http://www.trifillakia.gr/diafimisteite-sto-trifillakiagr

Ο Κωνσταντίνος Πανάς ντεμπουτάρει ξανά στο trifillakia.gr σχολιάζοντας το ρόστερ του φετινού Παναθηναϊκού.

Οι «πράσινοι» μπαίνουν σε μια σεζόν πρόκληση για το ίδιο το σωματείο, αλλά και για τον Τσάβι Πασκουάλ. Ο Καταλανός μαέστρος ενδέχεται να κλείσει περίπου τρία χρόνια για λογαριασμό του Παναθηναϊκού μόνο που αυτή τη φορά οι απαιτήσεις είναι τεράστιες…

Η ομάδα βρίσκεται αρκετά χρόνια μακριά από το final-4 και κάθε άκαρπη χρονιά που περνάει, άλλο τόσο θα αυξάνεται η πίεση σε παίκτες, αλλά κυρίως προπονητή. Οι «σειρήνες» αρκετές, ωστόσο ο Πασκουάλ καλείται να λειτουργήσει κάτω από πίεση για δεύτερη φορά στη καριέρα του και αυτή τη φορά με αρκετά πιο ευνοϊκές συνθήκες.

Οι «πράσινοι» κινήθηκαν στην off season με αρκετά ερωτηματικά όσον αφορά τη στελέχωση. Ξεκάθαρα θέλησαν να τονώσουν το ελληνικό στοιχείο, αλλά και τομείς στους οποίους υστερούσαν πέρυσι, ωστόσο κάτι κερδίζεις και κάτι χάνεις. Όπως φαίνεται όμως οι «πράσινοι» ίσως έχασαν περισσότερα και για το αν κέρδισαν θα φανεί μέσα στη χρονιά.

 

Ο κινητήριος μοχλός

Οι «πράσινοι» έκαναν κίνηση ματ υπογράφοντας τον Νικ Καλάθη για τα επόμενα τρία χρόνια και παράλληλα αφήνοντας τον Διόσκουρο του Μάικ Τζέιμς να αγκυροβολήσει στην Ιταλία. Είναι σαφές πως όλος ο σχεδιασμός των «πρασίνων» κτίστηκε γύρω από τον ομογενή γκαρντ και στο πως θα αυξηθούν περαιτέρω οι ικανότητες του στη δημιουργία. Η απόκτηση του Στεφάν Λάσμε δείχνει ξεκάθαρα πως θέλει να εμπλουτίσει το pick-n-roll ρεπερτόριο του Καλάθη με ένα ακόμη παίκτη(μετά τους Γκιστ και Αντετοκούνμπο) που να μπορεί να τελειώσει φάσεις μέσα από το συγκεκριμένο παιχνίδι. Η ικανότητα του Λάσμε να βυθίζεται αρκετά γρήγορα και παράλληλα το finishing κοντά στο ζωγραφιστό είναι δύο στοιχεία που θα βοηθήσουν περισσότερο τον Καλάθη σε καταστάσεις που δεν θα υπάρχει ο Τζέιμς Γκιστ στο παρκέ. Ενώ και ο Θανάσης λειτουργώντας αρκετές φορές σαν κεντρικός screener είτε σε καταστάσεις early offense, είτε σε horn offense(=κέρατα) είναι ικανός να βοηθήσει τον Καλάθη να εμπλουτίσει την δημιουργία του.

Το μεγάλο ερωτηματικό για φέτος όσον αφορά τον αρχηγό είναι αν ο φετινός σχεδιασμός είναι πιο ισχυρός από τον περσινό, ώστε να τον αποφορτίσει και να τον κάνει να πιάσει τα περσινά στάνταρντ. Γιατί σκοπός δεν είναι να είναι καλύτερος, αλλά να είναι στα ίδια επίπεδα με πέρυσι, τα οποία ήταν εξωπραγματικά τηρουμένων των αναλογιών.

Προσωπικά με φοβίζει πολύ η απουσία 3&D χαρακτηριστικών και συγκεκριμένα spot shooting(Ντένμον, Ρίβερς, Σίνγκλετον) που ο Καλάθης έχει τη δυνατότητα να εναρμονίζει όντας ο μοναδικός floor general αυτής της ομάδας.

