγαλείο σου είναι αυτή η αγάπη που έδειξε όλος αυτός ο κόσμος και είμαι σίγουρος ότι θα χαμογελούσες βλέποντάς τη σήμερα στον υπερθετικό βαθμό. Ήσουν Άνθρωπος με Α κεφαλαίο, Κύριος με Κ κεφαλαίο και ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ!
Αθάνατος και εις το επανιδείν κύριε Παύλο! Σε ευχαριστώ για όσα μου χάρισες όλα αυτά τα χρόνια! Εκτός από καλύτερο Παναθηναϊκό με έκανες και καλύτερο άνθρωπο.
Με αγάπη ένα από τα παιδιά σου!
ΜΑΤ
13/6/18
