http://www.trifillakia.gr/diafimisteite-sto-trifillakiagr

Ξεκάθαρα δεν υπάρχουν πολλά συμπεράσματα που μπορούμε να βγάλουμε, πέρα από τον υπέρμετρο ενθουσιασμό που έδειξαν όλες οι ομάδες και κυρίως οι «πράσινοι» που είχαν ένα λόγο παραπάνω προς τιμή του Παύλου Γιαννακόπουλου. Αυτό που με σιγουριά μπορούμε να γράψουμε είναι ότι ο Τσάβι Πασκουάλ φέτος έχει μια ομάδα στα δικά του μέτρα. Μια ομάδα που στηρίζεται σε δώδεκα παίκτες, ο καθένας με διαφορετικό ρόλο, αλλά όλοι απαραίτητοι για την εύρυθμη λειτουργία του συνόλου. Βλέπετε ο φετινός Παναθηναϊκός δεν θα είναι η ομάδα «Δόκτωρ Τζέκιλ και κύριος Χάιντ», αλλά μια γροθιά που είναι απαραίτητο να είναι ενωμένη για να κάνει το βήμα παραπάνω.

Παρότι έγραψα για τα πολλά φετινά στοιχήματα του Πασκουάλ και συνεχίζω να το λέω… Δεν έδωσα στον εαυτό μου την ευκαιρία να δικαιολογήσω τον τίτλο του περασμένου μου άρθρου θέλοντας να σπαταλήσω περισσότερο χρόνο στην ανάλυση του παιχνιδιού των «πρασίνων».

Τα στοιχήματα λοιπόν του Καταλανού αφορούν ξεκάθαρα όλους τους νέους Έλληνες, τον Λούκας Λεκαβίτσιους, καθώς και το πώς θα καταφέρει να μην ευνουχίσει το Νίκο Παππά, αλλά να καταφέρει να του βγάλει ένα καλύτερο πρόσωπο μέσα από τον συναγωνισμό με τον Κιθ Λάνγκφορντ.

Ο Ντίνος Μήτογλου έδειξε ότι μπορεί να προσφέρει σημαντικές βοήθειες και ανάσες στους Τόμας και Γκιστ. Ο Έλληνας φόργουορντ που έχει την απόλυτη εμπιστοσύνη του Πασκουάλ ήταν επιθετικός, θρασύς, βελτιωμένος στην περιφερειακή άμυνα και έδειξε με τον καλύτερο τρόπο πόσο καλός ριμπάουντερ είναι. Μακρύς, πολύ έξυπνος και έχουμε γράψει επανειλημμένως πως εκμεταλλεύεται το σώμα του. Από εκεί και έπειτα είναι απαραίτητο να σταθεροποιήσει το περιφερειακό σουτ. Τη στιγμή που θα μπορεί να ανοίγει χώρους χάρη στο μακρινό του σουτ, θα έχει ανεβάσει το παιχνίδι του ένα επίπεδο. Ένα βήμα τη φορά…

Ο Γιώργος Παπαγιάννης άφησε πίσω του την κακή παρένθεση με τις εμφανίσεις του στα παράθυρα. Χρειάζεται χρόνο προσαρμογής και απαραίτητο να «στεγνώσει» αν θέλει να πάει το παιχνίδι του στο επόμενο επίπεδο. Διαθέτει πολύ καλό footwork για αυτό το ύψος, δουλεύει σε μεγάλο βαθμό το σουτ από μέση απόσταση, είναι δυνατός ριμπάουντερ και όσον αφορά τις βοήθειες νομίζω το μπλοκ απέναντι στη Χίμκι το αποδεικνύει περίτρανα. Ωστόσο έδειξε ότι έχει πρόβλημα στο να αμύνεται με πλάτη. Έμοιαζε βαρύς και σχεδόν κάθε αντίπαλος του ήταν ένα κλικ πιο γρήγορος από το Παπαγιάννη. Δεν τον φοβάμαι πραγματικά… Είναι ένα παιδί με θέληση και επίσης ο Πασκουάλ δεν υπάρχει περίπτωση να τον αφήσει έτσι. Τον πιστεύει και θα τον δουλέψει στο έπακρο.