 

Το «πρόβλημα» της Δημιουργίας

Έχω τονίσει πολλάκις και σε συζητήσεις μου με φίλους και προπονητές ότι οι «πράσινοι» εδώ και χρόνια έχουν αυξήσει σε τόσο μεγάλο βαθμό την αθλητικότητα και τα 3&D χαρακτηριστικά που ξέχασαν το fundamental σκεπτόμενο παιχνίδι που τους μεταλαμπάδευσε ο Ομπράντοβιτς. Ο Παναθηναϊκός είναι από τις ομάδες με τη μικρότερη δημιουργία από τις θέσεις «2» έως «5» και αυτό είναι κάτι που προβληματίζει για το μπάσκετ Πασκουάλ. Ο Καταλανός μας είχε συνηθίσει σε ένα αρκετά σκεπτόμενο μπάσκετ με γρήγορη κυκλοφορία, μη κατάχρηση της ντρίμπλας και γρήγορη μεταβίβαση από την άμυνα στην επίθεση. Διέθετε πάντα δημιουργούς στη θέση «1», off guard με μεστούς μέσους όρους σε επίπεδο δημιουργίας, φόργουορντ με υψηλή αντίληψη και ικανότητα στη πάσα και φυσικά πεντάρια που είτε με πρόσωπο, είτε με πλάτη μπορούσαν να μοιράσουν τη μπάλα.

Ο Πασκουάλ δεν φημίζεται ως κατά φύση επιθετικός προπονητής και δεν είχε ποτέ την ικανότητα να επιδράσει ενεργά στην επίθεση μιας ομάδας. Στηριζόταν κυρίως σε μοτίβα που έστηνε και από εκεί και έπειτα στην εξυπνάδα και την διορατικότητα των παικτών του.

Ο Παναθηναϊκός αυτή τη στιγμή πλην του Καλάθη είναι γυμνός στο θέμα δημιουργία και εννοείται πως ο Λάνγκφορντ δεν υπόκειται σε δημιουργό όσο υψηλότερη αντίληψη και ικανότητα στη πάσα και αν διαθέτει από τον Τζέιμς.

Το πρόβλημα ειδικά παραμένει στην παραμονή του Λεκαβίτσιους ή καλύτερα στο γεγονός ότι δεν αποκτήθηκε παίκτης στις υπόλοιπες θέσεις που θα μπορούσε να βοηθήσει ουσιαστικά τον Καλάθη στο τομέα της δημιουργίας. Τη φετινή σεζόν και πριν την έλευση του Μάικ Τζέιμς, ο αρχηγός μοίραζε το 70% των Assist και αυτό το ποσοστό έπεσε στο 53.2% από την επιστροφή του Αμερικανού και ύστερα. Όταν λοιπόν από τις 10 ασσίστ οι 7 ανήκουν σε ένα παίκτη, μπορείτε να καταλάβετε τι γίνεται όταν αυτός πάει στο πάγκο.

Ο Λεκαβίτσιους ως shot first PG αποκτήθηκε για να συμπληρώσει τον Καλάθη στον εκτελεστικό τομέα και όχι στο τομέα της δημιουργίας, απ’ όπου περίμενε πολύ περισσότερα από τους Ντένμον και Παππά.

Αυτό που ξεκάθαρα λείπει αυτή τη στιγμή από το ρόστερ των «πρασίνων» είναι ένας ακόμη παίκτης που θα μπορούσε να λειτουργήσει ακόμη και ως δεύτερος οργανωτής πίσω από τον Καλάθη.

Για το πώς θα το διαχειριστεί αυτό ο κόουτς μένει να το δούμε.

 

Project – Ιωάννης Παπαπέτρου

Υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα projects της γενιάς των ’94(Πολύ μεγαλύτερο από Μποχωρίδη, Αγραβάνη) με potential αρκετά υψηλό, ακόμη και για το άλμα, αλλά και την εδραίωση στο ΝΒΑ κάποια στιγμή.

