Ο Παναθηναϊκός κινήθηκε πολύ δυναμικά στο μεταγραφικό παζάρι του καλοκαιριού. Μετά από πολλά χρόνια υπήρξε διάχυτη η αισιοδοξία ότι φέτος θα είναι η χρονιά για το παραπάνω βήμα. Το μαρτυρούσαν αυτό οι πολλές λύσεις σε κάθε θέση, με μοναδικό αστερίσκο τη θέση 5 όπου υπήρχε μεν ποσότητα αλλά η ποιότητα ήταν συζητήσιμη. Δεν δεσπόζει εκεί ένα φόβητρο στυλ Σεραφέν ή Ούντοχ ώστε να νιώθεις πιο ασφαλής. Βέβαια αυτό θα μπορούσε να διορθωθεί και στη διάρκεια της σεζόν. Οπότε πήγαμε με την λογική ‘’βλέποντας και κάνοντας’’.

Γράφει ο Παναγιώτης Ρέτσος

Η ομάδα που στήθηκε το καλοκαίρι είχε έντονο το Αμερικάνικο στυλ. Έτσι κι αλλιώς οι πράσινοι έχουν και 4 Έλληνες που έμαθαν το μπάσκετ στην άλλη μεριά του Ατλαντικού. Καλάθης, Παπαγιάννης, Μήτογλου και Παπαπέτρου ανδρώθηκαν μπασκετικά εκεί και σε συνδυασμό με τους 7 Αμερικάνους που μετράει το ρόστερ μιλάμε για μία ομάδα αμιγώς Αμερικάνικη. Ότι πρέπει δηλαδή αν παρέμενε ο Πιτίνο το καλοκαίρι στο τιμόνι του τριφυλλιού. Αυτό δεν συνέβη όμως και τώρα υπάρχουν οι αρρυθμίες που βλέπουμε.

Ο Πεδουλάκης κλήθηκε να οδηγήσει την ομάδα σε ένα φάιναλ 4 μετά από 7 χρόνια. Ένας προπονητής που όλοι τον αγαπάμε και τον σεβόμαστε. Από τότε που έχυνε τσουβάλια ιδρώτα στον ‘’Τάφο του Ινδού’’ μέχρι και τώρα που τον βλέπουμε με το κουστούμι στην άκρη του πάγκου. Η ερώτηση όμως είναι αν αυτός ο προπονητής ταιριάζει με το υλικό του φετινού Παναθηναϊκού. Η για να θέσουμε διαφορετικά την ερώτηση αν ο Αργύρης θα διάλεγε ποτέ αυτούς τους ξένους, αν είχε εν λευκώ την ομάδα. Και στις δύο ερωτήσεις η απάντηση είναι ΟΧΙ.

Ο κόουτς μας έχει διδάξει όλα αυτά τα χρόνια ότι θέλει πρωτίστως παίκτες με αμυντικά χαρίσματα και εν συνεχεία επιθετικούς. Θυμηθείτε Γκιστ, Λάσμε , Μπράμος, Ρίβερς κλπ. Δεν ήταν τυχαίο ότι σκοτώθηκε με τον Τζέιμς στη προηγούμενη θητεία του. Θέλει παίκτες κομπιουτεράκια και όχι παίκτες ενστίκτου. Ο ΚΣ Ρίβερς φυσικά σκότωνε στην επίθεση αλλά δε πρόλαβε αυτό να το δείξει όσο ήταν ο Πεδουλάκης στον πάγκο. Τώρα τους Φριντέτ και Τζόνσον του έφερε ο πρόεδρος , ενώ ο Ουάιλι είναι μεταγραφή που έκλεισε από τον Πιτίνο. Μένει ο Ράις που είναι παίκτης Πεδουλάκη και οι ρολίστες Μπράουν και Μπέντιλ. Αυτομάτως τα 3/5 της πεντάδας είναι παίκτες που δεν έχουν επιλεχθεί από τον προπονητή. Μοιραία λοιπόν βλέπουμε στο ματς με την Αρμάνι τον Φριντέτ να κάθεται σε όλο το 4ο 10λεπτο στον πάγκο γιατί προέχει η άμυνα. Ενώ ο Ράις να παίζει όλο και περισσότερο στο 2. Αν λοιπόν ο ίδιος ο προπονητής δε πιστεύει στο υλικό που έχει τότε έχεις υπογράψει συμβόλαιο με την αποτυχία.

Όταν αποκτάς έναν παίκτη δολοφόνο τον θες και για τις ειδικές καταστάσεις. Πόσα παιχνίδια έχουν χαρίσει στη Ρεάλ οι Κάρολ και Γιουλ? Αντίστοιχα ο Ντε Κολό, ο Μπογκντάνοβιτς και ο Τεόντοσιτς στις ομάδες τους? Αν είναι να κάθεται ο Φριντέτ στον πάγκο όταν η μπάλα καίει τότε καλύτερα τα χρήματα του συμβολαίου του να τα δίναμε σε φιλανθρωπίες. Ο Τζόνσον έχει φάει το ΝΒΑ με το κουτάλι αλλά και αυτός βολοδέρνει αβοήθητος στο παρκέ. Και εκεί θα έπρεπε ο προπονητής να του βρει ρόλο και να αξιοποιήσει τα ατού του. Δεν τον πιστεύει όμως και του το δείχνει με τον πιο απόλυτο τρόπο. Και άλλοι παίκτες Έλληνες έχουν πολύ μειωμένη απόδοση όπως οι Παπαγιάννης, Παπαπέτρου. Φυσικά και θα έπρεπε ο Αργύρης να δει τον τρόπο αξιοποίησης των συγκεκριμένων παικτών από τον Πιτίνο και να εφαρμόσει την ίδια τακτική.