Ο Λούκας Λεκαβίτσιους έχει αμφισβητηθεί από όλους μας. Όχι φυσικά για το αν μπορεί να προσφέρει ή για το αν προσπαθεί. Όλοι μέσα στην ομάδα λένε ότι πρόκειται για ένα πραγματικό «σκυλί του πολέμου» που δίνει το 110% στις προπονήσεις. Υστερεί ξεκάθαρα στο φυσικό του πακέτο που δεν φταίει ο ίδιος γι’ αυτό, αλλά η φύση… Αν ο Λιθουανός ήταν δέκα πόντους ψηλότερος θα μιλάγαμε για ένα απίστευτο σκόρερ στη θέση «1» και όχι για ένα ρολίστα. Παρόλα αυτά και με τον Ντένμον να έχει αποχαιρετήσει αποτελεί το μεγαλύτερο στοίχημα του Πασκουάλ, γιατί όπως και να το κάνουμε το να παραμένει φρέσκος ο Καλάθης είναι το βασικό και φέτος. Ο «Λέκα» στο τουρνουά έδειξε πιο απελευθερωμένος. Όχι τόσο ψαρωμένος όσο πέρυσι. Πίεζε περισσότερο τη μπάλα, έψαχνε σε τεράστιο βαθμό το split το οποίο ήταν ο μοναδικός τομέας της δημιουργίας του(Έχουμε επισημάνει και στο προηγούμενο άρθρο ότι εκεί φοβάμαι τον Παναθηναϊκό φέτος), έτρεχε εξαιρετικά το γήπεδο και φόρτωνε με φάουλ τα αντίπαλα γκαρντ. Ο Λεκαβίτσιους έχει ένα προσόν το οποίο το αναζητάνε όλοι οι προπονητές. Ένας «δαιμόνιος» γκαρντ, ένας «σβούρας» που ορισμένες φορές είναι απαραίτητος για να ξεφεύγεις λίγο εκτός συστήματος… Το αμυντικό του πρόβλημα όσον αφορά το μέγεθος παραμένει, αλλά ας κρατήσουμε ότι με το «μικρό» μέσα η ομάδα έπαιρνε διαφορές.

Ο «χρυσός» Πάπι

Ο Ιωάννης Παπαπέτρου δείχνει να έχει τεράστιο κίνητρο και ως τώρα μοιάζει σαφώς βελτιωμένος στο επιθετικό κομμάτι. Στον Ολυμπιακό ο Παπαπέτρου ήταν ένας defensive stopper που λειτουργούσε μονάχα ως finisher στο ανοιχτό γήπεδο. Έπαιρνε ελάχιστες προσπάθειες στο χαμηλό post και στο μισό γήπεδο στηριζόταν στο spot shooting. Στο Παναθηναϊκό ο Παπαπέτρου όχι απλά θα έχει ένα πολύ σημαντικό ρόλο και επιθετικά και αμυντικά, αλλά δείχνει ο Πασκουάλ να τον εμπιστεύεται, αλλά και ο Πατρινός φόργουορντ το ίδιο. Μου άρεσε η ενέργεια που έβγαζε, οι βοήθειες που έστελνε, το πόσο δυνατά πήγαινε στο ριμπάουντ, ο εγωισμός του που έβγαινε σε κάθε χαμένη άμυνα, ριμπάουντ ή ελεύθερο σουτ. Ο Παπαπέτρου το ξέρει ότι μπορεί να γίνει πρωταγωνιστής και στον Ολυμπιακό δεν θα είχε ποτέ την ευκαιρία να το αποδείξει με το Παπανικολάου μπροστά του. Θέλω να τον δω να πασάρει καλύτερα μέσα από παγίδες ή double team κυρίως από την εσωτερική.

Λίγο από την επίθεση

Και οι τέσσερις μονομάχοι δεν θέλησαν να δείξουν πολλά πράγματα σε ένα τουρνουά που θα ήταν ευκαιρία για αρκετές ομάδες να τις παρακολουθήσουν. Ο Παναθηναϊκός έτρεχε και στα δύο παιχνίδια μια fake horn set που μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ κυρίως απέναντι στη Χίμκι, όπου έπαιζε αλλαγές σε όλα. Κάπως έτσι ήταν και πιο εύκολα τα backdoor cuts.

 

Έτρεξε ουκ ολίγες φορές hammer play με τα δύο γκαρντ στο κεφάλι, αλλά δεν βγήκε σχεδόν καμία φορά με αυτό τον τρόπο. Είμαι σίγουρος πως δεν πρόκειται ο Πασκουάλ να τρέξει το συγκεκριμένο παιχνίδι με τον συγκεκριμένο τρόπο. Γινόταν καθαρά για τον Λοτζέσκι.

Επίσης θέλω να παρακολουθήσετε και τις isolation καταστάσεις για τον Κιθ Λάνγκφορντ που ήταν με πέντε παίκτες ανοιχτά.