Οι αρκετοί τραυματισμοί του κυρίως το πρώτο διάστημα στο ΣΕΦ, η χαμένη πίστη προς το πρόσωπο του, η επιστροφή Παπανικολάου και άλλα πολλά είχαν ως αποτέλεσμα να μην φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο βάσει του ταλέντου του.

Πλέον δεν μπορεί να θεωρείται ως “ταλέντο”, αλλά ως ένας έτοιμος παίκτης με πολλά περιθώρια βελτίωσης. Ο Πασκουάλ βλέπει στον νεαρό φόργουρντ, τον δικό του Χεζόνια και χρησιμοποιώντας την σπίθα και την δίψα του ίδιου του παίκτη για διάκριση θα προσπαθήσει να φτιάξει ένα από τα πιο δυναμικά, αθλητικά πακέτα στην Ευρώπη. Πολύ κακώς ο Παπαπέτρου δεν δούλεψε επιπλέον την ντρίμπλα του. Διαθέτει πολύ καλό ball handling από την εποχή του στο Texas , το οποίο όμως παρέμεινε στάσιμο και δεν τον βοήθησε σε παιχνίδι ένας εναντίον ενός. Αν αυτό έγινε λόγω της χρησιμοποίησης του σε χαμηλότερες θέσης κοντά στη ρακέτα, τότε πολύ κακώς.

Είμαι σίγουρος πως ο ίδιος ο Πασκουάλ βλέπει προοπτική στο να ανεβάσει τον Παπαπέτρου στη περιφέρεια, δίνοντας του τη δυνατότητα να τρέξει κεντρικό ή πλάγιο pick-n-roll. Η φιλοσοφία του Ισπανού στην λειτουργεί της εξέλιξης είναι πολύ σημαντική, γι’ αυτό και το περιβάλλον του Παναθηναϊκού στο οποίο θα μπορούσε να λογίζεται ως starter είναι ιδανικό για την ώρα. Αυτό σε συνάρτηση με την δουλειά που πρέπει να ρίξει ο ίδιος ο αθλητής για να αποδώσει στο μέγιστο την εμπιστοσύνη του Παναθηναϊκού και του Καταλανού προπονητή.

Ο Παπαπέτρου είναι απαραίτητο να βελτιώσει το μακρινό σουτ συνολικά. Τόσο σε επίπεδο footwork και την εκτέλεση του μετά από screen που θα μπορέσει να πάρει πολλά πράγματα από τον Πασκουάλ ο οποίος είναι «μανούλα» στο να ελευθερώνει παίκτες με τα συστήματα του. Είναι σημαντικό να σταθεροποιήσει και την στατική εκτέλεση(spot up shooting) σε ένα επίπεδο της τάξεως του 40%. Ο Παπαπέτρου για την ώρα θεωρείται ως ένα από τα πολύ σημαντικά close out threats για την επίθεση των «πρασίνων» και έχοντας ένα καλό ψηλό κοντά στη ρακέτα που θα μαζεύει την άμυνα πάνω του, ο Έλληνας φόργουορντ ως έτερο «βέλος» στην αδύνατη πλευρά θα μπορέσει να αποτελέσει μια εξαιρετική λύση σε τέτοιες καταστάσεις. Πολύ δυνατό πρώτο βήμα, δυνατότητα εκτέλεσης μετά από μια ντρίπλα, αλλά και δυνατότητα να φτάσει μέχρι το τέλος. Καλά τελειώματα(απαραίτητο να βελτιώσει το αριστερό) τόσο με επαφή, όσο και χωρίς.

Από εκεί και έπειτα το physical profile του είναι αξιοσημείωτο για Έλληνα παίκτη. Γαλουχήθηκε στο Texas και πήρε την σωστή πρώτη ύλη για τα βασικά του NCAA. Γι’ αυτό και ο Έλληνας φόργουορντ έμαθε καλά ένα πράγμα. Να τρέχει στο ανοιχτό γήπεδο. Πολύ καλά πόδια σε επίπεδο ταχύτητας για το κορμί και τα κιλά που συνδυάζει.