Μεγάλο ατού για έναν προπονητή είναι η ευελιξία και η προσαρμογή στα νέα δεδομένα. Και το κυριότερο να μη σε ξεπεράσει η εποχή σου. Θυμηθείτε πόσο μεγάλοι προπονητές ήταν κάποτε οι Ιωαννίδης και Μάλκοβιτς και που κατέληξαν, σε αντίθεση με Ομπράντοβιτς και Ίβκοβιτς που έμειναν στο πιο υψηλό επίπεδο. Επίσης μεγάλο ατού είναι να μπορείς να κρύβεις τα ελαττώματα των παικτών. Ο Σάρας έπαιζε άμυνα με τα μάτια αλλά ο μεγάλος Ζοτς κατάφερνε να τον κρύβει στην άμυνα. Αν ήταν ο Πεδουλάκης μπορεί να τελείωνε τα ματς με τον Τέπιτς για να κερδίζει σε ύψος! Κοινώς δεν βλέπουμε να υπάρχει κάποιο νέο στοιχείο στον Πεδουλάκη σε σχέση με το 2012 που ανέλαβε για πρώτη φορά την ομάδα. Ούτε κάποια εξέλιξη με τα Αγγλικά, με αποτέλεσμα πολλές φορές οι παίκτες να γελάνε μεταξύ τους. Η εικόνα των Τζόνσον, Μήτογλου στο ματς με τη Βιλερμπάν είναι ο καθρέφτης όλων αυτών που είπαμε.

Είναι κοινή παραδοχή πλέον ότι ο Πεδουλάκης δεν είναι ο προπονητής που θα απογειώσει αυτή την ομάδα. Χρειάζεται μία πιο Αμερικάνικη πινελιά. Ευχή όλων θα είναι αυτή η πινελιά να είναι ο Πιτίνο. Δύσκολο όμως να επιστρέψει τώρα ενώ πριν από 3 μήνες δε δέχθηκε την ανανέωση. Ο Μπλατ θα ήταν και αυτός μία καλή περίπτωση, αλλά η υγεία του μάλλον δε του αφήνει πολλά περιθώρια να είναι πνευματικά και σωματικά έτοιμος για τον πάγκο. Υπάρχει και ο Γκέρσον που ο πρόεδρος τον σέβεται απεριόριστα αλλά οι οπαδοί του Παναθηναϊκού μάλλον δεν θέλουν ούτε να τον βλέπουν. Ο Πίνι είναι φοβερός στο κοουτσάρισμα αλλά τεμπέλης στις προπονήσεις. Επίσης έχει να προπονήσει σε κορυφαίο επίπεδο 6-7 χρόνια. Πάντως οι μονομαχίες του με το Ζοτς ήταν σεμιναριακού επιπέδου και οι ομάδες του παρουσίαζαν εκπληκτικό θέαμα στο παρκέ. Τέλος υπάρχει και ένας Έλληνας που παίζει καλά με Αμερικάνους και έχει τελείως διαφορετικό στυλ από τον Αργύρη. Αυτός είναι ο Μπαρτζώκας αλλά εκεί θα πρέπει η ομάδα να πάει τρένο γιατί δε θα υπάρχει η παραμικρή πίστωση χρόνου.

Γενικά δεν είναι εύκολο να γίνει μία αλλαγή προπονητή τώρα καθώς οι αξιόλογοι προπονητές μετρούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού. Δεν μιλάμε για λύσεις Γιαννάκη, Πιανιτζιάνι ή Ρέπεσα αλλά για προπονητή που θα μπορεί να σηκώσει το βάρος των 6 αστεριών. Δε θα πρέπει όμως να χαθεί και άλλος χρόνος. Η ομάδα φωνάζει από μακριά ότι είναι ‘’μπουκωμένη’’. Μετά από χρόνια υπάρχει πολύ ποιότητα και η εικόνα στο γήπεδο είναι αποκαρδιωτική. Είναι σαν να ξεκινάς να τρέξεις με ένα γρήγορο αυτοκίνητο και να μην έχει κατεβάσει τελείως το χειρόφρενο. Θα πρέπει να βρεθεί τρόπος η ομάδα να λυθεί και να αποδώσει σύμφωνα με τις δυνατότητες που έχει. Ίσως να άξιζε μία ευκαιρία και ο Βόβωρας που είναι δουλευταράς και κάποια στιγμή θα πρέπει να κάνει το παραπάνω βήμα. Ένας καλός Σεφ χρειάζεται για να δέσουν τα υλικά και να φύγει αυτή η στυφή γεύση που βασανίζει την ομάδα. Χρόνος για χάσιμο δεν υπάρχει και η Ρωσία μας περιμένει κρύα και αφιλόξενη! Αν με Ζενίτ και Χίμκι κάνουμε ήττες η κατάσταση ίσως να γίνει μη αναστρέψιμη.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως κάποιο σχόλιο σας θίγει, παρακαλούμε επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί άμεσα.
Mat's picture

Mat

www.betcatalog.net