Όλα ξεκινάνε από την άμυνα

Είχαμε τονίσει πολλές φορές ότι ο φετινός Παναθηναϊκός θα βασίζεται στην άμυνα του σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από τα προηγούμενα χρόνια. Αρχικά είμαι πολύ ικανοποιημένος από την αλλαγή νοοτροπίας στην άμυνα. Ο Πασκουάλ γνωρίζει καλύτερα από όλους μας ότι το overswitching δεν κολλάει σε όλα τα σχήματα. Χαίρομαι που είδαμε κυνηγητό από τους παίκτες μας. Κανείς δεν έκλεβε, αλλά όλοι έτρεχαν και έβαζαν δυνατά το κορμί τους. Χαίρομαι που υπήρχε η θέληση να έρθουν γρήγορα οι βοήθειες και να έχουμε αλληλοκαλύψεις. Θα δούμε πάντως πολλές μα πάρα πολλές φορές φέτος Αντετοκούνμπο και Παπαπέτρου να κυνηγάνε τον go-to-guy της αντίπαλης ομάδας. Και φαναστείτε ένα Σβεντ ή ένα Γιουλ ή ένα Σπανούλη να τους μαρκάρει πρώτα ο Παπαπέτρου, έπειτα ο Θανάσης και να τελειώνει με Καλάθη… Εφιάλτης!

Το σχήμα με Καλάθη, Αντετοκούνμπο, Λάσμε, Γκιστ ήταν τρομαχτικό… Πραγματικά, διπλές, τριπλές αλλαγές, κανένας φόβος να εκτεθεί η άμυνα και φυσικά το ριμπάουντ. Μου άρεσε πολύ κυρίως γιατί ο Λάνγκφορντ δεν είχε τρόπο να εκτεθεί.

Στα «σκουπίδια»

Κάναμε ολόκληρο θέμα πέρυσι καθώς ο Παναθηναϊκός ήταν από τις χειρότερες ομάδες στο ριμπάουντ. Είπαμε όμως ότι με την προσθήκη Τόμας, Παπαπέτρου, επιστροφές Λάσμε, Παπαγιάννη και την αναβάθμιση Μήτογλου αυτό θα εξαλειφθεί. Όντως οι «πράσινοι» διαθέτουν πλέον ένα οπλοστάσιο από δυνατά και αλτικά παιδιά που μπορούν να επιτεθούν στο ριμπάουντ με μανία.

Χάρηκα κυρίως για τον Τόμας γιατί είχα γράψει ότι πάει πολύ έξυπνα και δυνατά στο επιθετικό ριμπάουντ, όταν πολλοί τον έλεγαν soft και ότι δεν πηδάει εφημερίδα.

Περί Λάνγκφορντ και Τόμας

Νομίζω ότι για τον πρώτο δεν υπάρχει αμφισβήτηση. Ξέρουμε τι θα δώσει στο επιθετικό κομμάτι. Ο Πασκουάλ τον εμπιστεύεται. Οι συμπαίκτες του το ίδιο. Τον περιμένω ακόμη καλύτερο στη συνέχεια. Θα έχει και βράδια κάτω του μετρίου. Θα ήθελα να βλέπει περισσότερο την πάσα, αλλά πώς να το κάνουμε, Λάνγκφορντ είναι…

Όσον αφορά τον Τόμας ήταν ακριβώς αυτό που περίμενα επιθετικά. Ένας two-way φόργουορντ που πάει πολύ δυνατά στο επιθετικό ριμπάουντ. Πολύ καλός σουτέρ, αλλά θέλω να δω περισσότερα από αυτόν στο παιχνίδι με πλάτη. Είπαμε έχει μια λατρεία και πηγαίνει καθαρά με πρόσωπο.

 

Συνολικά οι «πράσινοι» παρουσίασαν ένα καλό πρόσωπο, αναφορικά με την ενέργεια και πέρασαν ένα όμορφο μήνυμα περί ομαδικότητας και ρόλων. Το να ξέρεις ότι ο Καλάθης είναι ο ηγέτης σου, αλλά και ότι ο Λάνγκφορντ θα πάρει προσπάθειες σε ένας εναντίον ενός… O Πασκουάλ τα έχει καταφέρει περίφημα σε αυτό το κομμάτι και μακάρι να συνεχίσει έτσι. Βέβαια, άλλο τα φιλικά και άλλο τα επίσημα…

Υ.Γ1 Παύλο θεέ σε ευχαριστούμε για όλα. Για όλες τις γενεές Παναθηναϊκών και μη που έθρεψες. Θα σε θυμούνται όλοι ακριβώς επειδή οι φίλοι σε αγάπησαν, αλλά οι εχθροί σε σεβάστηκαν και αυτό θα είναι για πάντα η μεγαλύτερη επιτυχία σου.

Υ.Γ2 Το χειροκρότημα στο Σλούκα είτε έρθει στον Παναθηναϊκό του χρόνου, είτε όχι ήταν από τα πιο όμορφα πράγματα στο τουρνουά.

Υ.Γ3 Ήθελα πολύ να δω αγκαλιά Ζοτς-Δημήτρη…

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως κάποιο σχόλιο σας θίγει, παρακαλούμε επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί άμεσα.

konpanas

www.betcatalog.net