Η επίθεση στο ριμπάουντ είναι μια ακόμη αρετή για τον Παπαπέτρου και δεδομένου ότι οι «πράσινοι» πληγώθηκαν τόσο σε επίπεδο προστασίας, αλλά και από την άποψη ότι ήταν από τις χειρότερες ομάδες στη Λίγκα σε offensive rebounding θα κάνει ακόμη πιο θελκτικό το πακέτο του Πατρινού.

Η post up επίθεση θεωρώ ότι θα είναι αν όχι το πρώτο, τότε σίγουρα το δεύτερο ΒΑΣΙΚΟ κομμάτι στο οποίο θα δουλέψει μαζί με τον Πασκουάλ καθ’ όλη τη σεζόν. Όπως είδαμε βελτίωση του Αντετοκούνμπο σε επίπεδο εκτέλεσης και δημιουργίας από το low post, έτσι και ακόμη περισσότερο περιμένω να δω από τον Παπαπέτρου. Για την ώρα υστερεί μόνο σε footwork και στο πως εκμεταλλεύεται το σώμα του. Δεν γίνεται με αυτό το κορμί να τραβιέσαι για fadeaway απέναντι ακόμη και σε πιο low sized παίκτες σε επίπεδο h/w(ύψους/κιλών).

 

Στα πιο σημαντικά θα βάλουμε την άμυνα του Παπαπέτρου. Ο Έλληνας φόργουορντ χαμηλώνει ιδανικά και διαθέτει εξαιρετική πλευρική ταχύτητα για να μένει στον παίκτη του, είδαμε και στους τελικούς πως ο Σίνγκλετον δεν μπορούσε να τον προσπεράσει. Σε αντίθεση με τον Παπανικολάου βέβαια που μπορεί να αμύνεται αρκετά κοντά στον αντίπαλο χειριστή ο Παπαπέτρου θέλει δουλειά σε αυτό το κομμάτι και συνολικά στο κομμάτι της «κίνησης των ποδιών», όπου θα του επιφέρει βελτίωση στην περιφερειακή εκτέλεση, στην άμυνα και στο παιχνίδι ένας εναντίον ενός τόσο με πλάτη, όσο και με πρόσωπο.

 

Rebounding

Ναι οι «πράσινοι» υπήρξαν από τις χειρότερες ομάδες τόσο στην επίθεση, όσο και στην διασφάλιση του ριμπάουντ τη περασμένη σεζόν. Με τα νέα δεδομένα ωστόσο ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να θεωρείται από τις κυρίαρχες ομάδες σε αυτό το τομέα και θεωρώ ότι ο Πασκουάλ θα επιδιώξει να δημιουργήσει αρκετά τρίγωνα παικτών που θα επιτίθενται με μανία στο ριμπάουντ. Η απόκτηση Παπαπέτρου και Τόμας(ένας ικανός ριμπάουντερ για το ύψος και τα κυβικά του)και φυσικά η επιστροφή Παπαγιάννη, αλλά και η αναβάθμιση του Μήτογλου συνθέτουν μια τετράδα παικτών που είναι εξαιρετικοί τόσο στο να προστατεύσουν το αμυντικό ριμπάουντ, όσο και να πάνε αρκετά δυναμικά στο επιθετικό. Ο μεν Παπαπέτρου είναι ιδιαίτερα εκρηκτικός και δυναμικός σε αυτό το τομέα, ο Μήτογλου παίρνει πολύ καλές θέσεις και παρότι στερείται του vertical των Παπαπέτρου ή Αντετοκούνμπο διαθέτει πολύ μακριά χέρια και χρησιμοποιεί πολύ έξυπνα το κορμί του για να κερδίσει χώρο στο block out.

 

Αν στη συνάρτηση βάλουμε τους Λάσμε, Γκιστ και Αντετοκούνμπο τότε εύκολα καταλαβαίνουμε ότι οι «πράσινοι» κάλυψαν και με το παραπάνω την περσινή τους αδυναμία.

 

Post Up Entries

Ένα τεράστιο πρόβλημα που είχε ο Παναθηναϊκός την περσινή σεζόν ήταν η αδυναμία εκτέλεσης στο μισό γήπεδο, γι’ αυτό και έψαχνε σε μεγάλο βαθμό να χτυπήσει σε πρώτο ή σε δεύτερο χρόνο στον αιφνιδιασμό, ώστε να πετύχει ανοργάνωτη την αντίπαλη άμυνα. Την φετινή σεζόν και με την απόκτηση των Τόμας και Παπαπέτρου γίνεται αντιληπτό ότι η επίθεση με πλάτη στο ζωγραφιστό θα είναι σήμα κατατεθέν του Παναθηναϊκού. Αρχικά να τονίσουμε ότι και ο Τόμας, όσο και ο Παπαπέτρου δεν είναι παίκτες που έχουν σε μεγάλο βαθμό αυτό το παιχνίδι. Ο Αμερικανός είναι λιγάκι «αλμυρός» και προτιμάει να τελειώνει με πρόσωπο, ενώ ο Έλληνας φόργουορντ αρέσκεται στο να δημιουργεί για τους συμπαίκτες του περισσότερο απ’ ότι εκτελεί.

 

Είναι δεδομένο πάντως πως είτε για τους φόργουορντ, είτε για τους σέντερ η μπάλα θα αγγίξει πολλές φορές το low post φέτος.

 

Το αίνιγμα… Κιθ Λάνγκφορντ

Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή και να μιλήσουμε και λίγο για τα «παρασκηνιακά» της ομάδας… Ο Παναθηναϊκός είχε τη δυνατότητα να υπογράψει τον Πέτερι Κόπονεν με τα λιγότερα δυνατά λεφτά που θα δεχόταν ο Φινλανδός. Μιλάμε για ένα παίκτη που θα ξεμπούκωνε τον Καλάθη στο θέμα οργάνωσης, δεν θα «έκλεβε» τις επιθέσεις του Παππά και θα διατηρούσε το περιφερειακό σουτ σε σταθερά επίπεδα. Οι απαιτήσεις του πρώην παίκτη της Μπαρτσελόνα δεν ήταν δυνατόν να πέσουν κάτω από τα 800.000 δολάρια και παράλληλα ο Παππάς δεν μπορούσε να ανανεώσει με κάτω από εφτακόσια, ενώ είχε προτάσεις που άγγιζαν τα οχτακόσια. Κάπως έτσι οι «πράσινοι» που καιγόντουσαν να διατηρήσουν τον Έλληνα γκαρντ στο ρόστερ τους στράφηκαν στην φτηνότερη λύση που ακούει στο όνομα… Κιθ Λάνγκφορντ.

 

Για τις επιθετικές του αρετές δεν έχει νόημα να συζητάμε. Δεδομένα το πρωτάθλημα του Ισραήλ δεν είναι ενδεδειγμένο για να βγάλεις ασφαλή συμπεράσματα για κάποιον παίκτη. Είναι όμως από τα καταλληλότερα για την προαγωγή εξαιρετικών σκόρερ και αθλητικών παικτών. Ο Λάνγκφορντ πήγε στη Ρισόν αρκετό καιρό μετά τον τραυματισμό του και την εποχή εκείνη δεν υπήρχε χώρος για να πάρει τον χρόνο του και να αποθεραπευτεί σωστά. Προτίμησε αυτή τη λίγκα για να μπορέσει να αποφύγει την μπασκετική απραξία, αφού στο πίσω μέρος του μυαλού του υπήρχε πάντα η Euroleague.

 

Βλέποντας τον στους αγώνες του στο Ισραήλ, ο παίκτης βρισκόταν σε ένα πολύ χαλαρό επιθετικό ρυθμό κοντά στο 50% των δυνατοτήτων του. Απέφευγε τις απότομες αλλαγές, δεν πατούσε πολύ δυνατά και εκρηκτικά όπως τον είχαμε συνηθίσει. Έκοψε τα πολλά drive και το παιχνίδι με επαφή και αναζητούσε περισσότερο το σουτ από μέση και μακρινή απόσταση.

 

Αμυντικά πίεζε πολύ την πρώτη πάσα, ήταν δύσκολο να τον προσπεράσει κανείς αφού με την εμπειρία του ρίσκαρε το μακρινό σουτ. Δυσκολευόταν αρκετά στην διεκδίκηση του αμυντικού ριμπάουντ και απέφευγε τα δυνατά block out. Ο παίκτης βρισκόταν σε στάδιο αποθεραπείας και έβαζε σε πολύ χαλαρό ρυθμό 20άρες, χωρίς να έχει χρόνο να γνωρίσει την ομάδα του ή τον ίδιο του τον εαυτό μετά τον τραυματισμό. Ο Κιθ Λάνγκφορντ που θα αποκτήσει και πάλι φυσική κατάσταση και θα αποθεραπευτεί πλήρως... θα βγάζει χαλαρά 13-15 πόντους κάθε βράδυ στην Euroleague. Το ζήτημα είναι να μπορέσει να προσαρμοστεί αυτός στο παιχνίδι του Παναθηναϊκό και όχι το παιχνίδι του Παναθηναϊκού σε εκείνον. Οι "πράσινοι" δεν αναζητούν ένα δεύτερο Μάικ Τζέιμς, αλλά έναν έμπειρο σκόρερ που του δίνεται η τελευταία ευκαιρία να λάμψει.

 

Κάπως έτσι καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι… Ο Λάνγκφορντ ήταν η καλύτερη δυνατή εναλλακτική του Κόπονεν. Αν ο Πασκουάλ είχε τη δυνατότητα να ανανεώσει τον Παππά και να πάρει τον Φινλανδό θα το είχε κάνει. Από εκεί και έπειτα δε νοείται να μειώνουμε τον Λάνγκφορντ, αλλά αμφιβάλλω κατά πόσο θα είναι αυτό που χρειάζεται ο Παναθηναϊκός. Τα υπόλοιπα στο παρκέ.

 

Εν αρχή ην η άμυνα!

Για να καταλήξουμε στο μείζων ζήτημα και να μην τα βλέπουμε όλα μαύρα, να ξεκινήσουμε λέγοντας ότι ο Τσάβι Πασκουάλ «των εκατό συστημάτων» ήταν, είναι και θα είναι αμυντικός προπονητής. Ο Καταλανός ποτέ δεν στηριζόταν στην επίθεση για να κερδίσει παιχνίδια, αλλά χρησιμοποιούσε πάντα την άμυνα ως επίθεση. Αν μπορούσα να επιλέξω ένα παίκτη που να μετουσιώνει πλήρως το πλάνο του Τσάβι Πασκουάλ συνολικά στη καριέρα του θα ήταν ο… Ντάνιελ Χάκετ. Ένας πολύ έξυπνος, διορατικός παίκτης, του αρέσει να γίνεται physical και να μετατρέπει την άμυνα σε επίθεση σε δευτερόλεπτα. Αυτό είναι το παιχνίδι του Καταλανού και αυτό θα επιχειρήσει να δημιουργήσει φέτος.

 

Ο Παναθηναϊκός που θα απλώνεται σε όλο το γήπεδο και στην κορυφαία αμυντική του πεντάδα θα έχει τον Καλάθη, τον Αντετκούνμπο, τον Παπαπέτρου και τους Λάσμε-Γκιστ θα είναι κάτι που όμοιο του σε επίπεδο αμυντικής λειτουργίας δεν έχω ξανά δει. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι μιλάμε για πέντε παίκτες που αγγίζουν τα δύο μέτρα και δεν ξεπερνάνε τα 2.06. Η ισορροπία στο ζενίθ της.

 

Οι «πράσινοι» θα δώσουν τεράστιο βάρος στο πως θα μετατρέψουν την άμυνα σε επίθεση και θα μπορέσουν να καμουφλάρουν τις αμυντικές αδυναμίες του Λάνγκφορντ και του Τόμας. Όσον αφορά τον τελευταίο, θα είναι απαραίτητο να κάνει το step up σε αυτό το τομέα.

 

Αυτό που δεν με φοβίζει φέτος στο overswitching(=αλλαγές σε όλα)είναι ότι δεν θα υπάρχει πρόβλημα στο αμυντικό ριμπάουντ και πραγματικά λίγες είναι οι ομάδες που έχουν την δυνατότητα να αλλάζουν σε όλα με τον τρόπο που το κάνουν οι «πράσινοι».

 

Η απώλεια της περιφερειακής εκτέλεσης

Όπως πολύ εύκολα μπορείτε να διαπιστώσετε η φετινή χρονιά θα βρει τον Παναθηναϊκό με μείον τρεις περιφερειακούς εκτελεστές ένας εκ των οποίων ήταν ο μαέστρος στα pin down series του Τσάβι Πασκουάλ. Ο Ντένμον αναχώρησε για Κίνα(Κατ’ εμέ μεγάλο λάθος, όντας από τους παίκτες που πίστευα περισσότερο), ο Σίνγκλετον για Ισπανία και ο Κέι Σι Ρίβερς παραμένει ελεύθερος.

Σε αυτό το Παναθηναϊκό που χτίζεται πάνω σε physical-αμυντικές βάσεις η απώλεια 3&D παικτών μπορεί να αποβεί μοιραία για την φετινή πορεία. Μην ξεχνάμε ότι κατά την θητεία του Καταλανού προπονητή στο πάγκο των «πρασίνων» η περιφερειακή εκτέλεση ήταν σήμα κατατεθέν.

 

Αυτή τη στιγμή στο Παναθηναϊκό δεν υπάρχει παίκτης πλην του Ματ Λοτζέσκι που να μπορεί να εκτελέσει μέσα από pin down. Ο Ντεσόν Τόμας μπορεί να είναι ένας πολύ καλός σουτέρ, ωστόσο δεν διαθέτει το εξιδανικευμένο footwork του Κέι Σι Ρίβερς. Ξεκάθαρα ο Πασκουάλ ήθελε να «φουντώσει» την δύναμη του κοντά στο ζωγραφιστό, αλλά μη έχοντας σταθερές αξίες για περιφερειακή εκτέλεση είναι σαν να βουλώνεις και αν ξεβουλώνεις τρύπες, αντί να προσπαθήσεις να ισορροπείς.

 

Το κλειδί… Ματ Λοτζέσκι

Ο «Βέλγος» έκανε ένα εξαιρετικό finish θέλοντας να δώσει απαντήσεις σε όλες τις κατευθύνσεις, αλλά κυρίως να αποδείξει στον εαυτό του ότι διαθέτει ακόμη ένα, δύο καλά χρονάκια στο υψηλό επίπεδο. Η αξία του είναι αναμφισβήτητη και στη φετινή προσπάθεια θα αποτελέσει τον σημαντικότερο πυρήνα της επιθετικής γραμμής του Πασκουάλ. Είναι μακράν του δεύτερου ο καλύτερος περιφερειακός σουτέρ με δυνατότητα να εκτελεί μέσα από pin down screens(σκριν απελευθέρωσης που ξεκινάει με τον ψηλό από το high post κατεβαίνοντας στις γωνίες και ανεβάζοντας τον πλάγιο παίκτη στις 45 μοίρες), hammer action(ένα σύστημα που πρώτη φορά εφαρμόστηκε από τον Πόποβιτς και είναι ένα επιθετικό set play που ελευθερώνει σουτέρ στις γωνίες), αλλά και βγαίνοντας μέσα από floppy action(σκριν επιλογής και δυνατότητα άμεσης εκτέλεσης ή τρέξιμο πλάγιου pick-n-roll).

 

Ο Λοτζέσκι μπορεί να εναρμονίσει το κενό που υπάρχει ανάμεσα στις θέσεις «2» και «3» όσον αφορά τη σταθερή εκτέλεση από τα 6,75, αλλά μόνο ερωτηματικό είναι να μείνει υγιής

 

Υ.Γ Τι είναι ο κύκλος της ζωής ε; Καλοκαίρι του 2014 ξεκινάω στα trifillakia και ακολουθεί ένα τεράστιο ταξίδι μέχρι να επιστρέψω πάλι το καλοκαίρι του 2018… Καλώς σας βρήκα!

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως κάποιο σχόλιο σας θίγει, παρακαλούμε επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί άμεσα.

konpanas

www.betcatalog.net